E-paper| Mobile Apps

iPad

iPad E-paper

iPhone

Android

Android Tablet

Windows

Windows 8

Blackberry

bbicon OS 10

Mobile Election

| Get Font | Site Map |  RSS Feed
Advertisement
venkat Iyer : கருத்துக்கள் ( 395 )
venkat Iyer
Advertisement
Advertisement
அக்டோபர்
24
2014
அரசியல் ஜெ.,க்கு புது பட்டம் திருச்சியில் பேனர்
யாருப்பா இந்த சேகரு, செட்ட்ப் செல்லப்பாவை கெள்வி பட்டிருக்கேன். இந்த பில்டப் சேகரை இப்பதான் கேள்விப்படறேன் .எஸ்.வி.சேகரே அம்மாவோட குணம் பிடிக்காம கட்சிய விட்டு வெளிய வந்துட்டாரு. . நீங்க எம்மாத்திரம்.   08:10:59 IST
Rate this:
23 members
1 members
14 members
Share this Comment

அக்டோபர்
24
2014
பொது கருப்பு பணம் வைத்துள்ளவர்களுக்கு சுவிஸ் வங்கி திடீர் நெருக்கடி
ஒரு தினக்கூலி, தான் அந்த நிறுவனத்துக்கு மனேஜர் ஆக நினைத்தானாம், அது போல் ஆனாராம். பின்னர்,அந்த நிறுவனம் போல் தான் அமைக்க வெண்டும் என்று முயற்சி செய்தானாம். அப்படி, உழைத்து அதை போல ஆனான். பின்னர்,அதில், அவனது பொருளை மார்க்கெட் பண்ணுவதற்கு குறைந்த லாபம் கிடைத்ததாம். அதில் வரி கட்டும்படி இருந்தது. உறைந்து போய்விட்டான். ஆடிப்போயிட்டான். பின்னர் ஆடிட்டர் வைத்து முன்றுல ஒரு பங்கு கடைசியில் வரி கட்டினான். அதில் கட்டிய வரியில் பாதியை ஆடிட்டர் சம்பளமாக பெறுவது கண்டு அதிர்ச்சி அடைந்தான். இதற்கு இறக்குமதியாளர்கள் இறக்குமதி செய்து விற்பனை செய்வதுதான் காரணம் என்று தெரிந்து கொண்டான். பின்னர்,இறக்குமதி செய்து தன்னுடைய கம்பெனி பெயரை அதில் உற்பத்தி செய்ததாக வைத்து வியாபாரம் செய்து கொண்டார். இறக்குமதி இந்த பொருள் அதிகமாக ஆனதை கண்டு மத்திய அரசு இறக்குமதி வரி போட்டதை அடுத்து அவரால்,மீண்டும் உற்பத்தி செய்ய போக விரும்ப வில்லை.பின்னர்,அவர் உற்பத்தி செய்யும் பொருளின் அமைப்பு சங்கங்கள் சேர்ந்து ஆளும் கட்சி சம்பந்தப்பட்ட அமைச்சருடன் பெட்டியுடன் சேர்ந்து பார்த்த போது ,கொஞ்சம் வரியை குறைக்க ஏற்பாடு செய்தார்.எல்லாம்,அரசியல் கட்சிகள் படுத்தும் பாடு நேர்மையாக தம்மை தொழில் செய்ய முடியவில்லை என்று உணர்ந்தார்.இறுதியில் ஆளும் கட்சியில் சேர்ந்தார். தனது அனைத்து சொத் தையும் விற்று அந்த கட்சியின் அமைச்சர் ஆகி மந்திரியும் ஆகினார். தான் செய்த தொழில்களை செய்து நலிந்தவர்களின் வியாபாரத்திறமையையும் ,தன்னுடைய திறமையையும் அளந்து பார்த்தார். இவரது கட்டுப்பாட்டில் ,அனைத்து உற்பத்தியாளர்களும் pathivu செய்து கொண்டு சில சதவீதம் சங்கங்கள் மூலமாக அன்பளிப்பாக பெற்று வந்தார். பணம் அனைத்தும் அதிகமாக சேர்ந்ததை கண்டு ,அவற்றை கணக்கு கேட்காத சுவிஸ் வங்கிகளில் யாரையும் நம்பாமல் வைத்திருந்தார்.வரி அதிகமாக செல்வதை அறிந்தார். கருப்பு பணமாக பின்னர் பெற்றார். வாழ்க்கையை தான் உண்மையான வியாபாரி என்பதை மறை முகமாக நினைத்து பெருமைப்பட்டு கொண்டார். அரசியல் வாழ்க்கையை துறந்தார். மக்களின் சமூக உறவையும் கிடைக்காமல் பைத்தியம் பிடித்தது. saalaiyil நடந்தால் கூட சமூகம் அவரை நடக்கவிடவில்லை.அய்யா காரில் போக வேண்டியவர் இப்படி நடந்து பொகிறிரெ என்று கூறினர். சமுகம் நம்மீது அக்கறை வைத்திருப்பதை போல ,நான் சமூகத்தில் அக்கறை காட்டவில்லையே என்று வேதனைபட்டார். தமக்கு மட்டுமே தெரிந்து சுவிஸ் வங்கிகளில் போடப்பட்ட பணம் ,தான் இறந்துவிட்டால்,கிடப்பில் கிடந்துவிடுமே என்று பயந்த வேகத்தில் ,நாட்டிற்கான பணம் இசந்துவிட்டோமே என்று நினைத்து அவர் நெஞ்சுவலியால் உயிர் இழக்கின்றார். அவர் இறந்தபொது மக்கள் கதறுகிறார்கள். இத்தனைக்கும் இவர் போட்ட ரொட்டி துண்டுகளுக்காக இவை நடப்பவை.சுவிஸ் நமது பணம் வந்தால், நாம் பெரிய அளவில் முன்னேறுவோம். இவை, மும்பையில் டெண்டன் என்ற மனிதரை பற்றிய வரலாறு.   08:03:57 IST
Rate this:
0 members
1 members
19 members
Share this Comment

