மதங்களும் சட்டங்களும் 11| Dinamalar

சிறப்பு பகுதிகள்

சட்டமும் சந்தேகங்களும்

மதங்களும் சட்டங்களும் 11

Added : ஜன 24, 2016
Advertisement
 
 
Advertisement
 
 
dinamalar-advertisement-tariff-2018
 
Advertisement

இந்தத் தொடரின் ஆரம்பத்திலிருந்து, பொது சிவில் சட்டம் வேண்டும் எனில், முதலில் அந்தந்த மதங்களின் நெகிழ்வு தன்மையை அறிய வேண்டி, மதங்களின் சட்டங்களைப் பற்றி அலசினோம். அடுத்து பொது சிவில் சட்டம் வேண்டுமா வேண்டாமா? என்பது குறித்து சிந்தித்து வருகிறோம்.எப்போது பொது சிவில் சட்டம் குறித்து பேசும் போதும் குறிப்பிடுவது இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் பிரிவு 44. இதில்…Article 44 in The Constitution of India 194944. Univorm civil code for the citizens The State shall endeavour to secucre for the citizens a uniform civil code throughout the territory of India.இந்தப் பிரிவு, ஒரு சட்டம் அல்ல. அரசுக்கான நெறிமுறையுறுத்தும் கொள்கைகள் அடங்கிய பகுதியிலேயே( (Directive Principles Articles 36-56) குறிப்பிடப்பட்டிருப்பதால், அதைச் செய்தே ஆக வேண்டிய கட்டாயம் இல்லை என்றும் பொருள் எடுக்கலாம். ஆனால், செய்தே ஆக வேண்டிய கட்டாயம் இல்லை என்பதன் பொருள் செய்யக்கூடாது என்பது அல்ல.உண்மையில் நெறிமுறையுறுத்தும் கொள்கைகள் எனும், இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் இந்தப் பகுதி அதில் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கும் அடிப்படை உரிமைகளுக்கு ஒப்பானதல்ல என ஒரு சாரார் கூறினாலும்,, அது 100% சரியானதல்ல. ஏனெனில் அரசு நெறிமுறையுறித்தும் கொள்கைகள் சிலவற்றை இன்று(**) வலியுறுத்தியும், நீதிமன்றத்தில் வழக்கிட்டு (justiciable) தீர்வு பெறலாம்.** முன்பு அதற்கான வாய்ப்பு கொடுக்கப்படவில்லை(Non-justiciable ஆகவே இருந்தது. கால மாற்றத்தில் சில Directive Principles நீதிமன்ற விசாரணைக்குள்ளாகவும் கொண்டு வரப்பட்டன.
அதாவது அடிப்படை உரிமைகள் என்பது, இந்திய அரசு தனது மக்களுக்குத் தந்தே ஆக வேண்டிய ஒன்று. அதை வழக்கிட்டும் (Justiciable) பெற்றுக் கொள்ளலாம். உதாரணமாக, M.H.Quareshi Vs. State of Bihar எனும் வழக்கில், பசு, எருது போன்றவை வதை செய்யப்படக் கூடாது எனும் சட்டம் (ஆர்டிகில் 48 - கால்நடை பராமரிப்பு மற்றும் அதை வதை செய்யக்கூடாது) தாங்கள் செய்து வரும் தொழிலான, இறைச்சி வியாபாரத்திற்கு எதிரானது. அதாவது அடிப்படை தொழில் செய்யும் உரிமையை சட்டப்படி அளிக்கும் ஆர்டிகில் 19(1)(g) க்கு எதிரானது என வாதிட்டனர்.நெறிமுறையுறுத்தும் கொள்கை என்பது கொள்கை மட்டுமல்ல, தேவைப்படின் அதுவே மேலோங்கும் எனும் கருத்தில், அடிப்படை உரிமையை, நெறிமுறையுறுத்தும் கொள்கை பாதிக்கவில்லை. மிருக வதை தடுப்புச் சட்டம் நியாயமானதே என்றே தீர்ப்பானது.ஆனால், அரசின் நெறிமுறையுறுத்தும் கொள்கைக்கும், அடிப்பட உரிமைகளுக்கும் சம அந்தஸ்தே அளிக்க இயலும் எனவும், மற்றொரு வழக்கில் நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது.
