பின்னணி பாடகி வாணி ஜெயராமின் இசைப் பயணத் தொடர் - நாதமெனும் கோவிலிலே... (10)
Advertisement
 
 
 
Advertisement
Advertisement
dinamalar-advertisement-tariff-2021
 
Advertisement
 
எழுத்தின் அளவு:

பதிவு செய்த நாள்

28 நவ
2021
00:00

பத்ரிநாத்தில் வாணிக்கு ஏற்பட்ட அனுபவத்தை கூறுகிறார்:
பத்ரிநாத்தில் என் கச்சேரி. அது, வெயில் காலம் தான். ஆனாலும், இமய மலையில் இருக்கிற பத்ரியில், எந்த அளவு பனி மூடியிருக்கும்ன்னு அங்க போயிட்டு வந்தவங்களுக்கு நல்லாவே தெரியும்.
கச்சேரிக்காக நாங்க போக வேண்டிய இடத்துக்கு, கொஞ்ச துாரம் தான் இருந்தது. அதுக்கு மேல கார் போக முடியாதபடி, பனிப்பாறை உடைந்து, அங்கே, 10 அடி ஆழத்துக்கு பெரிய பள்ளம் உருவானது.
'இதுக்கு மேல வண்டி போகாது...'ன்னு சொல்லி, எங்களை, 'அம்போ'ன்னு அங்கேயே விட்டுட்டு போயிட்டாரு, கார் டிரைவர்.
சரியான நேரத்துக்கு கச்சேரிக்கு போய் நல்லபடியா நடக்கணுமேன்னு எனக்கு ஒரே பதட்டம். அந்த நேரத்துல, எங்களுக்கு யாருன்னே தெரியாத ஒருத்தர், அங்க வந்து, பள்ளத்துல எங்க பெட்டிய வீசிட்டு, டக்குன்னு அவரும் குதிச்சு, என்னையும், கணவரையும் குதிக்க சொன்னார்.
'நீதான் இந்த கச்சேரியை எப்படியாவது நல்லபடியா முடிச்சு குடுக்கணும்'ன்னு, பத்ரிநாதரை பரிபூரணமா மனசுல நினைச்சு, ரெண்டு பேரும் அந்த பள்ளத்துல குதிச்சோம். அப்போ என் மனசுல வேறு எந்த எண்ணமுமே இல்லை.
இதில் ஆச்சரியம் என்னன்னா, எங்க ரெண்டு பேருக்குமே அந்த பள்ளத்துல குதிச்சதுல, சின்ன கீறல் கூட ஏற்படலை. அப்புறம், அங்கிருந்து அவரே ஒரு டாக்சி பிடிச்சு, எங்களை பத்திரமா அனுப்பி வெச்சார். இதற்கு முன், பள்ளம், உயரம் பார்க்கும்போது எனக்கு கொஞ்சம் பயமா இருக்கும். ஆனா, இந்த நிகழ்வுக்கு பின், அப்படி ஒரு பயமே என் மனசுல வந்தது இல்ல.
கோவிலை அடைஞ்ச உடனே, பத்ரிநாதரை வணங்கினோம். குறித்த நேரத்தில் கச்சேரியும் ரொம்ப அற்புதமா நடந்தது. அன்றைக்கு, ஒன்றுமே புரியாம குழப்பத்திலிருந்த எங்களுக்கு, எங்கிருந்தோ வந்து, எங்களுக்காக அந்த பள்ளத்தில் குதிச்சு, வழி காண்பிச்ச மனிதரை, அந்த பத்ரிநாதராவே நினைக்க தோணுது.
இதே மாதிரி, ஆண்டவன் நமக்கு ஒவ்வொரு சந்தர்ப்பத்திலும் யாரோ ஒருத்தர் மூலமா அன்பை தரும்போது, நமக்கு வேற என்ன வேணும். அதனால, அந்த இறைவன் எனக்கு கொடுத்த மிகப்பெரிய வரமா நான் நினைக்கிறது, நீங்க எல்லாரும் என் மேல வச்சிருக்கிற இந்த அன்பும், பாசமும் தான்.
சில நேரங்களில், கச்சேரிக்காக நான் வெளியூர் போகும்போது, கார் கண்ணாடி வழியா என் முகத்தை பார்த்துட்டு, 'அம்மா, வணக்கம்... எப்படியிருக்கீங்க... நீங்க பாடின, 'மல்லிகை என் மன்னன் மயங்கும்' பாட்டை ரேடியோவில் கேட்டுக்கிட்டே இருக்கும்போது தான், கரெக்டா உங்களை பார்த்தோம்' என, வண்டியின் சத்தத்தையும் தாண்டி, உரக்க சொல்வர், லாரி டிரைவரும், கிளீனரும்.
மேலும், எனக்கு கேட்க வேண்டும் என்பதற்காக, ஒரு நிமிஷம் அந்த பாட்டின் சத்தத்தை கொஞ்சம் அதிகப்படுத்தி, உற்சாகமாக கையசைத்துச் செல்வர். அந்த தருணத்தின் சந்தோஷம் இருக்கே, அதை சொல்றதுக்கு வார்த்தைகளே கிடையாது, என்றார்.
கடைசியாக...
'நீங்க எல்லாரும், என்னோட இந்த தொடரை படிச்சுட்டு, என்னை பார்க்கும்போதும், எனக்கு போன் மூலமாகவும், கடிதம் எழுதியும் பாராட்டுகளை தெரிவிக்கும்போது, நான் அடையும் மகிழ்ச்சிக்கு அளவே கிடையாது. என் மேல இத்தனை அன்பு வச்சுருக்கிற உங்க எல்லாருக்கும், என் நன்றியை சொல்றதுக்காக, ஒரு கவிதையை, உங்களுக்காக நான் எழுதியிருக்கேன்.
'இதே அன்பை, நீங்க தொடர்ந்து என் மேல வெச்சிருக்கணும்ன்னு ரொம்பவும் அன்போட கேட்டுக்குறேன். என் பொன்விழா ஆண்டுல, உங்க எல்லாரையும் சந்திக்கிற வாய்ப்பை, எனக்கு கொடுத்த, 'தினமலர் - வாரமலர்' இதழுக்கு, என் மனமார்ந்த நன்றிகள்...' என்றார்.

