இப்படியும் சில மனிதர்கள்
Advertisement
 
 
 
Advertisement
dinamalar-advertisement-tariff-2018
 
Advertisement
 
எழுத்தின் அளவு:
Advertisement

பதிவு செய்த நாள்

30 டிச
2016
00:00

பீட்டுல ஏதாச்சும் விசேஷங்களா?' இக்கேள்வியை எதிர்கொள்ளாத புதுமண தம்பதியர் இருக்கவே முடியாது. கர்ப்பப்பையில் குழந்தை கருக்கொள்ளும் முன்னரே, கணவன் - மனைவியின் கனவுலகத்தில் அது கருக்கொள்ளத் துவங்கி விடுகிறது. தங்களில் இருந்து பிறக்கும் அந்த உயிரை, கைகளில் ஏந்தப் போகும் மகிழ்ச்சியான கணத்தை நோக்கி தான், தம்பதியரின் நிகழ்காலம் நகர்ந்து செல்கிறது. ஆசைதம்பி - செல்வி தம்பதியின் இல்லற வாழ்வும், இத்தகைய கனவுடன் தான் துவங்கியது. ஆனால், விதியின் விளையாட்டால், ஆண்டுகள் பல கடந்தும், அவர்களின் கனவு கைகூடவில்லை. தற்போது...
நாளுக்கு நாள் அதிகரித்த சுற்றத்தார்களின் கேள்விகள், அறிவுரைகள், அனுதாபங்களால், இவர்களுக்குள் மனச்சுமையும், தாழ்வு மனப்பான்மையும்
கூடியிருக்கிறது. குழந்தைபேறு வேண்டி, சில லட்சங்களை மருத்துவமனைகளில் கரைத்த பின், இருவருமாக சேர்ந்து ஒரு முடிவுக்கு வந்திருக்கின்றனர்.
அது, இருவருக்குள்ளும் கருக்கொண்டிருக்கும், 'குழந்தை செல்வம்' எனும் கனவை கலைத்துக் கொள்ளலாம் எனும் வலி நிறைந்த முடிவு!
தாய்மை இல்லாமல் பெண்மை முழுமை பெறுமா என்ன?
ஆரம்பத்துல, 'குழந்தை வேண்டாம்'ங்கிற முடிவை நான் ஏத்துக்கவே இல்ல; நம்மளை, 'அம்மா'ன்னு கூப்பிட ஒரு குழந்தை இல்லையேன்னு, மனசுக்கு ரொம்ப கஷ்டமா இருந்தது. ஆனா, போகப் போக தான், 'ஒரு பொண்ணுக்கு குழந்தை பேறுங்கிறது வாழ்க்கையில ஒரு பகுதி; அதுவே, வாழ்க்கை கிடையாது'ன்னு புரிய ஆரம்பிச்சது. இந்த புரிதலால, இப்போ நான் சந்தோஷமா இருக்குறேன்! தஞ்சாவூர், பட்டுக்கோட்டை தான் ஆசைதம்பி - செல்வியின் பூர்வீகம். சில ஆண்டுகளுக்கு முன் வரை, சென்னையில் உள்ள ஆடை தயாரிப்பு நிறுவனத்தில், தையற்காரர்களாக இருவரும் பணிபுரிந்து வந்துள்ளனர்.
குழந்தைபேறுக்காக செய்த மருத்துவச் செலவுகள், மொத்த சேமிப்பையும் பிடுங்கிக் கொள்ள, மதுரையில்
உள்ள கீழமாத்தூர் கிராமத்திற்கு, ஆறு ஆண்டுகளுக்கு முன் இடம்பெயர்ந்துள்ளனர். இன்று, 42 வயதாகும் ஆசைதம்பியும், 39 வயதாகும் செல்வியும், வீட்டில் இருந்தபடியே தையல் தொழிலில் ஈடுபட்டு வருகின்றனர். இந்த தொழில், எதிர்பாராத ஒரு புதிய அத்தியாயத்தை இவர்களின் வாழ்வில் துவக்கியிருக்கிறது.
எப்படி ஆரம்பிச்சது இந்த புதுப்பயணம்?
ஒருநாள், கிழிஞ்ச சீருடையை தைச்சு தரச் சொல்லி, ஒரு ஸ்கூல் பையன் எங்க வீட்டுக்கு வந்தான். அதுல ஏற்கனவே நிறைய தையல் போட்டிருந்ததால, 'இதுக்கு மேல இந்த துணியை தைக்க முடியாதுப்பா'ன்னு சொன்னேன். 'புதுத் துணி வாங்க எங்க வீட்டுல காசு இல்லையே'ன்னு அழுதான். அப்போ தான், கிழிஞ்ச சீருடையை போட்டுக்கிட்டு, தினமும் ஸ்கூலுக்கு போயிட்டு வர்ற பிள்ளைகளோட நிலைமை புரிஞ்சது. உடனே நானும், என் மனைவியும், பக்கத்துல இருக்கிற அரசு பள்ளிக்குப் போய், அங்கே இருக்கிற பிள்ளைகளோட கிழிஞ்ச சீருடைகளை இலவசமா தைச்சு கொடுத்தோம். அன்னைக்கு, அந்த பிள்ளைங்க முகத்துல அந்த சந்தோஷத்தை பார்த்த பின்னாடி, எதுவுமே எங்களுக்கு பெருசா தோணலை! இனிமே எங்க வாழ்க்கைப் பயணம், மத்தவங்க சந்தோஷத்துக்காக தான்னு அப்பவே முடிவு பண்ணிட்டோம். இதுவரை, கீழமாத்தூர் அரசுப் பள்ளிகளில் பயிலும், 300 மாணவ - மாணவியரின் கிழிந்த சீருடைகளை சீர்படுத்தி தந்திருக்கிறது இந்த ஜோடி. இந்த மனிதத்தால், இவர்கள் எங்கு சென்றாலும், குழந்தைகள் கூட்டம் இவர்களை சுற்றிக் கொள்கிறது!
ஒரு குழந்தையை தத்தெடுத்து, இன்னும் சந்தோஷமா வாழலாமே... செய்யலாம் தான்! ஆனா, அப்படி பண்ணிட்டா, அந்த குழந்தை கூடவே எங்க வாழ்க்கை முடங்கிப் போயிருமே! ஒருதடவை, ஒரு பத்து வயசு பையன் என்னைத் தேடி வந்து, 'அக்கா... என் ட்ரவுசர்ல இருக்கிற பட்டன் பிய்ஞ்சு போனதால, அது என் இடுப்புல நிற்கவே நிற்காது. கிளாஸ்ல வாத்தியார் கூப்பிட்டா, எழுந்து போகவே கூச்சமா இருக்கும். நீங்க சரி பண்ணித் தந்ததுக்கு அப்புறம், இப்போ நிம்மதியா பள்ளிக்கூடம் போயிட்டு வர்றேன். ரொம்ப நன்றிக்கா'ன்னு சொல்லிட்டுப் போனான். சோறு போட்டு வளர்த்தா மட்டும் தான் எங்க குழந்தையா; எங்க பேரை சொல்லி சந்தோஷப்பட்டு போகுது பாருங்க, அதுக எல்லாமே, எங்க குழந்தைங்க தான்! ஆசைதம்பி - செல்வி தம்பதியிடம் இருந்து வரும் வார்த்தைகள் அனைத்துமே, மனதில் இருந்து நிறைவாய் வருகின்றன; அதில், குறைகளுக்கும், சோகங்களுக்கும் எள்ளளவும் இடமில்லை! ஏழை குழந்தைகளுக்கு சீருடை தைத்து தருவது, சுற்றுப்புறங்களில் மரம் வளர்ப்பது என, தங்களை ஏதேனும் ஒரு விஷயத்தில் தீவிரமாய் ஈடுபடுத்திக் கொண்டிருக்கின்றனர் இந்த தம்பதி. தனிமையின் காரணமாகத் தான், இவர்கள் இத்தகைய செயல்களில் ஈடுபடுகின்றனர் என்று நம் பார்வைக்குத் தோன்றலாம்; ஆனால், இவர்களின் இச்செயல்களுக்கான காரணம், சக மனிதர்களின் மீதிருக்கும் அன்பு மட்டுமே! செழிக்கட்டும்... மனிதம்!

