பாசப் பறவைகள் (2)
Advertisement
 
 
 
Advertisement
Advertisement
dinamalar-advertisement-tariff-2018
 
Advertisement
 
எழுத்தின் அளவு:

பதிவு செய்த நாள்

27 ஜன
2017
00:00

'கொக்... கொக்...' என்று கத்திக் கொண்டிருந்தது கொக்கு.
குருவி மெதுவாக குடிசையின் உள்ளே நுழைந்தது. இது வேடனின் குடிசை தான்; அதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.
குடிசையின் ஒரு மூலையில் கால்கள் கட்டப்பட்ட நிலையில் படுத்திருந்தது கொக்கு.
வேகமாக கொக்கின் அருகே சென்றது குருவி.
“கொக்கே! கவலைப் படாதே! இதோ நான் வந்து விட்டேன். இப்போதே கால் கட்டுக்களை அவிழ்த்து விடுகிறேன். நாம் இருவருமாக இங்கிருந்து ஓடிவிடலாம்,” என்றது குருவி.
பின்,வேகமாக கொக்கின் கால் கட்டுக்களை அவிழ்க்கத் துவங்கியது குருவி.
“கொக்கே நீ எப்படி இந்த வேடனிடம் சிக்கினாய்?” என்று கேட்டது.
“குருவியே... நான் ஒரு மீனைப் பிடித்து நன்றாக ரசித்து, ருசித்து சாப்பிட்டு கொண்டிருந்தேன். மீனின் சுவையில், நான் என்னையே மறந்து விட்டேன். அந்நேரத்தில், இந்த குடிசையில் வசிக்கும் வேடன் காலடி ஓசை வெளியே கேட்காதவாறு வந்து, என்னை வசமாக பிடித்து கொண்டான். அவன் பிடியிலிருந்து என்னால் தப்ப முடியவில்லை” என்றது கொக்கு.
“சரி கொக்கே... இனிமேல் கவலையில்லை. உன்னை காப்பாற்ற தான் நான் வந்துவிட்டேனே...'' என்றவாறு தன் அலகால் கொக்கின் கால் கட்டுக்களை முழுவதுமாக அவிழ்த்தது குருவி.
கொக்கும், குருவியும் குடிசையை விட்டு வெளியே பறந்து செல்ல முயற்சித்த நேரத்தில், வேடன் வந்து விட்டான்.
குடிசையின் உள்ளே நுழைந்த வேடன் கொக்கும், குருவியும் வெளியே பறந்து செல்ல முயற்சிப்பதை அறிந்து, உடனே அறை கதவை அடைத்து கொண்டான்.
“நீங்கள் இருவரும் என்னிடம் இருந்து தப்பி செல்ல முடியாது,” என்று பலமாக சிரித்தான்.
அவன் சிரிப்பு சத்தத்தை கேட்டு, கொக்கும், குருவியும் அச்சத்தால் நடுங்கின.
மெல்ல தைரியத்தை வரவழைத்து, வேடனின் முன்னே வந்து நின்றது குருவி.
“வேடரே... உம்மை பார்க்கும்போது கருணை மிக்கவர் என்று தெரிகிறது. எனவே, நீர் என்னை பிடித்து கொள்ளும். என்னை நம்பி வந்த கொக்கை விட்டு விடும்,” என்றது.
“குருவியே... உங்கள் இருவரையுமே நான் விட மாட்டேன்!” என்றான் வேடன்.
“வேடனே! இந்தக் கொக்கு என்னை நம்பி என் பின்னால் பறந்து வந்தது. நான் அதை தனியாக விட்டு சென்றதால் தான், உம்மிடம் சிக்கி கொண்டது. இல்லையென்றால், அதற்கு இப்படியொரு ஆபத்து தோன்றியிருக்காது.
“எனவே, அதற்கு ஏற்பட்ட இந்த ஆபத்திற்கு, நானே காரணமாகி விட்டேன். கொக்கிற்கு, நான் ஆபத்தைத் தேடி கொடுத்து விட்டேனே என்று மனசாட்சி என்னை உறுத்தி கொண்டிருக்கிறது. எனவே, என் நண்பனை விட்டுவிடும்,” என்றது குருவி.
இதை கவனித்து கொண்டிருந்த கொக்கு, வேடனின் முன் வந்து நின்றது.
“வேடரே! நான் சொல்வதை கேளுங்கள். உங்களிடம் மாட்டி கொண்டதற்கு நானே பொறுப்பாவேன். குருவி, என் மீது கொண்டுள்ள அன்பின் காரணமாக என்னை விடுவித்திட கூறுகிறது.
“நான், அதன் மீது அளவு கடந்த அன்பு வைத்திருக்கிறேன் என்பதை அது உணரவில்லை போலும். பாவம் அதை ஒன்றும் செய்யாமல் விட்டு விடுங்கள். நீங்கள் முதலில் என்னை தானே பார்த்தீர்கள்... அதனால் என்னை மட்டும் பிடித்துக் கொண்டு, என் நண்பனை விட்டு விடுங்கள்,” என்றது.
“வேடரே! வேண்டாம் வேண்டாம்... உங்களிடம் நான் மீண்டும் மன்றாடி கேட்டுக் கொள்கிறேன். என் கொக்கு நண்பனை விட்டு விடுங்கள். அவன் பிழைக்க தெரியாதவன். அவன் பிழைத்திட வேண்டி நான் ஒரு சந்தர்ப்பத்தை ஏற்படுத்துகிறேன். ஆனால், அவனோ அந்த சந்தர்ப்பத்தை புரிந்து கொள்ளாதவாறு ஏதேதோ பேசி கொண்டிருக்கிறான். நீங்கள் என்னை மட்டும் பிடித்துக் கொள்ளுங்கள்,” என்றது குருவி.
“வேடரே... நீங்கள் நல்லவராக இருந்தால் என் நண்பன் குருவியை விட்டுவிடுங்கள். அவனுக்கு என்னை விட பல மடங்கு, இரக்க குணம் உள்ளது. அதனால் தான் உங்களிடம் சாமர்த்தியமாக பேசியபடி, அவன் மாட்டிக் கொண்டு, என்னை தப்பிக்க வைக்க நினைக்கிறான். எனவே, அவனது பேச்சை காதில் வாங்கி கொள்ளாமல் அவனை விட்டுவிடுங்கள்,” என்றது கொக்கு.
“வேடரே! என் நண்பன் வெள்ளையாக இருக்கிறான். அவனது நிறத்தைப் போன்றே, அவனது மனமும் வெள்ளையாயிருக்கிறது. எப்படியாவது என்னை காப்பாற்றிட வேண்டும் என்று தங்களோடு போராடுகிறான். அவனது வெள்ளை மனது நீண்ட நாட்கள் வாழ்ந்திட வழி செய்யுங்கள். தயவு செய்து அவனை கொல்லாமல் விட்டு விடுங்கள். உங்களுக்கு கோடிப்புண்ணியம் கிடைத்திடும்,” என்றது குருவி.
“வேடரே! வேண்டாம் வேண்டாம்... நான் சொல்வதை கேளுங்கள். நான் இந்த பூமிக்கு பாரமாக இருக்கிறேன். ஆனால், என் குருவி நண்பனோ அவ்வாறு இல்லை. அவன் மற்றவர்களுக்கு உதவி செய்திடவே பிறவி எடுத்துள்ளான்.
''அவனது பிறவி பொன்னானது. அவன் உயிரோடு இருந்தால் என்னைப் போன்றோர்களுக்கு எல்லாம் ஏராளமான நம்மைகளை செய்திடுவான். எனவே, நீங்கள் அவனை ஒன்றும் செய்து விடாதீர்கள். என்னை கொல்லுங்கள்,” என்று அழுதபடியே சொன்னது கொக்கு.
கொக்கும், குருவியும் மாறி, மாறி கூறி கொண்டிருக்கவே, இரு பறவைகளின் அன்பைக் கண்டு வியந்தான் வேடன்.
“அன்பான பறவைகளே... நீங்கள் இருவரும் நட்புக்கு எடுத்துக்காட்டாக விளங்குகிறீர்கள். உங்கள் இருவரது நட்பை பார்க்கும்போது, என் உள்ளம் பாச மழையில் நனைகிறது. நட்புக்கு எடுத்துக்காட்டாக இருக்கும் உங்களை தலை வணங்குகின்றேன். இதோ, இப்போதே உங்கள் இருரையும் நான் விடுவிக்கிறேன்,” என்றபடி வேடன் கொக்கையும், குருவியையும் விடுவிக்க குடிசை கதவை திறந்து விட்டான்.
வேடனுக்கு நன்றி கூறிவிட்டு, ஆனந்தமாக பறந்து சென்றன கொக்கும், குருவியும்.
- முற்றும்.