மிக அழகாக கவிதைகள் எழுதக் கூடியவர், வாணி ஜெயராம். அவர் எழுதிய கவிதை தொகுப்பு, 'குயிலின் குரல் கவிதை வடிவில்' என்ற தலைப்பில், மலேஷியாவில் புத்தகமாக வெளியிடப்பட்டது. அதுமட்டுமல்ல, முருகப்பெருமான் மீது அவரே எழுதி, இசையமைத்து பாடிய, பக்தி ரசம் ததும்பும் அற்புதமான பாடல்கள், முருகப்பெருமான் குடி கொண்டுள்ள கோவில்களிலும், தமிழர் இல்லங்களிலும் தினமும் ஒலித்துக் கொண்டிருக்கிறது.
வாணியின் முக்கியமான பொழுதுபோக்குகளில் ஒன்று, புத்தகம் வாசிப்பது.

வாணி ஜெயராமின் கவிதைத் தொகுப்பில் இடம் பெற்றுள்ள 'துாக்கம் ஒன்றே' என்ற கவிதை...
அன்றாட அலுவலில் கால்கள் இரண்டும்
மன்றாடிக் களைத்துப் போய்
இரவு எப்போது வரும்
இமைகள் எப்போது மூடும் என,
இன்பமான துாக்கத்தை எதிர்நோக்குவது
இத்தரணியில் உள்ளோர்
அனைவரும் செய்வது!

நோக்கத்தில் வேண்டுமானால்
வேறுபாடுண்டு
துாக்கத்தில் ஏது இங்கு வேறுபாடு!

பரந்த வானத்தையே கூரையாக்கி
பட்டுப் பூச்சியென மின்னும்
தாரகைகளை எண்ணிக்
கட்டுப்பாடு ஏதுமின்றிக்
கட்டில் கூட இல்லாமல்
இச்சை போல் துாங்கும்
பிச்சைக்காரனின் துாக்கமும் ஒன்றே!

பட்டு மெத்தை விரித்து, பால் பழம் அருந்தி
தான் போட்ட வட்டத்தின் விதிகளை மதித்துக்
கட்டுக்கோப்பான வாழ்க்கை நடத்தும்
பட்டத்தரசன் துாக்கமும் ஒன்றே
ஆண்டியின் துாக்கமும் ஒன்றே!

இமைகள் மூடி அவ்வின்ப உலகில்
சஞ்சரிக்கும்போது இம்மையில்
வறுமையைக் காண்பவன் அரசனாகிறான்...
பொய்மையில் திரியும் பணக்காரன்
பரதேசியாகிறான்...
அக்கனவுலக வாழ்க்கையிலிருந்து
மீண்டு வந்து,
நினைவுகளின் ஊடே
நிஜத்தை சந்தித்தால்
அடடா... நான் வேறு அவன் வேறு என,
மீண்டும் உண்மை நிலைக்கு வரும் பரிதாபம்
மீளாத் துயிலுக்குப் பிறகே முடியும்!

முற்றும்.
ஸ்ரீவித்யா தேசிகன்

Advertisement

 



வாசகர்களுக்கு ஓர் அன்பான வேண்டுகோள்.
1.செய்திகள் குறித்த கருத்துக்களைப் பதிவு செய்யும்போது, எவருடைய மனதையும் புண்படுத்தாத வகையில், நாகரிகமான முறையில் உங்கள் கருத்துகள் இருக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கிறோம்.
வாசகர் கருத்து
முதல் நபராக கருத்து தெரிவியுங்கள்!
உங்கள் கருத்தைப் பதிவு செய்ய :
Login :
New to Dinamalar ?
வாசகர்கள் கருத்துப் பகுதியில் வெளியாகி இருக்கும் கருத்துக்கள், உரிய முறையில் தணிக்கை செய்யப்பட்டே வெளியி‌டப்படுகின்றன.
(Press Ctrl+g   to toggle between English and Tamil)
அன்புள்ள வாசகர்களே!,
நீங்கள் கருத்துப் பதிவு செய்ய LOGIN செய்ததும், My Page என்ற பட்டனை கிளிக் செய்து. அதில் உங்கள் புகைப்படம், மெயில் முகவரி, ஊர், நாடு ஆகியவற்றைப் பதிவு செய்ய புதிய வசதி செய்யப்பட்டுள்ளது. ஏற்கனவே பதிவு செய்த புகைப்படத்தை நீக்கவும் வசதி உள்ளது. மேலும் இதுவரை நீங்கள் தெரிவித்த கருத்துக்களைத் தொகுப்பாக பார்த்துக் கொள்ளலாம். இந்த புதிய வசதியை வாசகர்கள் முழுமையாக பயன்படுத்திக் கொள்ள விரும்புகிறோம். உங்களுடைய புகைப்படத்தை மட்டுமே பதிவு செய்யவும்; வேறு எந்த புகைப்படத்தையும் பதிவு செய்ய வேண்டாம்.

We use cookies to understand how you use our site and to improve user experience. This includes personalising content and advertising. By continuing to use our site, you accept our use of cookies, revised Privacy Policy.

Learn more I agree X