Dinamalar

இது ரொம்பவே காமன். பல வீட்லேயும் இருக்கு , எங்கம்மா வீட்லே எல்லாம் யாருமே திட்டி பேசவே அனுமதிக்க மாட்டாக், இந்த அனாகரீகமெல்லாம் சினிமாலேந்து வரதுதான். மூனுமணியில முடியும் சினிமாலே என்னவெல்லாமோ காட்டுராக. ஒரு பாட்டு பாடிமுடிக்கரதுக்குள்ளேயே அந்த குழ்ந்தை தொட்டில்லேந்து வளைந்து பெர்சாகி காரோட்டும் காதல் பண்ணும் பிள்ளைகுட்டியும் பெத்துக்கும் , அம்புட்டும் கற்பனை அவ்ளோதான் , ரியல்ல நாமெல்லாம் தான் பாக்குரோமே நம்ம பிள்ளைங்க வளந்து ஆளாவதற்கு 20 + வருஷம் ஆவுதே. நமக்கு திருமணம் பொது 20 + வயசு. நம்ம பிள்ளைக 20+ ஆவும்போது நாம் 40+ ஆயிற்றோமே, அஞ்சு வயது வரை ஆசையா கொஞ்சலாம். பிறகு ட்ரீட் தெம் லைக் க்ரோனப் , பிள்ளைங்களே விரும்பாதுங்க

நல்லா அழகா சொன்னிங்க சகுந்தலா மேடம்

பாசத்தையும் பந்தத்தையும் வோவொரு சூழ்நிலை வாய்க்கும் போதும் பெண்ணுக்கு சொல்லிகொடுக்கும் அதே தாய் தான் மகனுக்கும் சூழ்நிலையை சொல்லி தர வேண்டும். குழந்தைகளுக்கு முதல் ஆசானே தாய் தான்.. பிறகு தான் தந்தையிடம் இருந்து மற்றவற்றை குழந்தை புரிந்து கொள்ளும். அயல் நாட்டில் 3 to 5 வயதிலேயே தனிமை போதிக்க படுகிறது. இங்கு பெண்ணுக்கு 18 ஆணுக்கு 20 வயது வரை துணை தேவை என போதிக்கபடுகிறது. இது இங்குள்ள கலாச்சாரம். பிரச்சனையை சொல்லி அதற்கு பதிலையும் சொல்லவைத்து பக்குவ படுத்தினால் எங்கும் ஏன்டா எல்லையிலும் விரிசல் விழாது. ஒருஒரு மில்லிமீட்டர் அளவிலும் பக்குவம் தேவை ஒரு தாய்க்கு. புரிந்து கொண்டு வாழ்க்கையை நடத்து பெண்ணே . உன் வீட்டின் மறக்க முடியாத ஒரு அம்சமாக இருப்பாய் கால காலத்திற்கும்.

நமது இந்திய சமுகத்தில் பெண்கள் வயதிற்கு வந்துவிட்டால் பெற்ற தந்தையே ஆனாலும் அவளை தகப்பன் தொட்டு பேசுதல் கூடாது. இது இந்து சாஸ்த்திரம். அதுபோல் பெற்ற மகனே ஆனாலும் ஓரளவு வளர்ந்து விட்ட மகனை தலையை தொட்டு தடவி கொடுக்கலாமே தவிர மடியில் கிடத்தி கொஞ்சுவது முறையல்ல. தகப்பன் மகளை அப்படி செய்தால் தாய் பார்த்துக்கொண்டு சும்மா இருப்பாளா ?

