கொங்கு வட்டார மொழி; பூமாரி வடித்த பூமதி!

Added : மே 14, 2022
Advertisement
'காத்தால ஒருவா பழய கஞ்சிய மோரோட கரைச்சுக் குடுச்சுப்புட்டு துாரத்துக் காட்டுக்கு ஆடோட்டிக்கிட்டுப்போனா அவளவுதே. மத்தியானம் ஆரு சுடுசோறு படைக்கிறா? ராத்திரி ஊடுவந்து சோறுங்கறவெரைக்கும் பசியாத்தறது அந்தப் பாளித் தண்ணிதா''தாம்பூலப்பைக்குள் இருக்கிற 'கொங்கே முழங்கு' புத்தகத்தில் இத்தகைய யதார்த்த வரிகள் இடம்பெற்றிருக்கும் என்று, பெரும்பாலானோர்
கொங்கு வட்டார மொழி; பூமாரி வடித்த பூமதி!

'காத்தால ஒருவா பழய கஞ்சிய மோரோட கரைச்சுக் குடுச்சுப்புட்டு துாரத்துக் காட்டுக்கு ஆடோட்டிக்கிட்டுப்போனா அவளவுதே. மத்தியானம் ஆரு சுடுசோறு படைக்கிறா? ராத்திரி ஊடுவந்து சோறுங்கறவெரைக்கும் பசியாத்தறது அந்தப் பாளித் தண்ணிதா''

தாம்பூலப்பைக்குள் இருக்கிற 'கொங்கே முழங்கு' புத்தகத்தில் இத்தகைய யதார்த்த வரிகள் இடம்பெற்றிருக்கும் என்று, பெரும்பாலானோர் அறிந்திருக்க மாட்டார்கள்.''இது மாப்பிள்ளை அஸ்வத் ஆதித்யாவோட அம்மா, 'பூமதி' எழுதின புஸ்தகம்னு தெரியும்ல'' என்று, திருமணத்திற்கு வந்த சக உறவினரிடம் மற்றொரு பெண் விவரிக்கிறார்.
பூமதியிடம், பேசினோம்:திருப்பூரில் கூடுதல் அரசு வழக்கறிஞராக பணிபுரிகிறேன். கணவர் கருணாநிதி, ஆர்பிட்ரேஷன் கவுன்சில் தலைவர்.எனது சொந்த ஊர், கரூர் - கோவில்பாளையம். விவசாய கூட்டுக்குடும்பத்தில் பிறந்தவள். கிராம சூழலில் வளர்ந்ததால், விவசாயம், பண்பாடு, கலாச்சாரம், வாழ்வியல் சூழல் என அனைத்தும் கற்றுக்கொண்டேன். அப்போதே எழுத்து பிழை இல்லாமல் எழுதுவேன். அதற்கு எனக்கு அமைந்த நல்லாசிரியர்களே காரணம்.எனக்கு திருமண ஏற்பாடுகள் நடந்தன.

நான் மறுப்பு தெரிவித்ததும், எனது கணவர் கருணாநிதியின் தந்தை (மாமனார்) நல்லசாமி, என்னை சட்டக்கல்லுாரியில் படிக்கவைக்க ஆர்வம் காட்டியதால், வழக்கறிஞர் ஆனேன். அதன்பின் திருமணம் நடந்தது. அதற்கு பின் முன்னேற்றத்தின் ஒவ்வொரு அடிக்கும் என் கணவர் காரணமாக இருந்தார்.முகநுாலில் சில வரிகளில் கருத்துகள் பதிவிடுவேன். நண்பர்கள் எழுத துாண்டினர்.கிராமத்தில் உள்ள பழக்க வழக்கம், கலாசாரம், பண்பாடு என கொங்கு வட்டாரத்தில் மக்களின் நிலையை நான் அனுபவித்த மற்றும் கேட்டறிந்தவற்றை கட்டுரையாக எழுத தொடங்கினேன்.

முப்பது கட்டுரைகளுடன் 'கொங்கே முழங்கு - இச்சிக்காட்டு ஈர நினைவுகள்' என்ற முதல் தொகுதி நுால் எழுதி முடித்தேன். இரண்டாவது தொகுதியும் எழுதிக்கொண்டிருக்கிறேன்.சிறுவயதில் நான் அனுபவித்த விஷயங்கள் அப்போது எனக்கு பெரிதாக தெரியவில்லை. இப்போது நினைக்கும்போது திரும்பவும் அப்படியொரு காலம் வராதா என கண்ணீருடன் நினைத்து பார்க்கிறேன்.வழக்கறிஞராக இருந்து கொண்டு இலக்கிய பணிகளிலும் ஈடுபடுவது சவாலான காரியமாக உள்ளது.

பெண் எழுத்தாளர்கள் அதிகளவில் வரவேண்டும். அதிகம் எழுத வேண்டும் என்ற ஆசை இருக்கிறது, என்ற அவரின் பேச்சிலும், கொங்கு மணம் கமழ்ந்தது.''சடீர் சடீர்னு இடி இடிக்கிறப்ப பயப்படாம இருக்கொனுமின்னா 'அருச்சுனா, அருச்சுனா'னு சொல்லிக்கிட்டு காதப்பொத்திக்குவோம். கடமுட கடமுடனு மானம் எடருனா அருச்சுனன் தேரோட்டிட்டு வரானுவாங்க. நாங்களும் அத நம்பிக்கிவோம். ஆனா இன்னிக்கு வர அருச்சுனன் தேர பாக்கவே இல்ல'' பூமதியின் வரிகள் இடி முழக்கமா... ஆதங்க வெளிப்பாடா... தெரியவில்லை. ஆனால், கொங்கு வட்டார மொழி இனிக்கிறது.

Advertisement


வாசகர் கருத்து

முதல் நபராக கருத்து தெரிவியுங்கள்!

உங்கள் கருத்தைப் பதிவு செய்ய

(Press Ctrl+g   to toggle between English and Tamil)
Login :
New to Dinamalar ?
கருத்து விதிமுறை

We use cookies to understand how you use our site and to improve user experience. This includes personalising content and advertising. By continuing to use our site, you accept our use of cookies, revised Privacy Policy.

Learn more I agree X