அக்டோபர்
22
2014
முக்கிய செய்திகள் போலீஸ் ஸ்டேஷன்களுக்கு சொந்த கட்டடம் வாடகையால் அரசுக்கு ரூ.பல லட்சம் இழப்பு
பணம்தான் வசூலிக்கின்றார்களே,நல்ல கட்டிடம் கட்ட முடியாதா என்ன?   09:34:47 IST
Rate this:
0 members
0 members
1 members
Share this Comment

அக்டோபர்
22
2014
சிறப்பு பகுதிகள் இது உங்கள் இடம்
அம்மா எம்.ஜி.ஆர் ஆரம்பித்த அதிமுக - வை விட்டு வேறு கட்சியை தொடங்கி ஜெயித்தால்,அதன் வெற்றி என்ன என்பதை ஆராய வேண்டும்.   09:32:54 IST
Rate this:
0 members
0 members
1 members
Share this Comment

அக்டோபர்
22
2014
அரசியல் தீபாவளிக்கு வாழ்த்து முதல்வர் தெரிவிக்காதது ஏன்?
முதல்வர்களை தேர்ந்து எடுத்த பின்னர், கட்சி தலைவருக்கு மாற்றும் அதிகாரம் கொடுக்க கூடாது என்று வந்தால்தான்,முதல்வர் யாருக்கும் பயப்படாமல் வேலை செய்ய முடியும்.சட்டமன்ற உறுப்பினர்,தேர்ந்தெடுத்த பின்னர்,பின்னர்,ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு பின்னர்தான்,மக்கள் அடுத்த முறை தேர்ந்தெடுக்க முடிகிறது. கட்சி தலைவரின் கருத்துக்கு அப்பால் பட்டு சென்றால் முதல்வர் பதவி பறிபோகும் என்று சொல்வது அந்த இயக்கத்துக்கு நல்லது அல்ல.   09:27:01 IST
Rate this:
1 members
0 members
17 members
Share this Comment

