PUBLISHED ON : ஆக 31, 2014

இன்னமும் வாழ்கிறோம்!
மற்றவர் குறை பேசியே
மறந்து போகிறது
நம் குறைகள்!
உயரத்தை எட்டியபின்
உலகம் சுற்றுவதை
மறந்து போகிறோம்!
இருப்பதையெல்லாம்
விழுங்கிவிட்டு
விக்கலுக்கு எச்சில் கூட
இரவல் வாங்குகிறோம்!
கிட்டியதையெல்லாம்
கட்டியணைத்து
கிணற்றுத் தவளையாகவே
வாழ்கிறோம்!
தொல்லைகள் என்று
தூரத்தில் நிறுத்தி
தொலைத்து விடுகிறோம்
உறவுகளை!
நிச்சயமற்ற வாழ்வை
நியாயப்படுத்தியே
கலைத்து விடுகிறோம்
நம் கனவுகளை!
பகல் பொழுதுகளில்
கண்களை மூடிக் கொண்டே
பயணத்தை முடிக்கிறோம்!
பார்வை நம்மீதில்லை என்று
பாவக் கணக்குகளின் பட்டியலை
நீட்டிக் கொண்டே போகிறோம்!
உயிர்க்கொல்லியென்று
தெரிந்தும்
உயிரோடு விளையாடுகிறோம்!
ஊட்டச்சத்து என்ற பெயரில்
ஊரும், பேரும் இல்லாத உரமேற்றி
அடுத்த தலைமுறைகளை அழிக்கும்
ஆயுதம் ஏந்தாத
அமைதி கொலையாளிகளை
உருவாக்கி வருகிறோம்!
இருப்பதில் கொஞ்சம்
இரக்க மனமின்றி
இரும்பு இதயத்தோடே
இயங்குகிறோம்!
எட்டும் இலக்கு
அருகில் இருந்தும்
எத்திசையென்று தெரியாமல்
இருதலைக்கொள்ளியாய்
இன்னமும் வாழ்கிறோம்!
— க.அழகர்சாமி,
கொச்சி.
