பெண்ணாய் பிறந்தால் என்னவாம்?
Advertisement
 
 
 
Advertisement
dinamalar-advertisement-tariff-2018
 
Advertisement
 
எழுத்தின் அளவு:
Advertisement

பதிவு செய்த நாள்

21 ஜன
2018
00:00

''தீபா... ஜன்னல் பக்கத்துல நின்னு, பொம்பள பிள்ள தெருவ வேடிக்கை பாக்கக் கூடாதுன்னு எத்தினி வாட்டி சொல்றது... வா, வந்து இந்த மசாலாவ அரைச்சுக் குடு,'' என்று சமையற்கட்டிலிருந்து கூச்சல் போட்டாள், விமலா. உடனே, சமையற்கட்டிற்கு விரைந்து, அம்மியின் முன் உட்கார்ந்து, இறுகிய முகத்துடன் மசாலாவை அரைக்கலானாள், தீபா.
''என்னடி, உன் ஆத்திரத்த அம்மிக் குழவி மேல காட்டுறியா... மசாலா வழியுது பாரு...'' என்று அவள் தலையில் குட்டி,''நாளைக்கு இன்னொரு வீட்டுக்கு வாழப் போறவ நீ, இப்படி வீட்டு வேலை செய்தா, 'பொண்ணை சரியா வளர்க்கல'ன்னு என்னையதானே உன் மாமியார் கொறை சொல்லுவா,'' என்றாள்.
குட்டு மிகவும் பலமாக விழுந்திருந்ததால், கண் கலங்கினாள், தீபா. அதைப் பார்த்து மனம் இளகிய விமலா, ''சரி சரி... எந்திரி; மிச்சத்தை நான் அரைச்சுக்குறேன். மதியம் உன் தம்பிக்கு பள்ளிக் கூடத்துக்கு சாப்பாடு கொடுக்கப் போகும் போது, உன்னையும் கூட்டிட்டு போறேன். போய் ரெடியாகு,'' என்றதும், ஒரு துள்ளளுடன் எழுந்தாள், தீபா.
பள்ளி வளாகத்தில், நுாற்றுக்கணக்கான சிறுவர்களும், சிறுமியரும் மரத்தடிகளில் அமர்ந்து சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தனர். அவர்களின் மகிழ்ச்சியையும், ஆரவாரத்தையும் கவனித்த தீபாவின் மனதில் ஏக்கம் ஏற்பட்டது. தம்பிக்கு சாப்பாடு கொடுத்து விட்டு, திரும்பும் போது, ஒரு குடியிருப்பை கடக்க நேர்ந்தது; அங்கு ஒரு கூட்டம் நடந்து கொண்டிருந்தது. அங்கிருந்த ஒரு பெண், விமலாவைப் பார்த்து அருகில் வந்தாள்.
''ஏய்... நீ விமலாதானே?''
''ஆமா... ஆனா, நீங்க... எங்கேயோ பாத்த மாதிரி இருக்கு; ஞாபகம் வரல,'' என்றாள்.
''மதுரையில உங்க பக்கத்து வீட்டுல இருந்தோமே...''
''ஓ மாலினி...''
இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் நலம் விசாரித்தனர். தீபா பள்ளியில் சேர்க்கப்படவில்லை என்பதை அறிந்து அதிர்ச்சியடைந்தாள், மாலினி.
''என்ன செய்றது மாலினி... என் வீட்டுக்காரர், ஜவுளிக் கடையில வேலை செய்றார்; சொற்ப வருமானம். அதுதான், இவள படிக்க வைக்க முடியல,'' என்றாள், விமலா.
''விமலா... நான் சமூக சேவகியா இருக்கேன்; எங்க அமைப்பில இருந்து, ஒரு தையல் ஸ்கூல் ஆம்பிக்கப் போறோம். பீஸ் கிடையாது; தீபாவ அதுல சேத்து விடு; கைத்தொழில் தெரிஞ்சா, பிற்காலத்தில ரொம்ப உபயோகமா இருக்கும்,'' என்றாள், மாலினி.
''அதெல்லாம் சரிப்பட்டு வராது; கல்யாணம் பண்ணி அனுப்பிடலாம்ன்னு இருக்கோம்.''
''அது தப்பு விமலா... நான் வேணா, உங்க வீட்டுக்காரர் கிட்ட வந்து பேசட்டுமா...''
''அதெல்லாம் வேணாம்...''
''தீபா, உனக்கு படிக்க விருப்பம் தானே?''
''ஆமாம் ஆன்ட்டி.''
''அடச் சீ, சும்மா இரு; சரி மாலினி... நாம அப்புறம் பாப்போம்.''
''உன் விலாசம் சொல்ல மாட்டியா?'' என்று கேட்டாள், மாலினி. வேண்டா வெறுப்பாக, அட்ரஸ் சொல்லி, மகளுடன் கிளம்பினாள், விமலா.
இரண்டு நாட்கள் கழித்து, விமலாவின் வீட்டுக்கு சென்ற மாலினி, தீபாவை தையல் பள்ளியில் சேர்ப்பது குறித்து பேச, விமலாவின் கணவனும், 'தீபா தையல் கத்துக்கட்டும்' என்று சொன்னதால், சம்மதித்தாள், விமலா.
