கரவாடும் வன்நெஞ்சர்க்கு அரியானைக் கரவார்பால்

விரவாடும் பெருமானை விடையேறும் வித்தகனை

அரவாடச் சடைதாழ அங்கையினில் அனல் ஏந்தி

இரவாடும் பெருமானை என் மனத்தே வைத்தேனே.

பொருள்: வஞ்சனை மிக்க கல்நெஞ்சம் உடையவர்களால் அடைய முடியாதவரே! நல்லவர்களின் உள்ளத்தில் குடியிருப்பவரே! காளை வாகனரே! ஞானமே வடிவானவரே! பாம்புகள் படமாடும் மேனியரே! நீண்ட ஜடையும், கையில் நெருப்பும் ஏந்தி நள்ளிரவில் நடனமாடும் பெருமானே! உம்மை என் மனதில் எப்போதும் தியானிக்கிறேன்.