ஆனால், இதற்கு முன்பெல்லாம், அரசுக்கு நெறிமுறையுறுத்தும் கொள்கைகள் வெறும் பரிந்துரைகளாகவே இருந்தன. State of Madras Vs Chenpakam Durairajan எனும் வழக்கில் அடிப்படை உரிமைகளுக்கும், நெறிமுறையுறுத்தும் கொள்கைகளுக்கும் இடையே வழக்கு வினா எழுந்தால், அடிப்படை உரிமைகளே மேலோங்கி நிற்கும் என்றே தீர்ப்பானது.ஆனால் அதன் பின்னான காலங்களில் இரண்டிற்கும் சம அந்தஸ்தும். அதன் பின்னான காலங்களில் நெறியுறுத்தும் கொள்கைகளுக்கு அடிப்படை உரிமைகளுக்குரிய அந்தஸ்தும் சில வழக்குகளில் எழுந்தது. Unnikrishnan Vs State of A.P. எனும் வழக்கு இதற்கு ஒரு உதாரணம் ஆகும். இளஞ்சிறார்களுக்கு இலவச மற்றும் கட்டாயக் கல்வி என்பது அரசின் நெறிமுறைப்படுத்தும் கொள்கைகளுக்கான பகுதியிலேயே (Article 45 of Indian Constitution)#சொல்லப்பட்டுள்ளது எனினும். அதற்கு அடிப்படை உரிமைகளுக்கான அந்தஸ்து அளித்து தீர்ப்பாகியுள்ளது இந்த வழக்கில்.
Article 45 in The Constitution of India 1949Provision for free and compulsory education for children The State shall endeavour to provide, within a period of ten years from the commencement of this Constitution, for free and compulsory education for all children until they complete the age of fourteen years. ஆக, பொது சிவில் சட்டம் கொண்டு வருதல் பற்றிப் பேசிய இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் பிரிவு 44, நெறிமுறையுறுத்தும் கொள்கைகள் பகுதியில்தான் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது என்பதால், அதற்கு மதிப்பே தேவை இல்லை என்றும் பொருள் அல்ல. அதே சமயம் சமூகத்திற்கு அது கட்டாயம் தேவை எனில் கொண்டு வருவதற்கு இந்தப் பகுதி குறிப்பிடப்பட்டிருக்கும் தொகுப்பு காரணமாக இராது.சமீபத்தில் உச்ச நீதிமன்றம் வழக்கொன்றின் போது 'பொது சிவில் சட்டம் எப்போது?” என மத்திய அரசை வினா தொடுக்க, மத்திய சட்ட அமைச்சர் சதானந்த கெளடா 'இன்றைக்கு பொது சிவில் சட்டம் தேவை எனினும், அது குறித்த ஒருமித்த கருத்தை உருவாக்கி அதன் பின் பொது சிவில் சட்டத்தை இயற்றுவோம்'- என பதில் சொல்லி இருக்கிறார்.ஆக, இது குறித்து ஒருமித்த கருத்து இல்லை. சிலர் பொது சிவில் சட்டம் தேவை என்கின்றனர், சிலர் வேண்டாம் என்கின்றனர். ஒருமித்த கருத்து எனில் அனைவரும் வேண்டும் எனச்சொல்லும் கருத்தை உருவாக்கும் முயற்சி ஆரம்பம் எனவும் கொள்ளலாம். ஏனெனில் அதற்கு அடுத்த வாக்கியம் இந்த கருத்துக்கு வலு சேர்க்கிறது.