பள்ளியை விட்டு வெளியேறி 10 ஆண்டுகள் ஆகலாம்; 20 ஆண்டுகள் ஆகலாம். ஆனால், “நீ நன்றாக படிப்பாய் என்று முதலில் நம்பியவர் யார்?” என்று கேட்டால், பலருக்கும் உடனடியாக நினைவுக்கு வரும் ஒரு முகம் இருக்கும். அது ஒரு ஆசிரியரின் முகம்.

பெற்றோர் நமக்கு வாழ்க்கையைத் தருகிறார்கள். அந்த வாழ்க்கையில் எந்தப் பாதையில் நடக்க வேண்டும், விழுந்தால் எப்படி எழ வேண்டும், வெற்றி பெற்றால் எப்படி நிற்க வேண்டும் என்பதை கற்றுத் தருபவர்கள் ஆசிரியர்கள்.

பாடப்புத்தகத்தில் இருக்கும் பாடங்களை மட்டும் அவர்கள் கற்றுத் தருவதில்லை. தன்னம்பிக்கை, ஒழுக்கம், நேர்மை, விடாமுயற்சி, மனிதநேயம் என வாழ்க்கைக்குத் தேவையான பல விஷயங்களை, சில நேரங்களில் வார்த்தைகளாலும், பல நேரங்களில் தங்கள் வாழ்க்கையாலும் கற்றுத் தருகிறார்கள்.

ஒரு மாணவன் உயரும்போது, மேடையில் அவன் ஒருவன் மட்டும் நிற்பதில்லை. அவனுக்குப் பின்னால், அவனை நம்பிய ஒரு ஆசிரியரும் நிற்கிறார். அதேபோல், ஒரு ஆசிரியரின் மிகப்பெரிய பெருமை அவரது சான்றிதழ்களில் இல்லை; தன்னிடம் படித்த மாணவர்கள் வாழ்க்கையில் உயர்ந்து நிற்பதில்தான் இருக்கிறது.

காலம் மாறிவிட்டது. கரும்பலகைகள் ஸ்மார்ட் போர்டுகளாகிவிட்டன. நோட்டுப் புத்தகங்கள் டிஜிட்டலாகிவிட்டன. ஆனால், ஒரு நல்ல ஆசிரியரின் இடத்தை எந்த தொழில்நுட்பமும் நிரப்பவில்லை.

ஒரு பக்கம், தன்னை உருவாக்கிய ஆசிரியரை நன்றியுடன் நினைவுகூரும் மாணவர்கள். மறுபக்கம், தன்னிடம் படித்த மாணவர்களின் சாதனையை பெருமையுடன் சொல்லும் ஆசிரியர்கள். பல ஆண்டுகள் கடந்த பிறகும் மாறாமல் தொடரும் அந்த குரு–சிஷ்ய பந்தம்...

ஆசிரியர் தினத்தை முன்னிட்டு, பல துறைகளில் சாதித்தவர்களும், அவர்களின் வாழ்க்கையில் தடம் பதித்த ஆசிரியர்களும் பகிர்ந்துகொள்ளும் நினைவுகள், அனுபவங்கள், நன்றியுணர்வு மற்றும் பெருமிதத்தின் தொகுப்பு இது.