பொது செய்தி

இந்தியா

'டெட்டால்' நனைத்த துணியில் துடைப்பது தான் எங்கள் குளியல்

Added : ஜூன் 17, 2020
Share
Advertisement

லடாக் போன்ற குளிர் பிரதேசங்களில், ராணுவத்தில் பணியாற்றுபவர்கள், பெரும்பாலும் நீலகிரி மாவட்டம், குன்னுார் வெலிங்டன் ராணுவ பயிற்சி மையத்தில் பயிற்சி பெற்று சென்றவர்களாக உள்ளனர்.லடாக், லே, சியாச்சின் என, பனிமலைகளில் பணியாற்றிய அனுபவம் பெற்ற, நீலகிரியைச் சேர்ந்த, சில முன்னாள் ராணுவ வீரர்களின் அனுபவங்கள்:'லடாக்கில் பணிபுரிவது மிகவும் சிரமம்'எனக்கு, லடாக்கில், வாகனங்கள் மற்றும் துப்பாக்கிகள் பழுது பார்த்து அனுப்பும் ஒர்க் ஷாப்பில் பணி. சீன ராணுவத்தினரும், நாமும், 'ஹலோ' சொல்வோம். அங்குள்ள குளிரான காலநிலையில் பணிபுரிவது என்பது மிகவும் சிரமம். 1962 போருக்கு பின், தற்போது தான் இந்த தாக்குதல் நடந்துள்ளது. சீனாவின் தற்போதைய சூழலில், இது அவசியமற்றது. போரில் லாபம் இல்லை என்பதை உணர்ந்து சீனாவும், நம் அரசும் அமைதி பேச்சில் ஈடுபட வேண்டும். லடாக் பகுதியில் பணிபுரிவது என்பது மிகவும் சிரமம்.

ஆனால், நாட்டின் பாதுகாப்பு கருதி, அங்குள்ள அனைத்து வீரர்களும், அரணாக நிற்பர். தாய் மண்ணுக்காக எந்த சூழ்நிலையையும் எதிர்கொள்வர்.கர்னல் ராமகிருஷ்ண பிள்ளை, லடாக்கில், 1979 - 1981 வரை பணி, குன்னுார்'பனியில் விரல்களை இழக்கும் கொடுமை'காஷ்மீர் டிரான்சிட் கேம்ப், லே, லடாக் கேம்ப்களில் சிறப்பு பயிற்சியுடன், 10 பேர் கொண்ட குழுவினர், கிளேசியருக்கு, 1999ல் சென்றோம். அங்கு பாதாம், சாக்லேட், ஜூஸ் போன்றவை மட்டுமே உணவு; வேறு எதுவும் எளிதில் கிடைக்காது. அங்கு நிலவும், கடும் குளிரில், 'சில் பிளேன்' எனும் தோல் நோய் ஏற்பட்டால், விரல்களை துண்டிக்கும் அபாயம் ஏற்படும். கேம்ப்களில் இருக்கும் போது, நான்கு நாட்களுக்கு ஒரு முறை, ஐந்து நிமிடங்கள் மட்டும் குடும்பத்தாரிடம் போனில் பேச முடியும்.

ஒரு நாளைக்கு, 50 பேர் பேசும் வாய்ப்பு இருக்கும். இதற்காக வரிசையில் காத்திருந்து, கிராமத்தில் உள்ள கடைக்காரரின் போனுக்கு கூப்பிட்டு, பெற்றோரை வரச் சொல்வேன். பிறகு மீண்டும், இரண்டாவது முறை வரிசைக்கு சென்று, காத்திருந்து குடும்பத்தாரிடம் பேசினேன். சில நேரங்களில், அந்த லைனும் கிடைக்காது. அப்போது துாக்கம் வராது. எனினும், பாதுகாப்பு மட்டுமே எங்களின் குறிக்கோளாக இருக்கும்.சுரேஷ்குமார் - ஹவில்தார்முன்னாள் ராணுவ வீரர், உபதலை, குன்னுார்'உண்ணவும், உறங்கவும் முடியாது'லடாக், ஷீபல் பகுதியில் பயிற்சி முடித்து, 22 ஆயிரம் அடி உயரத்தில், 'பீம் டாப்' பகுதியில் பணியாற்றினேன். கஞ்சி, ரசம், ஜூஸ் மட்டுமே உணவு. மைனஸ், 60 டிகிரி குறைவான வெப்பநிலையில் பணியாற்றினேன்.

குளிப்பது என்பது, 'டெட்டால்' நனைத்த துணியில் துடைப்பது தான். சில பதற்றமான நேரங்களில், உண்ணவும், உறங்கவும் கூட நேரம் இருக்காது. அது போன்ற சூழ்நிலை தற்போது நிலவுகிறது. எனினும், உயிரே போனாலும், நம் வீரர்கள் விடமாட்டார்கள்; வெற்றி பெறுவர்.சுப்ரமணி - சுபேதார், முன்னாள் ராணுவ வீரர், லடாக், குன்னுார்

Advertisement


வாசகர் கருத்து

முதல் நபராக கருத்து தெரிவியுங்கள்!

உங்கள் கருத்தைப் பதிவு செய்ய

(Press Ctrl+g   to toggle between English and Tamil)
Login :
New to Dinamalar ?
கருத்து விதிமுறை

We use cookies to understand how you use our site and to improve user experience. This includes personalising content and advertising. By continuing to use our site, you accept our use of cookies, revised Privacy Policy.

Learn more I agree X