எல்லையை யார் தொட்டாலும்

Added : டிச 05, 2021
Advertisement
''நாங்களும், அண்டை நாட்டு படையினரும் பார்த்து சிரித்துக் கொண்டாலும், எல்லையில் அத்துமீறினால் துப்பாக்கி தான் பேசும்,'' என, பி.எஸ்.எப்., முன்னாள் வீரர் தன் பணி அனுபவங்களை நினைவு கூர்ந்தது நெகிழ்ச்சியை ஏற்படுத்தியது.பி.எஸ்.எப்., எனும் நாட்டின் எல்லை பாதுகாப்பு படை உருவாக்கப்பட்ட தினமான டிச., 1ம் தேதி, எல்லை பாதுகாப்பு படையினரின் தியாகத்தை போற்றும் தினமாக
 எல்லையை யார் தொட்டாலும்



''நாங்களும், அண்டை நாட்டு படையினரும் பார்த்து சிரித்துக் கொண்டாலும், எல்லையில் அத்துமீறினால் துப்பாக்கி தான் பேசும்,'' என, பி.எஸ்.எப்., முன்னாள் வீரர் தன் பணி அனுபவங்களை நினைவு கூர்ந்தது நெகிழ்ச்சியை ஏற்படுத்தியது.

பி.எஸ்.எப்., எனும் நாட்டின் எல்லை பாதுகாப்பு படை உருவாக்கப்பட்ட தினமான டிச., 1ம் தேதி, எல்லை பாதுகாப்பு படையினரின் தியாகத்தை போற்றும் தினமாக கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது. அந்த வகையில், கடந்த 1ம் தேதி, சென்னை, சைதாப்பேட்டையில் உள்ள அன்னை வேளாங்கண்ணி பள்ளியில் எல்லை பாதுகாப்பு படையினரின் தியாகத்தை போற்றும் தினம் கொண்டாடப்பட்டது.

நிகழ்வில், எல்லை பாதுகாப்பு படை முன்னாள் வீரர் முருகன் பேசியதாவது:நான், 25 ஆண்டுகள் ராணுவத்தில் பணியாற்றினேன் என்பதை, பெருமையுடன் கூறுவேன். காஷ்மீரில் எனக்கு பாதுகாப்பு பணி ஒதுக்கப்பட்டு, உடனடியாக பொறுப்பேற்கும்படி சொல்லப்பட்டது. நானும் சக வீரர்களும், முழங்கால் அளவு புதையும் பனியில், எங்களுக்கான துப்பாக்கி உள்ளிட்ட உபகரணங்களை சுமந்துபடி மலை ஏற ஆரம்பித்தோம்.இரண்டு நாள் பயணத்தில், பனிப்புயலை சமாளிப்பது எப்படி என்பதெல்லாம் விளக்கப்பட்டது. ஆனால், மலை ஏற ஏற சுவாசிப்பது கடும் சவாலாக இருந்தது.முதல் நாள் பயணத்தை முடித்து, மறுநாள் பயணத்தை தொடர்ந்து, முக்கால்வாசி துாரம் ஏறியபோது கடுமையான சுவாசப் பிரச்னை காரணமாக, உடன் வந்த இளம் ராணுவ வீரரும், நண்பருமானவர் திடீரென சுருண்டு விழுந்து இறந்து போனார்.இந்த மாதிரி சம்பவங்கள், ராணுவத்தில் நடப்பது சகஜம் தான் என்றாலும், எங்கள் அணியில் நடந்தபோது அதிர்ச்சியாகவும், கவலையாகவும் இருந்தது. ஆனால், அந்த வீரரின் மரணம் சக வீரர்களுக்கு சோர்வை உண்டாக்கி விடக்கூடாது என்பதற்காக, அணித்தலைவர் படபடவென செயல்பட்டு கிடைத்த பொருட்களை வைத்து, அவரது உடலை சுமந்து அடிவாரத்திற்கு எடுத்துச் செல்ல சிலரை பணித்து விட்டு, மற்ற வீரர்களுடன் முன்னோக்கி நடக்க ஆரம்பித்தார்.நாங்கள் சக வீரருக்காக கண்ணீரை சிந்திவிட்டு, நாட்டைக் காக்க மேற்கொண்டு நடக்க ஆரம்பித்து எங்களுக்கான எல்லையை அடைந்தோம். கிட்டத்தட்ட ஓராண்டு காலம் அங்கே தான் இருந்தேன். இடையில் 15 நாள் விடுமுறை கிடைத்தது.ஆனால், அங்கிருந்து நான் இறங்கி வந்து ரயிலில் மாறி மாறி பயணம் செய்து ஊருக்கு வந்து, அவசர அவசரமாக முகாமிற்கு திரும்ப எண்ணினால் கூட, 15 நாள் போதாது. ஆகவே, கிடைத்த விடுமுறையை கூட வேண்டாம் என சொல்லிவிட்டு, பாதுகாப்பு பணியில் இருந்தேன்.இப்போதுள்ள எந்த வசதி வாய்ப்பும் இல்லாத சூழ்நிலையில், பனிமலையில் பணியாற்றியதை எண்ணும் போது மகிழ்வாகவே இருக்கிறது. எனக்கு மட்டுமில்ல, பொதுவாக ராணுவத்தை தேர்வு செய்வோரின் இளமைக்காலம் என்பது நாட்டிற்காக தியாகம் செய்யப்படும் காலமே.இவ்வாறு, அவர் கூறினார்.மற்றொரு முன்னாள் வீரர் பேசுகையில் 'ராஜஸ்தான் எல்லை என்பது 20 அடி இடைவெளி உடையதாகும். எங்களுக்கும், அவர்களுக்கும் இடையில் 20 அடி தான் இருக்கும். நாங்களும் அண்டை நாட்டு படையினரும் பார்த்து சிரித்துக் கொண்டாலும், அந்த 20 அடிக்குள் யார் இறங்கினாலும், நாங்கள் பேச மாட்டோம்; துப்பாக்கி தான் பேசும்' என்றார்.'இப்போது ரயிலில் ரிசர்வேஷன் கிடைக்கிறது.

முன்பெல்லாம் ராணுவத்தினருக்கு சிறப்பு ஒதுக்கீடு கிடையாது. கழிப்பறையில் பயணித்தபடி ஊருக்கு திரும்பிய அனுபவம் எல்லாம் உண்டு' என்றார் ஒருவர்.'நான் என் மகளிடம் இருந்து வரும் கடிதத்தை, ஒரு நாளைக்கு பத்து முறை என, பல நாள் படித்து தலையணைக்கு அடியில் வைத்திருக்கிறேன்' என, நினைவு கூர்ந்தார் மற்றொருவர்.இப்படிப்பட்ட எல்லை காத்த, காக்கும் படை வீரர்களுக்கு வேண்டியதை செய்து கொடுக்க வேண்டியது நம் அரசின் கடமை என்றனர் விழாக்குழுவினர்.முன்னாள் ராணுவத்தினரின் பணி அனுபவ நினைவு, விழாவில் பங்கேற்ற அனைவருக்கும் நெகிழ்ச்சியை ஏற்படுத்தியது.

- நமது நிருபர் -


Advertisement


வாசகர் கருத்து

முதல் நபராக கருத்து தெரிவியுங்கள்!

உங்கள் கருத்தைப் பதிவு செய்ய

(Press Ctrl+g   to toggle between English and Tamil)
Login :
New to Dinamalar ?
கருத்து விதிமுறை

We use cookies to understand how you use our site and to improve user experience. This includes personalising content and advertising. By continuing to use our site, you accept our use of cookies, revised Privacy Policy.

Learn more I agree X