அக்டோபர்
17
2014
Rate this:
0 members
0 members
1 members
Share this Comment

அக்டோபர்
17
2014
பொது ஜெயிலும் ஜாமினும் சனிக்கிழமை ஒற்றுமை
நான் இந்துதத்துவ கொள்கைகளின் படி மணமான தம்பதிகளுக்கு குழ்ந்தை இல்லாத நிலையில்தான்,ஒரு தத்து பிள்ளையை வளர்த்து திருமணம்/கண்ணியாதனம் செய்ய முடியும். சந்நியாசி, ஆண்விடொவர்,பெண் விடோவர்,தன்னால் வளர்க்கப்பட்ட பிள்ளைக்கு/பெற்று எடுக்கப்பட்ட பிள்ளையா க இருந்தாலும்,ஒரு தம்பதி சகிதமாக மற்ற ஒருவரிடம் கொடுத்துதான் திருமணம் செய்யப்பட வேண்டும்.அது போல, தினமும் நினைத்து வழிபடும் திருவல்லிகேணியில் உள்ள பல்வேறு அயங்க்கார் மற்றும் பலவேறு பக்திமான் பெரியவர்களுக்கு கிடைக்காத சொர்க்க வாசல் திவ்ய தரிசனம் அம்மாவிற்கு முதலில் அளிக்கப்பட்டு பின்னர்,மற்றவர்களுக்கு வழங்க்கப்படுகின்றது.சோழ மன்னன், மாறு veesam போட்டுக்கொண்டு மக்களொடு மக்களாக தேர் இழுத்ததாக சொல்கின்றார்கள். இந்த வருடம் அவருடைய புரட்டாசி சனிக்கிழமைகள் சரியில்லை என்று சொல்வதில் மக்கள் ஆனந்தப்படுவார்கள்.   09:55:23 IST
Rate this:
1 members
0 members
1 members
Share this Comment

அக்டோபர்
18
2014
அரசியல் மீண்டும் குன்ஹா மிரண்ட அ.தி.மு.க.,வினர் பெங்களூரு தனி நீதிமன்றம், சிறையில் திக்... திக்... நிமிடங்கள்
கடவுளுக்கு தூப ஆராதனை காட்டப்பட்டது, அவருடைய காருக்கு கொண்டு வந்து ஒத்திப்பதற்கு குருக்கள் அவர்களால் காட்டப்படுகின்றது .மற்றொரு புறம், 86-வயது தம்பதியினர்,கோயில் சன்னதியில் ஆத்பார்க்கமாக வணங்க வந்தவர்களுக்கு தீபத்தினை வணங்குவதற்கு மறுப்பு தெரிவிக்கப்படுகின்றது. நேற்றைய சம்பவமும் இப்படிதான் நடந்திருக்கும் .பகவான் கண்ணை திறந்து அம்மாவிற்கு நல்லது கேட்டது செய்ய வேண்டும்.   09:26:58 IST
Rate this:
7 members
0 members
20 members
Share this Comment