உண்மையில் நாட்டின் கிரிமினல் சட்டங்கள் எல்லாருக்குமே பொதுவானவை. உரிமையியல் சட்டங்களிலும் அதிக சதவீதம் பொது சட்டங்களே. திருமணம், மணவிலக்கு, வாரிசுரிமை, வக்ஃப் சொத்துக்களின் நிர்வாகம், போன்றவற்றில் சில மதங்களுக்கு என இனமுறைச் சட்டம் பயன்படுத்தப்படுகிறது. ஆனாலும், அவை மற்ற மதத்தாருடன் இணைந்து செய்யப்படும் செயல்களில் எல்லாம் பொது சட்டமே பயன்படுகிறது. உதாரணமாக, வட்டி கொடுத்தலும், வாங்குதலும் கூடாது எனச் சொல்லும் இஸ்லாமிய மார்கத்தைச் சார்ந்த ஒருவர், வங்கி ஒன்றில் கடன் வாங்கி, வட்டி கட்டாவிட்டால், தன் மதத்தின் இனமுறைச் சட்டத்தைக் காரணம் காட்டி வட்டி கட்ட மாட்டேன் எனச் சொல்ல முடியாது.பருவமடைந்த உடனேயே மேஜர், என்கிறது இஸ்லாம். பதினைந்து வயதை மேஜர் என்கிறது இஸ்லாம். ஆனால்,18வயதே மேஜர் என்கிறது இந்தியச் சட்டம் என்பதனால், சிறார் சட்டம் எனக்குச் செல்லாது எனச் சொல்ல முடியாது. இதைப் போலவே இந்தியாவில் உள்ள இந்து, சீக்கியர், கிறித்தவர் என பல மதத்தவருக்கும் இனவழக்கத்தை இந்திய சட்டமானது அங்கிகரித்தே வருகிறது.சரி. மற்ற நாடுகளில் பொது சிவில் சட்டம்தான் புழக்கத்தில் இருக்கிறதா? அவர்கள் இதை எப்படிச் சமாளிக்கிறார்கள் எனப் பார்த்தால்…
அந்நாடுகளில் பலவும் ஏதேனும் ஒரு மதம் சார்ந்தவையாகவோ, அல்லது எம்மதமும் இல்லாத Atheist ஆகவோ இருக்கின்றன.ஆஸ்திரேலியாவை எடுத்துக் கொண்டால் அதன் அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் பிரிவு 116 சொல்வதாவது..Section 116 of the Australian Constitution States:The Commonwealth shall not make any law for establishing any religion, or for imposing any religious observance, or for prohibiting the free exercise of any religion, and no religious test shall be required as a qualification for any office or public trust under the Commonwealth.ஆஸ்திரேலியாபடி சொல்வதென்றால், அரசே அமைத்த மத வழிபாட்டுத்தலங்கள் கிடையாது. அதன் மக்கள் மத நம்பிக்கையோ, இன்மையோ கொண்டிருக்கலாம்.ஆனால், இது இந்தியாவில் சாத்தியமா? ஏற்கனவே மிகப் பெரும் வரலாறு கொண்ட நாட்டிற்கு புது கருத்துக்கள் ஏற்கவேண்டும் எனில் பழைய வரலாற்றுச் சின்னங்களை என்ன செய்ய?ஒரு மதத்தை நாட்டின் மதமாகக் பிரகடனப் படுத்திய நாடுகள் அவை. வேறு சில நாடுகள் எந்த மதத்தையும் பின்பற்றாதவை. அல்லது மத நம்பிக்கையற்றவை. (இரண்டிற்கும் உள்ள வேறுபாடு: எந்த மதத்தையும் பிரகடனப் படுத்தாத முன் நிறுத்தாத நாடு மத சார்பற்ற நாடு. மற்றது மதமே அற்ற நாடு)ஆனால், இந்தியா எல்லா மதத்தையும் கொண்டு ஆனால், அரசு எந்த மதத்தையும் முன் நிறுத்தாத நாடு. எனவே இங்கு எழும் சிக்கல்கள் அநேகம். மேலும், மிகப் பெரிய வரலாறு நமக்கு உண்டு என்பதும் இந்த சிக்கல்களுக்குக் காரணம்.