மறு வாரத்திலிருந்து, தையல் பள்ளிக்கு செல்லத் துவங்கினாள், தீபா. அந்த தொண்டு நிறுவனத்தின் சார்பாக, தமிழ், ஆங்கிலம், கணக்கு ஆகிய மூன்று பாடங்களும் மாணவியருக்கு கற்பிக்கப்பட்டன.
நாட்கள் நகர்ந்தன; விளையாட்டு போல் இரண்டு ஆண்டுகள் ஓடி விட்டன.
அன்று, மதியம், பக்கத்து வீட்டுப் பெண் அனுஷா, ''விமலாக்கா... வீட்டுல அண்ணன் இருக்காரா... ஒரு லெட்டர் வந்திருக்கு; படிச்சு சொல்லணும்,'' என்றாள்.
''அவர் இன்னும் கடையில இருந்து வரலயே...'' என்றாள். அப்போது, தையல் பள்ளியில் இருந்து வந்த தீபா, ''லெட்டர கொடுங்க ஆன்ட்டி,'' என்று கை நீட்ட, ''உனக்கென்னடி தெரியும்?'' என்று விமலா குறுக்கிட்டதை காதில் வாங்காமல், லெட்டரை பிரித்து, 'உங்கள் அப்பா சீரியஸா இருக்காராம்; உடனே வரவும். - இப்படிக்கு, சந்திரன், பக்கத்து வீட்டுக்காரன்...' என்று
படித்து சொல்லவும், வாய் பிளந்தாள், விமலா.
''அம்மா... என்னை மன்னிச்சிடுங்க; தையல் கிளாஸ்ல தமிழ், இங்கிலீஷ் மற்றும் கணக்கும் சொல்லித் தர்றாங்க. உங்களுக்கு பிடிக்காதுங்கிறதால, அதை மறைச்சுட்டேன்...'' என்றாள்.
ஒருவாரத்திற்கு பின் -
விமலாவின் வீட்டிற்கு வந்திருந்தாள், பக்கத்து வீட்டுப் பெண், அனுஷா. தீபாவைப் பார்த்ததும், அவளின் முகம் மலர்ந்தது. தன் அப்பா பிழைத்து விட்டதை தெரிவித்த அனுஷா, இனிப்பு பொட்டலத்தை தீபாவிடம் நீட்டியதுடன் மட்டுமல்லாமல், அவளது விரலில் ஒரு தங்க மோதிரத்தை நுழைத்தாள்.
''எதுக்கு ஆன்ட்டி இதெல்லாம்...'' என்றாள், தீபா.
''நீ மட்டும் லெட்டரை படிச்சு உடனே சேதியை சொல்லாம இருந்திருந்தா, நான் போறதுக்குள்ள, எங்க அம்மாவுடைய, 30 சவரன் நகைகள, எங்க அப்பாவுடைய ரெண்டாவது பொஞ்சாதி கொள்ளையடிச்சு இருப்பா... உடனே ரயிலை பிடிச்சு போனதால, எங்கம்மாவோட பாதி நகைகளை என்கிட்ட குடுத்தாரு, எங்கப்பா...
''உன்னால எனக்கு, 15 சவரன் நகை கிடைச்சுதே... இந்த மோதிரம் வெறும் அரை சவரன் தான். இப்ப, உன் விரலுக்கு கொஞ்சம் பெரிசாயிருந்தாலும் அடுத்த வருஷம் சரியாயிருக்கும், வெச்சுக்க. அவருக்கு உடம்பு மோசமாயிருந்த உண்மையையே அவ மறைச்சுட்டா. லெட்டர் அனுப்பியாச்சுன்னு எங்கப்பாகிட்ட பொய்யும் சொல்லியிருக்கா. ஒரு வாரத்துக்கு மேலயும் நான் வராததால, அவ பொய் சொல்றாங்கிறதை எங்கப்பா ஊகிச்சு, பக்கத்து வீட்டு பிள்ளை மூலமா அந்த லெட்டரை அனுப்பி இருக்காரு... நல்ல வேளையா பொழைச்சுகிட்டாரு,'' என்றாள்.
''இதுக்கு எதுக்கு மோதிரமெல்லாம்... ஒரு சின்ன உதவி தானே...'' என்று குறுக்கிட்டான், விமலாவின் கணவன்.
''அப்படி இல்லண்ணே... எனக்கு ஒரு அண்ணன் இருக்கான்; அவனை மட்டும் எங்கப்பா படிக்க வெச்சாரு; அவன் கல்யாணம் பண்ணிட்டு தனியா போனவன், எங்கப்பாவ கண்டுக்கவே இல்ல. பொம்பள பிள்ளைக்கு படிப்பு எதுக்குன்னு என்னைய படிக்க வைக்கல. தீபாதான் லெட்டரை படிச்சு சொல்லிச்சுன்னு நான் சொன்னதும், என்னை ஸ்கூலுக்கு அனுப்பாததை நினைச்சு எங்கப்பா வருத்தப்பட்டாரு,'' என்றாள், அனுஷா.
இதைக் கேட்டதும், மகனை மட்டும் தான் விசேஷமாய் சீராட்டுவதை நினைத்து, தன் தவறு புரிந்து, தீபாவை தொடர்ந்து படிக்க வைக்க வேண்டும் என்று முடிவு செய்தாள், விமலா.

