படிப்பையும், கனவையும் பிரிக்கலாமா?
Advertisement
 
 
 
Advertisement
dinamalar-advertisement-tariff-2018
 
Advertisement
 
எழுத்தின் அளவு:

பதிவு செய்த நாள்

08 மே
2017
00:00

நம்முடைய தேடல் எது என்பதை உணர, நம்மைச் சுற்றி நடக்கும் விஷயங்களை உன்னிப்பாகக் கவனித்தாலே போதும், வயது ஒரு தடையாக இருக்க முடியாது. விகாஸ், சென்னையைச் சேர்ந்த 17 வயது மாணவர். ஆசியாவில் இயற்கை பாதுகாப்புக்கு வழங்கப்படும் மிக உயரிய விருதான, 'சாங்சுவரி ஏசியா' என்ற விருதைப் பெற்று, இயற்கை ஆர்வலர்கள் மத்தியில், நம்பிக்கை நட்சத்திரமாக இருந்து வருகிறார். அவரோடு பேசியதிலிருந்து...
சென்னையிலதான் பல ஆண்டுகளா இருக்கோம். வீட்டுப்பக்கம், ஸ்கூல்கிட்ட நிறைய புதுப்புது பறவைகள் வரும். ஒவ்வொரு முறையும் இப்படி பறவைகளை பார்க்கும்போது, அது என்ன பறவை, எங்க இருந்து வருது, அதோட சத்தம் எப்படி இருக்கும்னு நிறைய கேள்விகள் வரும். வீட்ல அப்பா, அம்மா, என்னோட இந்த ஆர்வத்தைப் பார்த்து, பறவைகளை காண்பிக்க பூங்காக்கள், சரணாலயங்கள் கூட்டிட்டு போவாங்க.
ஐந்து வயசிலிருந்து நிறைய ஊர்களுக்கு பயணம் போயிருப்போம். சில ஆண்டுகளுக்கு முன்னாடி, நம்மூரிலேயே நிறைய பறவை, பட்டாம்பூச்சிகள் வந்துபோகும். இப்ப சில இடங்களில் மட்டும்தான் பார்க்க முடியுது. இதுல எனக்கு ஆர்வத்தை ஏற்படுத்தினதுல வீட்டுல எவ்வளவு பங்களிப்பு இருக்கோ, அதே அளவுக்கு ஸ்கூலுக்கும் பங்கிருக்கு. பறவைகள், பட்டாம்பூச்சிகளை சர்வே எடுக்க, சிலசமயம் என்னையும் கூட்டிட்டுப் போவாங்க. அப்ப ஏதாவது தேர்வுகள் வந்துச்சுன்னா, ஆசிரியர்கள் தயங்காமல் என்னை சர்வேக்குதான் போகச் சொல்லுவாங்க. இப்படி நிறைய விஷயங்களில் ஸ்கூல் எனக்கு உதவியிருக்கு.
இதனாலதான் எந்த டென்ஷனும் இல்லாம, எனக்கு பிடிச்ச வேலைய முழு மனசோட செய்ய முடியுது. முதல்ல பறவைகள், பட்டாம்பூச்சிகள பார்க்கத் தொடங்கினப்ப, வெறும் பொழுதுபோக்கா இருந்தது. ஆனா அதிக ஈடுபாடு வரத்தொடங்கியதும், அதுதான் வாழ்க்கைன்னு தீர்மானம் செய்ய முடிஞ்சுது. அதுக்கு அப்பறம் நிறைய நேச்சர்ஸ் க்ளப்ல போய்ச் சேர்ந்தேன். அவங்ககூட சேர்ந்து, விடுமுறை நாட்களில் சர்வேக்கு போவேன். விடுமுறை நாட்களை திட்டமிட்டு செலவழித்ததால்தான், எனக்கு ஏதோ ஒரு துறையை நோக்கி சின்ன வயசிலிருந்து போக முடிஞ்சுது.
நம்ம எல்லாருக்கும் ஏதாவது ஒரு துறையில நிச்சயம் ஆர்வமிருக்கலாம். ஆனா, வாய்ப்புகள் வராம இருக்கும்போது, நம்ம ஆர்வம் நிலைதடுமாறும். எனக்கு அப்படி ஒருநிலை வரல. தேசிய அளவில், இயற்கை ஆர்வலர்கள் எனக்கு அங்கீகாரம் கொடுத்தாங்க.
என்னோட ஒவ்வொரு பயணமும், வெவ்வேறு அனுபவங்களை கொடுத்துச்சு. இயற்கை ஆராய்ச்சி மையங்கள் பட்டாம்பூச்சிகளை மட்டுமே தேடிக் கண்டுபிடிக்க ஏற்பாடுகள் செஞ்சாங்க. பட்டாம்பூச்சிகள், பருவத்திற்குப் பருவம் இடத்தை மாத்தும். அதாவது, ஒரு சில மாதங்கள் மலையில இருக்கும், அப்பறம் மீண்டும் கீழே நிலத்துக்கு வரும். நம்ம தென் மாவட்டங்கள்ல நிறைய விதவிதமா பட்டாம்பூச்சிகள் இருக்கு. அதை ஒவ்வொன்றையும் கண்டுபிடித்து, புகைப்படம் எடுத்து, அதோட விவரங்களை சேகரிச்சு கொடுக்கணும். இதுதான் என்னோட முக்கியப் பணி.
அதேமாதிரி, நம்ம ஊர்ல இல்லாத பறவைகள் கிடையாது. மரங்கொத்தி பறவையைப் பார்த்து ஆச்சரியப்பட்டு, பறவைகளைத் தேடி தெரிஞ்சுக்க ஆரம்பிச்சேன். என்னோட தாத்தா உயிரியல் சர்வேயில வேலை செஞ்சாரு. வீட்டுல நிறையப் புத்தகங்கள் கொடுத்து, பறவைகளோட பெயர்களை, விபரங்களை சொல்லிக் கொடுப்பாரு.
அப்படித்தான் என்னோட பறவைதேடும் படலம் தொடங்கியது. இதுவரைக்கும், சுமார் 600 பறவைகளுக்கு மேல அடையாளம் கண்டுபிடிச்சு, நோட்டுல பதிவு செஞ்சு, புகைப்படங்கள் எடுத்து இயற்கை மையங்களுக்கு கொடுத்திருக்கேன். இந்தியாவுல இருக்கிற பாதி பறவைகளுக்கு மேல் கண்டுபிடிச்சதால தேசிய அளவுல அங்கீகாரம் கிடைக்க ஆரம்பிச்சுது. தேசிய அளவுல இருக்கிற முக்கிய இயற்கை மையங்கள் எனக்கு ஊக்கத்தொகை, சர்வதேச அளவுல பறவையியல் குறித்த ஆராய்ச்சிகளுக்கு சலுகைகள் வழங்கினாங்க.
இயற்கை மேல ஆர்வம் மட்டும் இருந்தா போதாது. அதை பாதுகாக்கிற பணியும் ரொம்ப அவசியம். பள்ளிக்கரணையில இருக்கும் சதுப்பு நிலங்களை பாதுகாப்பது குறித்து, தொடர்ந்து நான் பல சர்வதேச, தேசிய சுற்றுச்சூழல் மையங்களுக்கு கட்டுரைகள் எழுதிட்டு வரேன். அதைப்பத்தின விழிப்புணர்வை மக்களிடம் நேரடியாகச் சொல்றேன்.
பறவைகளைப் பின் தொடர்ந்து செல்றதே, ஒரு பெரிய அனுபவம், நிறைய மக்களை, அவங்களை சார்ந்த இயற்கைன்னு புதுப்புது விஷயங்களை தெரிஞ்சுக்க முடியுது.
இப்பதான் பிளஸ் 2 தேர்வு எழுதியிருக்கேன். நான் இப்ப செய்ற வேலையைத் தான் செய்யப்போறேன். எனக்கான தேடலை, என்னை ஓர் இயற்கையை விரும்பும் மனிதனாக மாத்தியிருக்கு. பறவைகள், பட்டாம்பூச்சிகளை பார்க்கப் போறோம். காடுகளுக்குப் போகும்போது, உடனே எதுவுமே நம்ம கண்ணுக்குத் தெரியாது. ரொம்ப பொறுமையா, பறவைகள், பட்டாம்பூச்சிகளோட நடமாட்டத்தை பின் தொடரணும். இயற்கையியல் துறையில இருக்கிறவங்க நிறையப்பேரை பார்த்தோம்ன்னா, ரொம்ப பொறுமையானவங்களா, நிதானமானவங்களா இருப்பாங்க. எனக்கும் இந்தத் துறை இதை கத்துக் கொடுத்திருக்கு.
இயற்கை வளங்களைப் பாதுகாப்பது குறித்து, வருங்காலத்தில் படிக்க ஆசை. இப்ப நான் செய்ற வேலையை இன்னும் விரிவாகவும், பலருக்கும் பயனளிக்கும் விதமாகவும் செய்யலாம்ன்னு இருக்கேன். இதோ இந்தவாரம் கொல்கத்தா பக்கத்துல இருக்கிற பறவைகள் சரணாலயத்துக்கு கிளம்பியாச்சு. அங்க என்னோட நோட்புக்குல விடுபட்ட பறவைகள் இருக்கான்னு பார்க்கப்போறேன்.