மீனவன் ராஜூவிற்குக் கூறிய கருத்துக்கள் அருமை. யாரிற்காக இல்லையென்றாலும் ராஜுவின் குழந்தைக்காகவேனும் அவர் சற்று மாறினால் நன்றாக இருக்கும். My dad is my first ஹீரோ,பெண் குழந்தைக்குத் தந்தை மேலும் ஆண் குழந்தைக்குத் தாயின் மேலும் அதிகக் காதல் இருக்கும். vice versa. இந்த வாரம் சகுந்தலா மேடம் கருத்துக்கள் மிகவும் அருமை. திரைப்படங்களில் காட்டுவது போல் இயல்பில் பருவமடைந்த பெண்கள் தந்தையிடம் ஒட்டி உறவாடிக் கொஞ்சி மகிழ்வதில்லை..ஒரு எல்லையில், தந்தையே ஆனாலும் ஆண் என்ற நிலையிலேயே உடல் ரீதியில் எல்லையில் இருக்குமாறு எச்சரிக்கப்படுகிறார்கள். இங்கு குறிப்பிட்டுள்ள வாசகியின் கணவர் தன் மனைவி அடுத்த ஆண்களிடம் பேசுவதை விரும்பாமல் கடைசியில் பெற்ற மகன் தொட்டுப் பேசுவதையும் மடியில் படுக்காததையும் விரும்பாமல் இருக்கிறார்..சொல்லிப் புரிய வைக்கக் கூடிய விஷயம் தான், இத்தனை வருடங்கள் அனுசரித்து நடந்திருந்தாலும் உங்கள் முயற்சிகளில் உங்களுக்குப் பிடிக்காத குறைகளாகத் தெரியும் கணவரின் செயல்களில் மாற்றங்கள் ஏற்படுத்தினீர்கள் தானே..அதே போல் இதுவும் முயற்சித்தால் முடியும். அன்னையின் ஸ்பரிசம் குழந்தைக்குப் பாதுகாப்பு உணர்வு கொடுக்கும், எத்தனை பிரச்சினைகளில் பையன் வீட்டுக்கு வந்தாலும் தாயின் மடியில் தலை வைத்துத் தூங்கும் போது நான் இருக்கிறேனடா என்று இதழ்களால் சொல்லாமல் விரல்களால் சொல்லும் தலைமுடியைக் கோதும் அந்த அழுத்தமும் அன்பும் எத்தனை கோடி கொடுத்தாலும் வராது. நன்றாகப் படி என்று சொல்லி விட்டு உறங்கச் செல்லும் தந்தையை விடத் தன் மகனுடன் விழித்திருந்து தலை வலிக்கிறதா என்று தலையைப் பிடித்து விட்டு காபி போட்டுக் கொடுத்து படிக்கும் அழகை ரசிக்கும் தாயின் அன்பு ஈடு இணையில்லாதது. உங்கள் கணவரையும் ஒரு குழந்தையாக நினைத்து அன்பு பாராட்டுவது மாற்றங்களை ஏற்படுத்தும். நம் மகன், அவன் கல்லூரி முடித்து வேலை சென்று திருமணமானாகி குழந்தைகள் ஏன் பேரன், பேத்தி பெற்றெடுத்தால் கூட அவன் நமக்குக் குழந்தை, அவனுக்கு நாம் தான் எல்லாம் செய்ய வேண்டும் என்று அன்புடன் கூறி வர வேண்டும். குழந்தை எதிரில் சண்டையிடுவது மட்டுமில்லாமல் சமாதானமாகப் போவதும் அன்னியோன்னியமாக இருப்பதும் கூச்சத்தைப் போக்கும். அதே போல் வயதிற்கு வந்த பெண் தந்தையிடம் எப்படி பழக வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கிறோமோ, வயதிற்கு வந்த மகனுடனும் எல்லையில் இருக்கலாம், ஸ்பரிசம் தவறல்ல, ஆனால் எல்லாமே உடலளவில் இடைவெளியில், உள்ளத்தில் அன்பைக் கொட்டி..மடியில் தலை வைத்தலும் தலைகோதலும் தவறல்ல. வயதிற்கேற்ப ஆசைகள் மாறுபடும், எனக்குத் தெரிந்த 52 வயது உறவினர் தன் கிராமத்திற்கு அம்மாவைப் பார்க்கச் செல்லுவார், அம்மா விதவிதமாக சமைத்து வைத்திருப்பார், போனவுடன் செய்வது அம்மா(ஒல்லியாக இருப்பார்)வைத் தூக்கி விடுவார்.. அம்மா மடியில் குழந்தை போல் படுத்துக் கொள்வார், கண்களில் நீர் வழிய அந்தத் தாய் துடைத்து விடுவார், மின்சாரம் இல்லை என்றால் விசிறியால் விசிறி விடுவார், இருவரும் பேசிக் கொள்ளக் கூட மாட்டார்கள், மிடுக்குடன் கீழே வேலை பார்ப்பவர்களை அதிகாரம் செய்யும் மனிதர் தாயிடம் குழந்தையாய்க் கொஞ்சுவதைப் பார்க்கும் போது கண்களில் நீர் நிறைக்கும்.உருவத்தில் பெரியவராக இருந்தாலும் அந்தத் தாய்க்குக் குழந்தை எத்தனை வயதானாலும்..இல்லையா? சிற்சில மாற்றங்கள் கொண்டு வந்தாலே போதும்.