ஒரே ஒரு வார்த்தையில்... நாம்: பள்ளி குழந்தைகளின் புன்னகையில் நீங்கள் உணர்வது?
ஆ.செல்வி: தாய்மை
98400 81994


Advertisement

 

‘இப்படியும் சில மனிதர்கள்’ பகுதிக்கு உங்களை வியக்க வைத்த மனிதர்களைப் பற்றி எங்களுக்கு சொல்ல...044–2854 0092, pudhupayanam@dinamalar.in


Advertisement
வாசகர்களுக்கு ஓர் அன்பான வேண்டுகோள்.
1.செய்திகள் குறித்த கருத்துக்களைப் பதிவு செய்யும்போது, எவருடைய மனதையும் புண்படுத்தாத வகையில், நாகரிகமான முறையில் உங்கள் கருத்துகள் இருக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கிறோம்.
வாசகர் கருத்து
முதல் நபராக கருத்து தெரிவியுங்கள்!
உங்கள் கருத்தைப் பதிவு செய்ய :
Login :
New to Dinamalar ?
வாசகர்கள் கருத்துப் பகுதியில் வெளியாகி இருக்கும் கருத்துக்கள், உரிய முறையில் தணிக்கை செய்யப்பட்டே வெளியி‌டப்படுகின்றன.
(Press Ctrl+g or click this   to toggle between English and Tamil)
அன்புள்ள வாசகர்களே!,
நீங்கள் கருத்துப் பதிவு செய்ய LOGIN செய்ததும், My Page என்ற பட்டனை கிளிக் செய்து. அதில் உங்கள் புகைப்படம், மெயில் முகவரி, ஊர், நாடு ஆகியவற்றைப் பதிவு செய்ய புதிய வசதி செய்யப்பட்டுள்ளது. ஏற்கனவே பதிவு செய்த புகைப்படத்தை நீக்கவும் வசதி உள்ளது. மேலும் இதுவரை நீங்கள் தெரிவித்த கருத்துக்களைத் தொகுப்பாக பார்த்துக் கொள்ளலாம். இந்த புதிய வசதியை வாசகர்கள் முழுமையாக பயன்படுத்திக் கொள்ள விரும்புகிறோம். உங்களுடைய புகைப்படத்தை மட்டுமே பதிவு செய்யவும்; வேறு எந்த புகைப்படத்தையும் பதிவு செய்ய வேண்டாம்.

We use cookies to understand how you use our site and to improve user experience. This includes personalising content and advertising. By continuing to use our site, you accept our use of cookies, revised Privacy Policy.

Learn more I agree X