டூ இன் ஒன் உண்மை நிகழ்ச்சி
Advertisement
 
 
Advertisement
 
 
Advertisement
 
எழுத்தின் அளவு:
Advertisement

பதிவு செய்த நாள்

01 ஜூன்
2012
00:00

(1)
ஆகஸ்டு மாதம் 27ம் நாள் 1910ம் ஆண்டு யுகோஸ்லாவியாவில் உள்ள அல்பேனியா நாட்டில் ஆக்னஸ் பிறந்தார். அக்டோபர் மாதம் 17ம் நாள் 1979ம் ஆண்டு நோபல் பரிசு பெற்று, இந்தியாவிற்கு பெருமை சேர்த்தார். சின்னஞ்சிறு வயதிலிருந்தே இரக்க குணம் நிரம்ப பெற்றவர்.
இவர் சிறு வயதில் படித்து வந்த பள்ளியில், ஒரு சேவை நிறுவனம் இயங்கி வந்தது. அந்த தொண்டு நிறுவனத்தில் இவர் சேர்ந்தார். முழுமனதுடன் மக்களின் சேவைக்காக தன்னை ஈடுபடுத்திக் கொண்டார். இந்த தொண்டு நிறுவனத்தின் தன்னலமற்ற சேவை போக்கு, ஆக்னஸ்க்கு தன்னை மேலும் சேவையில் ஈடுபத்திக் கொள்ளும் ஆவலைத் தூண்டியது. ஏழை மக்களின் சேவையே மகேசன் சேவை என்று ஆர்வத்துடன் செயல்பட்டார்.
உலகம் முழுவதும் உள்ள நாட்டிலிருந்து குழந்தைகள் துன்பப்படும் செய்திகளை நிறுவனத்தில் தினமும் படித்து வருவது வழக்கம். இந்தியாவில் ஏழை குழந்தைகள் படும் துன்பத்தை அறிந்து, இந்தியா விற்கு வந்து அங்கு சேவை செய்ய வேண்டும் என்று துடித்தார்; தன் படிப்பைத் துறந்தார்.
மாணவ பருவத்திலேயே கன்னியாஸ்திரியாக மாறி, இந்தியாவிற்கு வந்து சேவை செய்ய வேண்டும் என்பதே அவரது கனவாக இருந்தது.
ஒருநாள் அனாதை குழந்தைகளுக்கு சேவை செய்யும் நிறுவனத்தின் சார்பாக, நன்கொடை கேட்பதற்காக, ஒரு தனவந்தரிடம் அன்னை தெரசா சென்றார். அவரது பெயர் அகர்வால், அக்காலத்தில், கோல்கட்டாவில் பெரிய தனவந்தர்கள், செல்வந்தர்கள் எல்லாரும் அடுக்குமாடிக் கட்டடத்தில் மேல்மாடியில் தான் வசித்து வந்தனர்.
அன்னை தெரசா யாசித்த தனவந்தர் அகர்வால் மேல் மாடியில் நின்று கொண்டிருந்தார். கீழே இருந்தபடி அன்னை தெரசா, "தனவந்தரே தாங்கள் எங்கள் அனாதை ஆசிரமத்திற்காக தர்மம் செய்யுங்களேன்!' என்றார்.
அந்த தனவந்தர் வாயில் வெற்றிலைப் பாக்குப் போட்டுக் கொண்டு மென்று கொண்டிருந்தார். மீண்டும் அன்னை அவர்கள் அகர்வாலிடம் பணிவுடன் வேண்டி உதவி கேட்டார்.
உடனே அந்த தனவந்தர் வாயிலிருந்து வெற்றிலைப்பாக்குடன் கூடிய உமிழ்நீரை அன்னை அவர்கள் கையேந்தி நிற்பதைக் கண்டு கையில் விழும்படியாக <<உமிழ்ந்தார்.
அன்னை தெரசா அவரை கருணையுடன் கூடிய முகபாவத்துடன், "அன்புடையீரே தாங்கள் உமிழ்ந்தநீரை நான் ஏற்றுக்கொண்டேன். எங்களுடைய அனாதை குழந்தைகளுக்கு ஏதாவது தாருங்களேன்!' என்று மீண்டும் கையேந்தி நின்றார்.
அந்த தனவந்தர் ஒருகணம் திகைத்து செய்வதறியாது பதறி, தன் தவறை உணர்ந்து உடனடியாக மாடித் தளத்திலிருந்து கீழே இறங்கி வந்து அன்னை அவர்களின் காலில் விழுந்து தன்னை மன்னிக்குமாறு வேண்டிக் கேட்டுக் கொண்டார். உடனே, தனவந்தர் பல லட்சங்களை தன்னுடைய சொத்திலிருந்து அனாதை நிறுவனத்திற்கு அளித்தார். மேலும், பல உதவிகளை எப்போது வேண்டுமானாலும் செய்வதற்கு தயாராக இருப்பதாக உறுதி அளித்தார்.
தன்னை ஏசியவர்களையும், மனதார நேசித்து பிறருக்காக வாழ்ந்த அன்னை கருணை தெய்வத்திடம் காணப்படும் நற்பண்பை பாருங்கள் குட்டீஸ்.