அன்பின் கணபதி கண்ணன் : ஏழைக்குடும்பத்தில் பிறந்தவர்களிடம் பணமில்லாவிட்டாலும் நல்ல மனமிருக்கும் என்பது ஒரு பொதுவான நம்பிக்கை. தான் ஏழைக்குடும்பத்தில் பிறந்தவர் என்று சொல்லிவிட்டு ராஜூ எழுதிய விஷயங்கள் அந்த அடிப்படையை அசைத்துவிட அவர் ஒப்ப மாட்டார் என்ற ஒரு நம்பிக்கை இன்னும் பல நம்பிக்கைகள்.அதனால்தான் அவருக்கு இன்னும் எழுதிக்கொண்டிருக்கிறேன். அவர் நேரம் கிடைக்கும்போது சில ஆதரவற்ற குழந்தைகளுடன் பழக வேண்டும். ஒரு குழந்தையின் பார்வையில் இந்த உலகம் என்ன என்பதை அது அவருக்கு புரிய வைக்கும். ஒரு குழந்தையின் வாழ்க்கையில் தந்தையின் பங்கு எவ்வளவு முக்கியம் என்பதை இவர் உணரவேண்டும் என்பது எனது பிரார்த்தனை.இரண்டு முறை கண்ணுறக்கம் பெண்களுக்கு என்று எழுதினார் கண்ணதாசன்..... முதலுறக்கங்களுக்கு தலையணைகளும்,சிரிப்புகளும் கனவுகளும் தந்தையிடமும் தாயிடமும் இருந்துதான்...உங்களின் அன்பான வார்த்தைகளுக்கு நன்றி.....ராஜூவின் மனமாற்றம் கேட்கும்போது அந்த நந்தவனம் அந்த தென்றலின் கையைப் பிடித்துக் கொண்டு நம் மனதில் ஒரு உலாவரும்... காத்திருப்போம்...

ஏழு வயது கடந்து விட்டாலே ஆண் பிழ்ழையஹா இருந்தாலும், பெண் பிழ்ழையஹா இருந்தாலும், அன்பு மரியாதை இரண்டும் தெழிவஹ கற்று கொடுத்தால், இது போன்ற ப்றேச்சனைஹழை தவிர்க்கலாம். அன்பு எப்போதும் மரியாதையஹா இருப்பது நல்லது.

வெளி நாட்டை பொறுத்தவரை பிள்ளைகளுக்கு தாயின் அரவணைப்பு இரண்டு @ மூன்று வருடங்கள் மட்டும்தான் நம் நாட்டில் தான் ஐந்து வயது வரை தாயும் தகப்பனும் கொஞ்சி வளர்ப்பார்கள் ஆனால் பதினாறு வயது மகனை மடியில் போட்டு கொஞ்சுவது தவறு அவன் இப்போது பத்தாவது படிக்க கூடியவனாக இருப்பன் பல விசயங்களை அறிந்திருப்பான் உடம்பில் பல மாற்றங்களும் வந்திருக்கும். , தாயிற்கும் பிள்ளைக்கும் உள்ள உள்ள பந்தம் பிரிக்க முடியாதது அதை பருவத்திற்கு ஏற்றவாறு மாற்றிக்கொள்ளவேண்டும் இதில் எல்லோருடைய கருத்தும் ஒன்றுதான்