Advertisement

 



வாசகர்களுக்கு ஓர் அன்பான வேண்டுகோள்.
1.செய்திகள் குறித்த கருத்துக்களைப் பதிவு செய்யும்போது, எவருடைய மனதையும் புண்படுத்தாத வகையில், நாகரிகமான முறையில் உங்கள் கருத்துகள் இருக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கிறோம்.
வாசகர் கருத்து
முதல் நபராக கருத்து தெரிவியுங்கள்!
உங்கள் கருத்தைப் பதிவு செய்ய :
Login :
New to Dinamalar ?
வாசகர்கள் கருத்துப் பகுதியில் வெளியாகி இருக்கும் கருத்துக்கள், உரிய முறையில் தணிக்கை செய்யப்பட்டே வெளியி‌டப்படுகின்றன.
(Press Ctrl+g or click this   to toggle between English and Tamil)
அன்புள்ள வாசகர்களே!,
நீங்கள் கருத்துப் பதிவு செய்ய LOGIN செய்ததும், My Page என்ற பட்டனை கிளிக் செய்து. அதில் உங்கள் புகைப்படம், மெயில் முகவரி, ஊர், நாடு ஆகியவற்றைப் பதிவு செய்ய புதிய வசதி செய்யப்பட்டுள்ளது. ஏற்கனவே பதிவு செய்த புகைப்படத்தை நீக்கவும் வசதி உள்ளது. மேலும் இதுவரை நீங்கள் தெரிவித்த கருத்துக்களைத் தொகுப்பாக பார்த்துக் கொள்ளலாம். இந்த புதிய வசதியை வாசகர்கள் முழுமையாக பயன்படுத்திக் கொள்ள விரும்புகிறோம். உங்களுடைய புகைப்படத்தை மட்டுமே பதிவு செய்யவும்; வேறு எந்த புகைப்படத்தையும் பதிவு செய்ய வேண்டாம்.

We use cookies to understand how you use our site and to improve user experience. This includes personalising content and advertising. By continuing to use our site, you accept our use of cookies, revised Privacy Policy.

Learn more I agree X