அல்லாய் பகலாய் அருவாய் உருவாய் ஆராவமுதாய்

கல்லால் நிழலாய் கயிலை மலையாய் காண அருளென்று

பல்லாயிரம் பேர் பதஞ்சலிகள் பரவ வெளிப்பட்டு

செல்வாய் மதில் தில்லைக் கருளித் தேவன் ஆடுமே.

(திருமாளிகைத்தேவரின் திருவிசைப்பா பாடல்)

பொருள்: இருள், ஒளியாய் இருப்பவரே! அருவமும், உருவமும் கொண்டவரே! திகட்டாத அமுதே! கல்லால மர நிழலில் தட்சிணாமூர்த்தியாக அமர்ந்தவரே! கயிலை மலையானே! ஆயிரமாயிரம் அடியவர்களால் கரம் குவித்து வணங்க அருள்புரிபவரே! செல்வரே! திருமதில் சூழ்ந்த தில்லையில் திருநடனம் புரியும் சிவனே! அருள்புரிவாயாக.