PUBLISHED ON : டிச 05, 2010

* நெஞ்சு கொதிக்குதடா...
விந்தையை எண்ணிச் சிரிக்குதடா...
* தமிழே, தாயென முழங்கிடுவர்...
தமிழ் அரசன் நானென முரசொலிப்பர்...
தமிழ் என் மூச்சென முட்டிடுவர்...
தமிழனை மட்டும் மறந்திருப்பர்!
* தமிழுக்கென் முழு வாழ்வென்பர்...
தமிழ் வாழவும் உயிர் விடுவோமென்பர்...
தமிழின ரத்தம் கொதிக்குதென்பர்...
தலைநகரத்தில் இந்தியில் பேசிடுவர்!
* தமிழுக்காய் என் உழைப்பென்பர்...
தமிழ்ப் போர் தொடுக்க அழைத்திடுவர்...
தமிழ் உரைக்கா நா இனி எதற்கென்பர்...
தம் பிள்ளையை கான்வென்ட்டில் சேர்த்திருப்பர்!
* தமிழ் மானம் காக்க மோதிடுவர்...
தமிழினத்திற்காக வாதிடுவர்...
தமிழ்ப் பேரரசன் இனி அவரென்பர்...
இல்லத்தில் தெலுங்கு பேசிடுவர்!
* இத்தனை வசனங்கள்...
எத்தனை ஆண்டுகள்...
இன்னுமிங்கே பார்த்திருப்பீர்...
தமிழ் மானம், வீரம், ஈரம்...
என்போரைக் கண்டால், கேட்டால்...
இப்போதேனும்... புரிந்திடுவீர்!
— ச.பிரசன்னா, சென்னை.