ஜோதிர்லதா கிரிஜா

Advertisement

 



Advertisement
வாசகர்களுக்கு ஓர் அன்பான வேண்டுகோள்.
1.செய்திகள் குறித்த கருத்துக்களைப் பதிவு செய்யும்போது, எவருடைய மனதையும் புண்படுத்தாத வகையில், நாகரிகமான முறையில் உங்கள் கருத்துகள் இருக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கிறோம்.
வாசகர் கருத்து (4)
  • புதியவை
  • பழையவை
  • அதிகம் விவாதிக்கப்பட்டவை
  • மிக மிக தரமானவை
  • மிக தரமானவை
  • தரமானவை
Manian - Chennai,இந்தியா
27-ஜன-201805:30:11 IST Report Abuse
Manian படிப்பதை விரும்பாத மலை ஜாதியரிடம் ஒரு வாரம் தங்கி இருந்தேன். அவர்கள் குழந்தைகள் பொதுவாக சில்லறை வேலை செய்கிறார்கள் அல்லது ஜெயிலில் இருக்கிறார்கள். கல்வி முக்கியம் என்பதை நகரத்தார் மட்டுமே முழுமையாக உணர்ந்திருக்கிறார்கள். கடையில் மிகை பாடு இல்லை. நம் கிணற்று தவளையாக இருப்பது சிலரது கருத்துக்கள் மூலம் வெளிப்படுகிறது. நடுத்தர, மேல் தட்டு மக்களுக்கு கல்வியை பற்றி சொல்லி தெரிய வேண்டாம். அவர்கள் பொதுவாக கல்வியாலே தான் முன்னேறி இருக்கிறார்கள். தாரணி ஜிஜு ஒரு நகர வாசி.
Rate this:
Share this comment
Cancel
கதிரழகன், SSLC - சிவகங்கை, TN,இந்தியா
21-ஜன-201804:03:12 IST Report Abuse
கதிரழகன், SSLC இந்தம்மா ரொம்ப நல்லா தொடர்கதை எல்லாம் எழுதுவாங்க. போஸ்ட்டாபீசுல வேல பாத்தாக. அனல் பறக்கும் அவிங்க பெண்ணுரிமை பத்தி எழுதினது எல்லாம். நெஞ்சை பிழியும் அவிங்க பெண்கள் படும் பாடு பத்தி எழுதினது எல்லாம். இப்ப வயசாயிட்டு, அதான் இப்படி சின்ன புள்ளைங்களுக்கு நீதி போதனை கதை எழுதுறாக போல.
Rate this:
Share this comment
Cancel
skv - Bangalore,இந்தியா
21-ஜன-201803:17:19 IST Report Abuse
skv<srinivasankrishnaveni> பெரிய ஆபிஸரா இருந்தாலும் கூட பொண்ணுகள் படிப்புலே பல அப்பாக்கள் கருணையே காட்டுவதே இல்லீங்க பிள்ளைதான் சாதிக்கப்போறான்னு அவனுக்கு உயர்கல்வி அவன் திருமணம் பண்ணிட்டு பொண்டாட்டிபின்னாலேயே போடுவான்
Rate this:
Share this comment
Cancel

உங்கள் கருத்தைப் பதிவு செய்ய :
Login :
New to Dinamalar ?
வாசகர்கள் கருத்துப் பகுதியில் வெளியாகி இருக்கும் கருத்துக்கள், உரிய முறையில் தணிக்கை செய்யப்பட்டே வெளியி‌டப்படுகின்றன.
(Press Ctrl+g or click this   to toggle between English and Tamil)
அன்புள்ள வாசகர்களே!,
நீங்கள் கருத்துப் பதிவு செய்ய LOGIN செய்ததும், My Page என்ற பட்டனை கிளிக் செய்து. அதில் உங்கள் புகைப்படம், மெயில் முகவரி, ஊர், நாடு ஆகியவற்றைப் பதிவு செய்ய புதிய வசதி செய்யப்பட்டுள்ளது. ஏற்கனவே பதிவு செய்த புகைப்படத்தை நீக்கவும் வசதி உள்ளது. மேலும் இதுவரை நீங்கள் தெரிவித்த கருத்துக்களைத் தொகுப்பாக பார்த்துக் கொள்ளலாம். இந்த புதிய வசதியை வாசகர்கள் முழுமையாக பயன்படுத்திக் கொள்ள விரும்புகிறோம். உங்களுடைய புகைப்படத்தை மட்டுமே பதிவு செய்யவும்; வேறு எந்த புகைப்படத்தையும் பதிவு செய்ய வேண்டாம்.

We use cookies to understand how you use our site and to improve user experience. This includes personalising content and advertising. By continuing to use our site, you accept our use of cookies, revised Privacy Policy.

Learn more I agree X