PUBLISHED ON : ஏப் 17, 2011

விடியல்தானே வாசல் தட்டும்!
* மனம் எட்ட முடியாத
மலை முகடு
திருப்தி!
* வயிறோடு வாழ்வது
கஷ்டமென்று கருதி
பழைய இலக்கியம்
பழி போட்டது!
* மனதோடு மல்லுக்கட்ட
அன்றைக்கு
அதிகம் அவசியமில்லை!
* வயிறு நிறைந்தால்
வாழ்க்கை முடிந்தது!
இன்றோ —
இருக்கக் கைமண் இடம்
சொந்தமாய் இல்லை!
* வாழ்ந்தோர் குறைவு...
தேவையும் குறைவு...
மனது பெரிதாய்
மலைப்பைத் தரவில்லை!
* பண்டிகை வந்தால் மட்டுமே
பட்சணம், புதுத்துணி...
பணத்தைப் பெருக்கப்
பந்தயம் அனுதினம்!
* இருப்பதோ எதுவுமில்லை...
பறப்பதைப் பிடிக்க
பாடுகள் படுகிறோம்!
* உஞ்சவிருத்தியால்
உயிர் வளர்த்தது
அந்தக் காலம்!
* ஏழேழு தலைமுறைக்கும்
சொத்துச் சேர்த்தும்
தலைமுறை தன்பின்
தன் தேவையைத்
தானே தேடிடும் நம்பிக்கையின்றி
இன்னமும் தேடிடும்
இழிநிலை இன்று!
* அகராதியில் கூட
அகப்படாமல்
அலைய வைக்கிறது
திருப்தி!
* போதும் என்பது
புரிபடாமல் போவதால்,
திருப்தி எதிலும்
தென்படுவதில்லை!
* வயிறைக் கூட
சரிகட்டி விடலாம்...
மனதை அடக்கும்
மார்க்கம் என்ன?
* நமக்கு அளந்தது
நன்மைக்கே என்று
நன்றியோடு நினைத்தால்...
விடை தேடி
விரைய வேண்டாம்...
விடியல் தானே
வாசல் தட்டும்!
— வளர்கவி, கோவை.