அக்டோபர்
11
2014
சிறப்பு கட்டுரைகள் சவக்குழிக்குள் செல்ல காத்திருக்கும் ஏழ்மை ஏகாதிபத்தியம்!
இன்றைய தேதியில் விவசாயியாக பிறக்க யாருக்குமே விருப்பம் இல்லை. இந்த தொழில் என்னோடு போகட்டும். என் மகன் விவசாயம் செய்ய வரவே கூடாது. எப்பாடு பட்டாவது எட்டாவதோ, பத்தாவதோ படிக்க வைத்து, ஏதாவது ஒரு வேலைக்கு அனுப்பிவிட வேண்டும் என்றுதான் ஒவ்வொரு தந்தையும் நினைக்கிறான். மில் வேலையில் கிடைக்கும் 5- ரூபாய் சம்பளத்தை வாங்கத்தான் ஒவ்வொரு இளைஞனும் ஆசைப்படுகிறானே தவிர, வேளாண்மை செய்ய ஆசைப்படுவதில்லை. அவ்வளவு ஏன், பட்டரை வேலைக்கெல்லாம் தயாராக இருக்கிறார்கள். மண்வெட்டியை எடுத்து வரப்பை வெட்ட வேண்டும் என்றால் சிதறி ஓடி விடுகிறார்கள். விவசாயிகள் விவசாயக் கூலி வேலை செய்ய ஆட்கள் கிடைக்காமல் தவியாய்த் தவித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இந்த நிலைமை இன்னும் சில காலம் தொடர்ந்தால் உணவுப் பொருட்களின் விலை கணிசமாக உயர வாய்ப்புண்டு. விவசாயமும் விவசாயிகளும் அழிவதற்குக் காரணம் அரசியல்வாதிகளும் அவர்கள் வகுத்த ஒப்பந்தங்களும்தான்'' - இப்படி மனம் கொதித்து பேசுகிறார் மாம்பாக்கம் விவசாயி வீரபத்ரன். கிட்டத்தட்ட எழுபது வயதை நெருங்கும் வீரபத்ரன், பச்சையப்பன் கல்லூரியில் பொருளாதாரம் படித்தவர். பொருளாதாரத் துறையில் புகழ் பெற்ற பேராசிரியராக இருந்த எம்.ஜி.ரங்காவின் மாணவர். அரசு வேலை கிடைத்த போதும், விவசாயமே போதும் என்று இருந்துவிட்டார். மாம்பாக்கம் ஒன்றியத்தின் சேர்மனாகவும் பல ஆண்டுகள் இருந்திருக்கிறார். விவசாயிகளின் இன்றைய நிலை பற்றி அவர் மனம் புழுங்கிப் பேசிய பேச்சு இதோ... ''தமிழ்நாட்டில் உழுதவன் கணக்கு பார்த்தால் உழவுக் கோல் இருக்காது என்று சொல்லும் நிலைதான் பரவலாக இருக்கிறது. எல்லோருக்கும் கல்வி கொடுத்தார்கள். ஆனால், பண்டைய காலத்திலிருந்து விவசாயியின் குழந்தைகளுக்கு மட்டும் படிப்பே கொடுக்காமல் பாமரனாகத்தான் வைத்திருந்தார்கள். விவசாயிகளின் வாழ்வில் எந்த முன்னேற்றமும் ஏற்படாததற்கு காரணம், விவசாயிகள் விளைவிக்கும் பொருட்களின் விலையேற்றத்தை முழுமையாகத் தடுத்து நிறுத்தப்பட்டதுதான். உதாரணமாக, 1970ஆம் ஆண்டில் 35 குதிரை சக்தி கொண்ட ஒரு டிராக்டரின் விலை இருபதாயிரம் ரூபாய். அப்போது ஒரு மூட்டை நெல் (75 கிலோ) 45 முதல் 50 ரூபாய் வரை விற்றது. கிட்டத்தட்ட 400 மூட்டை நெல் விற்று ஒரு டிராக்டர் வாங்க முடிந்தது. ஆனால் அதே டிராக்டரின் விலை இன்று சுமார் 5 லட்ச ரூபாய். ஆனால், ஒரு மூட்டை நெல்லின் விலை 350 முதல் 400 ரூபாய்தான். கிட்டத்தட்ட ஆயிரம் மூட்டை நெல் விற்றால்தான் இன்று ஒரு டிராக்டர் வாங்க முடியும். நெல்லின் பண்டமாற்று சக்தி (எக்ஸ்சேஞ்ச் வால்யூ) எப்படித் தடுத்து நிறுத்தப்பட்டுள்ளது என்பதற்கு இது ஒரு சிறந்த உதாரணம். அன்று ஒரு டன் இரும்பு ஆயிரம் ரூபாய். இருபது மூட்டை நெல் விற்று ஒரு டன் இரும்பை வாங்க முடிந்தது. இன்றைய தேதியில் 75 மூட்டை