அப்பா!

* கண்மூடி உன் கைகளில்

கிடந்த போது...

எனக்கான கனவுகளை

நீ சுமந்தாய்!

* ஆறடி உயரத்தை

அரையடியாய் குறுக்கி

அம்பாரி நான் ஏற...

ஆனந்தமாய் நீ ரசித்தாய்!

* 'அ' எழுதியதற்கே...

'அறிவாளி என் மகள்' என

ஆனந்த கூத்தாடினாய்!

* என் ஆசைகளுக்கு

அஸ்திவாரமிட்டதில்...

உன் தேவையை

நீ மறந்தாய்!

* இரவும், பகலும்

எனையே நினைத்தாய்!

உன் வியர்வையை

உணவாய் தந்தாய்!

* என்னை சிலையாக்க

உன்னை சிதைத்துக்

கொண்டாய்!

* கல்யாணம் செய்வித்து

கடனாளியாகி நின்றாய்!

* நீ கொடுத்த கல்வியால்

பணங்காய்க்கும் மரமாய்

நான்!

* வயோதிகமும், வறுமையும்

உன்னை வாட்ட...

ஒரு நூறு உனக்கு கொடுக்க

எனக்கோ உரிமையில்லை!

* உயிர் கொடுத்த உத்தமனே...

என்னை மகளாய்

பெற்றதனால்

என்ன சுகம் கண்டாய் நீ?

— ப.திலகவதி, தேனி.