Advertisement

 



வாசகர்களுக்கு ஓர் அன்பான வேண்டுகோள்.
1.செய்திகள் குறித்த கருத்துக்களைப் பதிவு செய்யும்போது, எவருடைய மனதையும் புண்படுத்தாத வகையில், நாகரிகமான முறையில் உங்கள் கருத்துகள் இருக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கிறோம்.
வாசகர் கருத்து
முதல் நபராக கருத்து தெரிவியுங்கள்!
உங்கள் கருத்தைப் பதிவு செய்ய :
Login :
New to Dinamalar ?
வாசகர்கள் கருத்துப் பகுதியில் வெளியாகி இருக்கும் கருத்துக்கள், உரிய முறையில் தணிக்கை செய்யப்பட்டே வெளியி‌டப்படுகின்றன.
(Press Ctrl+g or click this   to toggle between English and Tamil)
அன்புள்ள வாசகர்களே!,
நீங்கள் கருத்துப் பதிவு செய்ய LOGIN செய்ததும், My Page என்ற பட்டனை கிளிக் செய்து. அதில் உங்கள் புகைப்படம், மெயில் முகவரி, ஊர், நாடு ஆகியவற்றைப் பதிவு செய்ய புதிய வசதி செய்யப்பட்டுள்ளது. ஏற்கனவே பதிவு செய்த புகைப்படத்தை நீக்கவும் வசதி உள்ளது. மேலும் இதுவரை நீங்கள் தெரிவித்த கருத்துக்களைத் தொகுப்பாக பார்த்துக் கொள்ளலாம். இந்த புதிய வசதியை வாசகர்கள் முழுமையாக பயன்படுத்திக் கொள்ள விரும்புகிறோம். உங்களுடைய புகைப்படத்தை மட்டுமே பதிவு செய்யவும்; வேறு எந்த புகைப்படத்தையும் பதிவு செய்ய வேண்டாம்.

We use cookies to understand how you use our site and to improve user experience. This includes personalising content and advertising. By continuing to use our site, you accept our use of cookies, revised Privacy Policy.

Learn more I agree X