இவை ஆதிகால விண்கல் மோதலால் உருவான 'தழும்புகள்' அல்ல. அண்மைக் காலத்தில்தான், அதாவது, சில கோடி ஆண்டுகளுக்குள் இவை உருவாகியிருக்கலாம். நிலவு குளிர்ந்து சுருங்கும்போது ஏற்படும் புவியியல் மாற்றங்களே இவை.

பூமியைப் போல நகரும் தட்டுகள் (Tectonic plates) நிலவில் இல்லை. ஆனால், உட்புற வெப்ப இழப்பால் நிலவு மெல்லச் சுருங்குகிறது. இதனால் அதன் மேலோடு அழுத்தப்பட்டு முகடுகள் உருவாகின்றன. இத்தகைய முகடுகள் ஆயிரக்கணக்கில் கண்டறியப்பட்டுள்ளன.

இது, நிலவின் பரிணாம வளர்ச்சி மற்றும் அதன் உட்புற மாற்றங்கள் குறித்த புதிய புரிதலை விஞ்ஞானிகளுக்கு வழங்கியுள்ளன.

இந்த முகடுகள் வெறும் நிலையான அமைப்புகள் அல்ல. விரிசல்களில் ஏற்படும் சிறிய நகர்வுகள்கூட 'நிலா நில அதிர்வு களை' (Moonquakes) உண்டாக்கு கின்றன. முன்பு இத்தகைய நில அதிர்வுகள் நிலவில் மிகவும் அரிதானவை என்று கருதப் பட்டது. ஆனால், தற்போதைய புதிய தரவுகளின்படி நிலவின் பரப்பெங்கும் இத்தகைய அதிர்வுகள் பரவலாக நிகழ்கின்றன.

எதிர்கால நிலவுப் பயணங்களுக்கும் அங்கு அமைக்கப்படவுள்ள மனித குடியிருப்புகளுக்கும் இது முக்கியமான எச்சரிக்கை. உயிரற்ற கோளாகக் கருதப்பட்ட நிலவில், இத்தகைய நில அதிர்வுகள் ஏற்படுவது, எதிர்காலக் கட்டுமானங்கள் மற்றும் விண்வெளி ஆய்வு மையங்களின் உறுதித்தன்மைக்குப் பெரும் சவாலாகவும் அச்சுறுத்தலாகவும் அமையலாம்.