(2)
ரோமானியச் சக்கரவர்த்தி யாகத் திகழ்ந்த ஜூலியஸ் சீஸர் இங்கிலாந்தின் மேல் போர் தொடுக்க வேண்டும் என்று எண்ணினார். ஆனால், மெல்ல மெல்லப் போரின் மீது அதிருப்தி அடைந்திருந்த வீரர்கள், ""நாடு திரும்பலாம்,'' என்று கூறினர்.
இங்கிலாந்தைப் பிடிக்காமல், நாடு திரும்பக் கூடாது என்பது சீஸரின் வெறி.
ஆகவே, ""இங்கிலாந்தைப் பிடித்தவுடன் நாம் கண்டிப்பாக நாடு திரும்பி விடலாம்!'' என்றார்.
வீரர்கள் உற்சாகமிழந்தனர். அவருடைய பேச்சைத் தட்ட முடியாமல் அரைகுறை மனதுடன் ஒப்புக் கொண்டனர். வீரர்களின் ஆர்வமின்மையைக் கூர்ந்து கவனித்தார் அவர்.
இங்கிலாந்தை வென்றே ஆக வேண்டும் என்ற தீவிர வெறி அவருள் தோன்றிவிட்டது. இனி இந்த வீரர்களை ஊக்கப்படுத்த எவராலும் முடியாது என்று தோன்றியது. அதே சமயம் இவர்களை வைத்து வெல்லுவது என்பதும் அரிது என்று தெரிந்து விட்டது.
வேறு ஒரு அரசனாக இருந்தால் பேசாமல் வீரர்கள் சொல்படி சொந்த நாட்டுக்குத் திரும்பிப் போயிருப்பான். ஆனால், சீஸர் ஆழ்ந்து ஆலோசித்துக் கொண்டே வந்தார். ஆங்கிலக் கால்வாயை வீரர்கள் அனைவரும் கடந்தவுடன், தன் வீரர்கள் அனைவரையும் டோவர் குன்றுகளின் மேல் அணி வகுத்து நிற்கச் செய்தார்.
இதன் பின்னர் அவர் செய்த காரியம் உலகம் மறக்க முடியாதது! தாங்கள் வந்த கப்பல்களை தீ வைத்துக் கொளுத்தினார். வீரர்கள் திகைத்துப் போயினர். ஒன்று இங்கிலாந்துடன் போரிட்டு வெல்ல வேண்டும். தோற்றால் ஒருவர் கூட உயிர் தப்பிக்க முடியாது என்கிற நிலை.
ஒருவேளை சோர்வு, ஆர்வமின்மை காரணமாகப் போராட விருப்பமில்லாமல் எவராவது தப்பிச் செல்ல நினைத்தால்...
புறமுதுகிட்டு ஓட எண்ணினால்...
கடக்க முடியாத அந்த ஆங்கிலக் கால்வாயில் விழுந்து சாவதைத் தவிர வேறு வழியே இல்லை என்ற நிலைமை ஏற்பட்டு விட்டது.
நிலைமையை உணர்ந்தனர் போர்வீரர்கள். எப்படியாவது இங்கிலாந்தை வெற்றி பெற்றே தீர வேண்டும் என்ற இக்கட்டான சூழ்நிலை உருவாகி விட்டது. இங்கிலாந்தை வென்றால் தன் சொந்ந நாடு. தோற்றால் அந்நாட்டின் சுடுகாடு என்ற நிலை வந்த பிறகு சும்மா இருப்பார்களா வீரர்கள்?
தோற்றே அறியாத வீரர்களாயிற்றே அவர்கள்! ஒவ்வொருவரும் சொல்லிமாளாத கோபத்துடன் எதிரிகளுடன் உக்கிரமாக மோதினர். இங்கிலாந்து வீழ்ந்தது. அவர்கள் இங்கிலாந்து நாட்டின் ராணுவக் கப்பல்களில் ஏறி தங்கள் நாடு திரும்பினர்.

Advertisement

 



Advertisement
வாசகர்களுக்கு ஓர் அன்பான வேண்டுகோள்.
1.செய்திகள் குறித்த கருத்துக்களைப் பதிவு செய்யும்போது, எவருடைய மனதையும் புண்படுத்தாத வகையில், நாகரிகமான முறையில் உங்கள் கருத்துகள் இருக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கிறோம்.
வாசகர் கருத்து (1)
  • புதியவை
  • பழையவை
  • அதிகம் விவாதிக்கப்பட்டவை
  • மிக மிக தரமானவை
  • மிக தரமானவை
  • தரமானவை
காயத்ரி - திருப்பூர்,இந்தியா
06-ஜூன்-201213:24:30 IST Report Abuse
காயத்ரி மிகவும் அருமையான கருத்துகள் நன்றி .
Rate this:
Share this comment
Cancel

உங்கள் கருத்தைப் பதிவு செய்ய :
Login :
New to Dinamalar ?
வாசகர்கள் கருத்துப் பகுதியில் வெளியாகி இருக்கும் கருத்துக்கள், உரிய முறையில் தணிக்கை செய்யப்பட்டே வெளியி‌டப்படுகின்றன.
(Press Ctrl+g or click this   to toggle between English and Tamil)
அன்புள்ள வாசகர்களே!,
நீங்கள் கருத்துப் பதிவு செய்ய LOGIN செய்ததும், My Page என்ற பட்டனை கிளிக் செய்து. அதில் உங்கள் புகைப்படம், மெயில் முகவரி, ஊர், நாடு ஆகியவற்றைப் பதிவு செய்ய புதிய வசதி செய்யப்பட்டுள்ளது. ஏற்கனவே பதிவு செய்த புகைப்படத்தை நீக்கவும் வசதி உள்ளது. மேலும் இதுவரை நீங்கள் தெரிவித்த கருத்துக்களைத் தொகுப்பாக பார்த்துக் கொள்ளலாம். இந்த புதிய வசதியை வாசகர்கள் முழுமையாக பயன்படுத்திக் கொள்ள விரும்புகிறோம். உங்களுடைய புகைப்படத்தை மட்டுமே பதிவு செய்யவும்; வேறு எந்த புகைப்படத்தையும் பதிவு செய்ய வேண்டாம்.