நெல் விற்றால்தான் வாங்க முடியும். அன்று ஒரு மாடு ஆயிரம் ரூபாய். அதே மாடு இன்று இருபதாயிரம் ரூபாய். அன்று ஒரு லிட்டர் டீசலின் விலை 0.67 காசுதான். இன்று அதே டீசல் 35 ரூபாய். அன்று தினக்கூலி வெறும் 2.50. இன்று 3-நூறு ரூபாய். அன்று ஒரு மண்வெட்டி விலை இரண்டு ரூபாய். இன்று ஒரு மண்வெட்டியின் விலை 150 ரூபாய். எதற்காக இத்தனைப் புள்ளிவிபரங்களைச் சொல்கிறேன் என்று உங்களுக்குப் புரிகிறதா? இவை எல்லாம் ஒரு விவசாயிக்குத் தேவையான முக்கியமான இடுபொருட்கள். விலை பார்க்காமல் ஒவ்வொரு விவசாயியும் இதை வாங்கியே தீரவேண்டும். தவிர, விவசாயியும் சாதாரண மனிதன்தான் என்கிற முறையில் ஒவ்வொரு விஷயத்துக்கும் அவன் செலவு செய்தாக வேண்டியிருக்குது. உதாரணமாக, அன்று ஒரு சோப் விலை ஒரு ரூபாய் ஐம்பது காசு. இன்று அதே சோப்பின் விலை 36 ரூபாய். அன்று ஒரு பிஸ்கட்டின் விலை 50 பைசா. இன்று 11 ரூபாய். அன்று ஒரு வேட்டி இரண்டு ரூபாய்க்குள் கிடைத்தது. இங்கு 150 ரூபாய்க்கும் அதிகம். அன்று ஒரு மூட்டை நெல் விற்று ஒரு சவரன் வாங்க முடிந்தது. இன்று 25 மூட்டைகள் விற்றால் பவுன் பார்க்க முடியுமா என்பது சந்தேகமே.ஏனெனில், விவசாயம் செய்தவர்கள் யாருமே அரசு திட்டங்களை வகுப்பது கிடையாது.அவர்கள் வைப்பதுதான் சட்டம்.இன்று உலக வர்த்தக மையமாக்குதலில்,இந்தியாவும் பல நாடுகளில் சேர்ந்து கையொப்பம் இட்டுள்ளது.இதற்கு அரசிற்கு ஏற்றுமதி செய்வதன் மூலம் நிறைய அந்நிய செலவானியத்தை பெற முடியும் என்ற நோக்கில்தான்.அதன் படி நீங்கள் 10-ஏக்கர் நிலம் வைத்து இருந்தால்,பொன்னி நெல்லை பயிருட்டு,அவற்றை அரிசியாக்கி சிங்கப்பூர்,மலேசியா துபாய் போன்ற நாடுகளுக்கு ஏற்றுமதி செய்வதன் மூலம்,5-ஏக்கரில் 10டன் நெல் விளைவதாக வைத்து கொண்டால் அதில் எப்படியும் 6.5 டன் அரிசி பெற முடியும். இன்று சிங்கப்பூரை எடுத்து கொள்வோம்.நமது பணத்தில் ரூபாய் 92/கிலோ(மே-2014 விவரப்படி) ஒரு கிலோ அரிசி விற்பனை செய்ய முடியும்.இதன் மூலம் 5-ஏக்கர் விவசாயம் செய்பவன் நேரடியாக ஏற்றுமதிசெய்தால்,கிட்டதிட்ட 3.4 லட்சம் லாபத்தினை பெற முடியும்.இதன் மூலம் ஒரு போகம் விவசாயம் செய்த ஒரு விவசாயி(6-மாதம்)மாதம் ரூபாய் 56,600/-கிடைக்கும்.இதனை எத்தனை விவசாயி அறிந்து செய்து கொண்டுள்ளான் என்று பார்த்தால்,0.5% வேண்டுமானால் இருக்கலாம்.அனைத்தும் சீசன் காலத்தில் ஏற்றுமதியை அத்தியாவச உணவு சட்டம் என்று சட்டத்தின் கீழ் ஏற்றுமதியை தடை செய்கிறது.விவசாயி குடும்ப கஷ்டத்தின் நிலையை உணர்ந்து அரசு சொல்லும் விலைக்கு,அவர்களும் இல்லாவிட்டால்,வியாபாரி சொல்லும் அழிந்த விலைக்கு விற்று காலத்தை ஓட்டுகின்றான்.இதில் அவனுக்கு கிடைக்கும் லாபம் ஒரு கிலோ நெல்லுக்கு இரண்டு ரூபாய் கிடைக்கிறது.அதுவும் பல்வேறு இடர்பாடுகளை கடந்து வந்தால்தான் இது கிடைக்கிறது..அரசு விவசாயிகளை முட்டாள்களாக ஆக்கி அதிகமாக 20% விவசாயிகளிடம் வாங்கி இருப்பு வைத்து உயர் ரக அரிசிகளை வெளி நாடுகளில் விற்று லாபம் சம்பாதிக்க தொடங்கிவிட்டன.