சரி. இப்போது இப்படிச் சிந்திப்போம். அரசு, அரசாங்கம் எதுவும் இல்லாத ஒரு இடம். இங்கே நாம் பிறக்கிறோம். எனக்கு எது சரி எனத் தோன்றுகிறதோ அதைச் செய்யவும், தவறு எனத் தோன்றுவதைச் செய்யாதிருக்கவும் உரிமை உண்டு. ஆனால் அந்த உரிமை, அடுத்தவரை பாதிக்காத வரைதான். அல்லவா?நான் பிறந்த இடத்திற்கு வேறொருவன் வருகிறான். அவன் சொல்வதிலிருந்து என் சரி தவறுகள் சில மாறுகின்றன. மாற்றிக் கொள்கிறேன். இதற்கும் எனக்கு உரிமை உண்டு..மற்றவரைப் பாதிக்காதவரை அல்லவா?இப்படியாகத்தானே மனித இனம் பரிணாம வளர்ச்சியுறும்? இந்நிலையில், அதிக நபர்கள் நம்பும் சரி தவறுகளை என்மீது திணிக்கும் உரிமை மற்றவருக்கு இல்லை. அல்லவா?ஆக, பொதுவான சிவில் கோடு கொண்டு வந்தால் அது அந்த பரிணாமத்திற்கு, இயற்கை மாற்றத்திற்கு ஊறாக அல்லவா ஆகிவிடும்?எப்போது ஒரே சரி தவறுகள் நாம் எல்லாருக்குமானதாக உணரப்படுகிறதோ அப்போதுதான் பொது சிவில் சட்டம் தேவை. அப்படியான நிலை வருகையில், எல்லா மத இன முறைச் சட்டங்களும், இந்தியாவைப் பொருத்தவரை இந்தியச் சட்டமும் நெகிழும் தன்மையுடனேயே இருக்கிறது.ஆனால், அந்த நெகிழும் தன்மையைப் பயன்படுத்தி பொது சிவில் சட்டம் தேவைதானா?இவை எல்லாம் போக, நடுநிலையாளர்கள் என அறியப்படுபவர்கள், பேசும் கருத்துக்கள், நடு நிலை எனும் பெயரிலேயே, பாரபட்சமாகவே பயன்படுத்தப்படுகிறது. இப்போதைக்கு பொது சிவில் சட்டம் கொண்டு வர முடியக் கூடிய அளவிற்கு, எல்லா இன முறைச் சட்டங்களும் நெகிழும் தன்மையுடனேயே உள்ளன. இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டமும் நெகிழும் தன்மையுடனேயே உள்ளது. ஆனால், இப்போது பொது சிவில் சட்டம் தேவையா? எனும் கேள்விக்கு சரியான பதில் இல்லை. அதே போல, “கைப்பிள்ளைக்கு சோறு அதிகம்' என்பதே போன்று பொது சனத்தின் வரிப்பணம் எல்லா சனத்திற்கும் போய்ச் சேர வேண்டுமே அன்றி, ஓட்டுக்காக, மத சார்பாக, ஏதேனும் ஒரு மத வழிபாட்டிற்கு, மட்டும் பயன்படுத்தப்படுதல் ஆகாது.செக்யுலரிசம் என்பது, மத சார்பற்ற என்பதை விட அதாவது எல்லா மதங்களையும் ஏற்கும் என்பதை விட, அரசு/அரசாங்கத்திற்கு எந்த மதமும் கூடாது என்பதே இன்னும் நேர்மையான வாதமாக இருக்க முடியும்.ஏனெனில் மதம் என்பது, மனசுக்குள் மட்டும்.என்ன செய்யப்போகிறோம்?
- ஹன்ஸா

Advertisement


வாசகர் கருத்து

முதல் நபராக கருத்து தெரிவியுங்கள்!

உங்கள் கருத்தைப் பதிவு செய்ய

(Press Ctrl+g or click this   to toggle between English and Tamil)
Login :
New to Dinamalar ?
கருத்து விதிமுறை

We use cookies to understand how you use our site and to improve user experience. This includes personalising content and advertising. By continuing to use our site, you accept our use of cookies, revised Privacy Policy.

Learn more I agree X