மீண்டும் அன்பின் ராஜு அவர்களுக்கு....... 17 வயதில் தன் குடும்பம் வாடினாலும் இன்னொரு குடும்பம் கெடக்கூடாது என்று நினைத்த நீங்கள் 30 வயதில் தன் குடும்பம் கெட்டாலும் தான் வாழவேண்டும் என்று நினைக்க மாட்டீர்கள் என்ற நம்பிக்கை எனக்கு மலையளவு இருக்கிறது. பல விஷயங்கள் இங்கே ஆலோசிக்க வேண்டும் ராஜூ. வலிப்பது அதிகம் உங்களின் குழந்தையை நினைக்கும்போதுதான்.எழுத்துகளை இங்கே நான் தட்டத்தொடங்கும்போது கண்ணீர் கண்களில் கொட்டத்தொடங்குகிறது. அந்தப் பிஞ்சு என்ன குற்றம் செய்தது? ஒவ்வொருமுறையும் யாரோ ஒரு அப்பா தான் பெற்ற குழந்தையை கொஞ்சுவதை பார்க்கும்போதும் விளையாடுவதைப் பார்க்கும்போதும் அந்த மனதில் ஒரு வெறுமையும் தனிமையும் எழுவது நிச்சயம். காரணங்கள் புரியாத வயது.வாழ்க்கை என்ன கொண்டுவரப்போகிறது அந்தக் குழந்தைக்கு என்பது யாருக்கும் தெரியாது.எங்கிருந்தெல்லாம் ஏமாற்றங்கள் வரும் என்பது தெரியாது.அந்த ஏமாற்றங்கள் தந்தையிடம் இருந்து தொடங்க வேண்டாமே ராஜூ....பலரின் வாழ்க்கையின் இனிமையான காலங்கள் தொடக்கங்கள் மட்டும்தான்.அந்தத் கொஞ்ச தொடக்க இனிமைகளையும் ஒரு தந்தையாய் நீங்கள் துடைத்தெறிய மாட்டீர்கள் என்ற நம்பிக்கை எனக்கிருக்கிறது.சரியான விலாசத்துடன் தவறான முகவரிக்கு வந்துவிட்ட தபாலான என்று உங்களை சொல்லும் நீங்கள், ஒரு குழந்தையின் விலாசமே தொலைந்து விட காரணமாவது சரியா? அதுவும் அந்தக் குழந்தை நீங்கள் பெற்ற மகளெனும்போது..... ராஜூ: ஒருமுறை "கோழி ஒரு கூட்டிலே சேவல் ஒரு கூட்டிலே" என்ற பாடலைக் கேளுங்கள்.கேட்கும்போதெல்லாம் விழி நனைக்க வைக்கும் பாடல்.முடிந்தால் இந்த வாரம் ஆனந்த விகடனில் பொக்கிஷம் பகுதியை வாசியுங்கள்.காதல் நிறைவேறாத இரண்டு பெண்களின் கடிதங்களை மறுபதிப்பித்திருக்கிறார்கள் 1985 ஆம் வருட பதிப்பில் இருந்து. அந்தப் பெண்கள் அவர்களின் காதலில் வென்றிருந்தால் கூட அவர்கள் மேல் அவ்வளவு மதிப்பு வந்திருக்காது..........ஒரு காதல் மனதில் இருப்பது தவறில்லை...நினைக்குங்கால் ஒரு முறுவல் பூப்பதும் தவறில்லை... நிறையக் கணவர்களுக்கு அப்படி யாராவது மனதில் இருக்கலாம்..... நிறைய மனைவிகளுக்கு யாராவது அப்படி ஒருவரும் இருக்கலாம். நிறைய பேருக்கு அவர்கள் ஒரு முகமற்ற நிழல்கள்தான்....அந்த நிழலைத்தான் தன் துணைகளில் தேடுகிறார்கள். நிஜம் சுடும் ராஜூ...அந்தப் பெண்ணிற்கு ஒரு துணை தேட உதவுங்கள்.. தவறேயில்லை... ஒரு நடு நிலையில் யோசியுங்கள் ராஜூ...உண்மையில் அந்தப் பெண் (கணவனை இழந்தவர்)உங்களை மறுக்க வேண்டும், காரணங்கள் என்ன தெரியுமா? 1), இன்னொரு வாழ்வின் அஸ்தமனத்தில் என் வாழ்வு உதயமாக வேண்டாம் 2)இன்று மணந்த மனைவியையும் குழந்தையையும் சொந்தங்களையும் எனக்காக உதறும் நீங்கள், நாளை என்னை வேறு யாருக்காகவும் உதறி விடுவீர்களோ என்ற ஒரு ஆழ்மன பயத்துடன், சந்தேகத்துடன் ஒவ்வொரு பெண்ணுடன் நீங்கள் பேசும்போதும் ஒரு பதைபதைப்புடன் உங்களுடன் ஒரு நிம்மதியான வாழ்க்கை என்னால் வாழ இயலாது 3) மிக முக்கியமானது, தந்தையை இழந்த ஒரு குழந்தையில் மனமும், கணவனைப் பறிகொடுக்கும் ஒரு மனைவியின் மனமும் அவருக்கு புரிந்திருக்கும். தான் பெற்ற அந்த வலிகள் இன்னொரு பெண்ணுக்கு தன்னால் வரவேண்டுமா என்ற ஒரு யோசனை அவரிடம் வரவேண்டும்.......ஆனால் அந்தப் பெண் அப்படியெல்லாம் செய்வார் என்று நான் எதிர்பார்க்க மாட்டேன்.அதைத் தவறு என்றும் சொல்லமாட்டேன்..ஏனென்றால் கணவனை இழந்த ஒரு தாயின் பக்கம் விரல் நீட்டுவதை விட எல்லாம் இருந்தும் இல்லாதிருக்கும் ஒரு தந்தையின் பக்கம்தான் நான் விரல் நீட்டுவேன்.ராஜூ, நாளை என்ன என்பதை இயற்கையோ இறைவனோ தீர்மானிக்கட்டும்.இன்றைக்கு நீங்கள் வாழுங்கள்.ஒரு குழந்தையை குழந்தையாய் வாழவையுங்கள். நாளையை சிந்திக்கவேண்டாம். இரண்டரை வருடங்கள் உங்கள் வாழ்க்கையில் 2 வருடங்கள் உங்கள் மகளின் வாழ்க்கையில் - உங்களின் ஒவ்வொரு முத்தங்களும் எத்தனாயிரம் பூக்களை பூக்கச் செய்திருக்கும் தெரியுமா இத்தனை நாட்களில்.. நாளை நீங்கள் அவளின் வாழ்க்கையில் இருந்து விலகுவது நிஜமானாலும், இன்று அவளுக்குத் தந்தையாய் இருங்கள். உங்களின் நிம்மதி அங்கு கிடைக்கும். மதுவிலல்ல.உங்கள் மேல் நம்பிக்கை இருக்கிறது என்று நான் சொல்லும் ஒவ்வொரு வார்த்தைகளும் உண்மையிலும் கண்ணீரிலும் தோய்த்து எழுதப்பட்டவை .உங்களை வெறுமனே வார்த்தைகளால் உற்சாகப்படுத்தவோ ஊக்கப்படுத்தவோ சொல்லவில்லை. உங்களில் இடத்தில் என்னை வைத்து சொல்கிறேன்.ஒரு நல்ல மனதின் தடுமாற்றமாகத்தான் இதை நான் பார்க்கிறேன்.ஒரு சில வார இறுதிகளுக்கு சில அனாதைக்குழந்தைகளின் ஆசிரமத்திற்கு சென்று வாருங்கள்.உதவுங்கள் உதவுங்கள் உதவுங்கள்.தயவுசெய்து செய்யுங்கள்.அது உங்களை உங்களுக்கு புரியவைக்கும்.....வாழ்வின் அர்த்தங்கள் வாழ்வு வாசல் தேடி வந்திருக்கும்போது புரிவதில்லை ராஜூ...அது புரியும்போது வாழ்க்கை வணக்கம் சொல்லி விடைபெறத்தயாராக இருக்கும்.வாழ்க்கையைப் புரியுங்கள் வாழுங்கள்...பொன்னுலகம் கண்ணில் காணும்வரை ஒரு பிஞ்சை கொஞ்சம் நிம்மதியாய் கண்ணுறங்க விடுங்கள்.... நட்புடன் மீனவன் , .