அவனை யோசிக்க விடாமல்,சாராயாத்தினையும் கொடுத்து மூலையையும் மழுங்க அடித்துவிடுகின்றன, அது போல,குறைவான சத்துக்கள் கொண்ட அரிசியினை பொது வினியோகத்தில் போடுகிறார்கள்.இதை வாங்கி சாப்பிடும் ஏழை தொழிலாளி கூடிய விரைவில் ஆயுளை இழக்கின்றான். இதனால்தான்,உச்ச நீதிமன்றத்தில் அரசினை எதிர்த்து சமுதாய ஆர்வர்கள் பலர் தொடுக்கும் வழக்குகளினால்,பொது மக்களுக்கு நல்ல சத்துள்ள உணவு வழங்க உண்டான வழிமுறைகளை மெற்கொள்ளும் முயற்சியில் ஈடுபட்டு வருகின்றன. உலக வர்த்தகம் தளர்த்தபட்டதனை அடுத்து,உங்கள்,பொருள்களை நீங்கள் வெளி நாடுகளில் சந்தைப்படுத்த முடியும்.ஒரு காலத்தில் நீங்கள் உற்பத்தி பண்ணும் நெல்லை மற்ற மாவட்டத்திற்கு கூட கொண்டுபோக முடியாத சுழ் நிலை இருந்தது. 1970 முதல் 2010 ஆண்டுக்குள் தொழிற்சாலைப் பொருட்களின் விலை 40 முதல் 60 மடங்கு அதிகரித்துள்ளது. அரசு உத்யோகஸ்தர்களின் ஊதியம் 50 மடங்கு உயர்ந்துள்ளது. ரூபாய் கணக்கில் முதலில் போடப்பட்ட திட்டங்கள் ஆயிரமாகி, லட்சமாகி, இன்று கோடிகளை தாண்டிவிட்டது. ஆனால், நெல் மற்றும் கோதுமையின் விலை மட்டும் 8 மடங்கு மட்டுமே உயர்ந்துள்ளது. இந்த ஏற்றத்தாழ்வை யார் இதை உருவாக்கினார்கள் அல்லது எதனால் உருவானது? இதை சீர்படுத்த எந்த அரசியல்வாதியிடமாவது ஏதாவது திட்டம் இருக்கிறதா? மற்ற எல்லாப் பொருட்களின் விலையும் அபாரமாக உயரும். ஆனால் விவசாயி விளைவிக்கும் பொருட்கள் மட்டும் அவ்வளவு உயராது என்றால் அது என்ன நியாயம்? ஏனென்றால்,விவசாயி படிக்காதவன்.அவன் தலையில்தான் மிளகாய் அறைக்க முடியும். கடந்த ஐம்பது ஆண்டுகளில் அரசில் உள்ளவர்கள் ஐந்து ஊதியக் கமிஷன் அமைத்து தங்கள் ஊதியங்களைத் தாங்களே உயர்த்திக் கொண்டார்களே ஒழிய, படிக்காத /படித்த விவசாய மக்களின் வாழ்க்கைத் தரம் உயர வேண்டுமென்று அவர்கள் ஒரு போதும் நினைக்கவில்லை பருத்தித் தற்கொலைகள் எத்தனையோ நடந்த போதும், அரசாங்கம் எந்த உருப்படியான நடவடிக்கையும் எடுக்கவில்லை.நாங்கள்,கலப்பு பண்ணை திட்டத்தில் ஒரு வட்டத்தினை ஏற்படுத்தி முழுமையான வருமானம் பெரும் முயற்சிகளில் ஈடுபடுகின்றோம். நம் விவசாயிகளுக்கு இப்போது ஏற்பட்டுள்ள நிலைமை வெளிநாட்டில் உள்ள விவசாயிகளுக்கு எப்போதோ ஏற்பட்டது. 1939ஆம் ஆண்டில் அமெரிக்க ஜனாதிபதி பல விதமான எதிர்ப்புகளுக்கிடையே தனது சாதுர்யத்தை பயன்படுத்தி நான்கு முக்கியமான சட்டங்களைக் கொண்டு வந்தார். அனைத்து விவசாயிகளுக்கும் நிவாரணச் சங்கம், நில நிர்வாகச் சட்டம், விலை நிர்ணய சட்டம், விவசாய உற்பத்தியாளர் அங்காடிச் சட்டம் எனக் கொண்டு சட்டங்களை இயற்றினார். இந்தச் சட்டத்தின்படி, எல்லா விவசாயிகளின் கடனும் ரத்து செய்யப்பட்டது. எல்லாத் துறைகளிலும் விளை நிலம் உயர்ந்துள்ளது போல, விவசாயத்தில் உற்பத்தி செய்யும் பொருட்களின் விலை உயர்த்தப்பட்டது. அந்த விலைக்குப் பின்பும் அதிகம் ஏறவும், இறங்கவும் முடியாத படிக்கு, உற்பத்தியாளர் சந்தைகள் வாரந்தோறும் அமைக்கப்பட்டது. தேவைக்கு