ஒரு ஒரு பருவத்திற்கும் ஒரு ஒரு பழக்க வழக்கம் உண்டு.மடியில் கிடத்தி கொஞ்சுவது ஒரு பருவத்தில்.அடுத்த அடுத்த பருவங்களில் அவனது செயல்களை திறமைகளை பேச்சை நடவடிக்கைகளை பாராட்டி கொஞ்சலாம்.அதுவும் கொஞ்சல்தானே.மடியில் போட்டு விளையாடினால்தான் கொஞ்சுவது என்று அர்த்தமா?. மகனை கொஞ்சும் நீங்கள் மகளையும் அதுபோல் கொஞ்சுவது உண்டா? ஒருவேளை இருவரையும் ஒருபோல பாவித்து கொஞ்சி இருந்தால் கணவரின் ஆழ்மனதில் சஞ்சலம் உண்டாகி இருக்காதா கொஞ்ச நாளைக்கு அவர் விருப்பம் போல் நடந்து கொள்ளுங்கள்.அவரின் சந்தேகம் அதுவாகவே விலகிவிடும்.உங்கள் இருவரின் மாறுபட்ட நடவடிக்கைகளினால் பையனின் மனதில் பிரச்சினை வராமல் பார்த்துகொள்ளுங்கள்.இறையருள் துணை புரியும். ..