மேல் உற்பத்தி காட்டாமல் இருக்க, அதாவது விவசாயிகள், விவசாயம் செய்யாமல் சும்மா இருக்க பண்ணை எப்படி மானியம் கொடுத்தார்கள். இன்று அமெரிக்காலும், கனடாவிலும் விவசாயம் செய்ய ஒரு ஏக்கருக்கு ஐம்பதாயிரம் ரூபாய் மானியமாக கொடுக்கிறார்கள். கொடுத்தால் தான் விவசாயிகள் விவசாயம் செய்கிறார்கள். மானியத்தை உரிமையோடு வசூல் செய்ய அங்கு சட்டமே உள்ளது. நம் நாட்டில் அரசியல்வாதிகள், விவசாயிகளின் உண்மையான பிரச்னையைக் கண்டறிவதற்கு பதிலாக, மானியத்துக்கு மேல் மானியம் கொடுத்தார்கள். மின்சாரத்திற்கு மானியம் கொடுத்தார்கள். இதனால் பம்ப்செட் பயன்பாடு பெருகியது. நிலத்தடி நீர் அதாலபாதாளத்திற்குப் போனது. உரத்திற்கு மானியம் கொடுத்தார்கள். குறைந்த விலைக்குக் கிடைக்கிறதே என எல்லா விவசாயிகளும் உரத்தை வாங்கி நிலத்தில் கொட்டினார்கள். மகசூல் பெருகுவதற்குப் பதிலாக நிலம் பாழாய் போனது மிச்சம். வாங்கிய கடனுக்கு வட்டி கட்ட முடியாத விவசாயிகள் தற்கொலை செய்து கொண்டார்கள். பரிதாபப்பட்ட அரசாங்கம், வட்டியை ரத்து செய்ததே ஒழிய கடனை ரத்து செய்யவில்லை. இன்றும் அதிகமாக கடன் வாங்கிக் கொள்ளுங்கள் என்கிறார்கள். இந்த ஜென்மம் முழுக்க உழைத்தாலும் விவசாயி கடன் இல்லாமல் இருக்க முடியுமா என்பது சந்தேகமே. விவசாயிகள் அனைவரும் ஒன்று சேர்ந்து 'எங்களுக்குத் தேவை எந்த இலவசங்களும் அல்ல. எங்கள் குறைகளைத் தீர்க்கும் சரியான திட்டங்கள்தான்' என்று ஒரே குரலில் சொல்ல வேண்டும். அந்தக் குரல் அதிகார அமைப்பில் உள்ளவர்களின் காதுகளை எட்ட வேண்டும். அப்போதுதான் விவசாயியின் முகத்தில் புன்னகையை பார்க்க முடியும். விவசாயத்திற்கு ஒரு மரியாதை கிடைக்கும்'' எங்கள் நிலமையை பாருங்கள்.உப்பு நிலங்களில் நாங்கள்,நெல் உற்பத்தியை பெருக்க மழை நீரை குளம் வெட்டி சேர்த்து அதனுடன் விவசாய பம்ப்செட்டின் மூலம்,நிலத்தடிஉப்பு நீரையும் பாய்ச்சி கஷ்டப்பட்டு விவசாயம் செய்து ஆண்டுக்கு,எங்கள்,நிலங்களிலுருந்து உணவு உற்பத்தியை பெருக்குவதற்கு சுழற்சி முறையை பயன்படுத்தி, விவசாயியின் வருமானத்தை உயர்த்தும் முயற்சியில் ஈடுபடுகின்றோம்.ஆனால்,அதில்,தமிழ் நாடு மின்சார வாரியம் வியாபார ரீதியில் செயதாக அபராதாம் போட்டுள்ளது.வடிகால்களில் கிடைக்கும் மழை நீரை சேர்க்க உயரமான கரைகளை அமைத்து (5-ல் ஒரு பகுதியை) அதனுடன் நிலத்தடி நீரையும் சேர்த்து விவசாயம் செய்ததற்கு இன்று எங்களுக்கு தமிழ் நாடு அரசு மின்சார வாரியம் 5.5 லட்சம் அபராதம் போட்டு உள்ளது.இதனால் நாங்கள் ,எங்கள் பகுதியில் முழுமையாக விவசாயம் முடியாமல் விட்டுவிட்டோம்.இதனால் எனது மூத்த பையனை இழந்துவிட்டோம். இதற்குதான், ஒரு விவசாயி, முதலமைச்சராக வேண்டும்,பிரதம மந்திரியாக வேண்டும்.விவசாயத்தை விட்டு வெளியேரி வாருங்கள் என்று கூறும் பிரதம மந்திரியை …..ல் விவசாயியாகிய நாம்,அடிக்காவிட்டாலும் கடவுள்,நிச்சயம் பதில் கொடுப்பார்.   06:23:59 IST
Rate this:
0 members
0 members
12 members
Share this Comment

அக்டோபர்
17
2014
சிறப்பு பகுதிகள் இது உங்கள் இடம்
நண்பர் இளையவன் கூறியது வேடிக்கையாக இருக்கிறது.இந்தியாவில் உள்ள பல மாநிலங்கள் அரிசியின் பற்றாக்குறையை சைனாவில் இருந்துதான் மலிவான விலையில் இறக்குமதி செய்து கொள்கின்றார்கள்.இதனை கருத்தில் கொண்டுதான்,முன்னாள் பிரதமமந்திரி ,மக்கள் விவசாயத்தை விட்டு வேறு தொழிலிகளில் ஈடுபட கேட்டு கொண்டார்.தரங்கள் நல்லவையாகவே இப்போது கிடைக்கின்றன. சைனா,தொழில் நுட்பத்தில் பிரமாதமாக வளர்ந்து வருவதை நன்கு உணர வேண்டும்.அங்கே,உலக அளவில் அவர்களுக்கு முன்பு தரத்தில் ஏற்பட்ட கேவலமான பெயரை மாற்றும் வகையில் அரசுகள் பின் புலமாக இருந்து செயல்பட்டு வருகின்றன.ஏற்றுமதி செய்யும் நிறுவங்களுக்கு கொடுக்கும் வரிச்சலுகைகள் மற்றும் அ ரசு துறைகளின் விண்ணப்பிக்கும் முறைகளின் எளிமை, சிறு தொழில் முனை வர்களை ஊக்கப்படுத்தும் விதம் போன்றவை பெருமைப்படக்குடியவை.நமது முதல் அமைச்சர்கள் விற்பனை பற்றி குறிப்பாக பல நாடுகளுக்கு தொழில் முனைவர் களை அழைத்து சென்றாலே போதும். நம்மால்,உற்பத்தி செய்து ஏற்றுமதி செய்ய முடியும்.இவை அனைத்தும் இந்தியாவில் ஒரு சில நிறுவனக்களின் கட்டுப்பாட்டில்தான் உள்ளது.அவை மாற வேண்டும் நூறு ரூபாய் கொடுத்து 15-ரூபாய்க்கு மாத்திரை வாங்கி வைத்தியம் செய்யக்கூடிய நிலை இந்தியாவில் இருப்பதை பொன்ற அமைப்புதான் உற்பத்தி துறையிலும் இருக்கின்றது.   06:11:56 IST
Rate this:
3 members
0 members
0 members
Share this Comment