அன்புள்ள சகோதரிக்கு,

என்னுடைய வயது, 35; நான் நடுத்தர குடும்பத்தைச் சார்ந்தவள். அப்பா இறந்துவிட்டார்; அம்மாவும், தங்கையும், அண்ணனும் உள்ளனர். நான் ஒரு கல்வி நிறுவனத்தில் வேலை செய்கிறேன்; இங்கு, கான்ட்ராக்டில் வேலை செய்யும் இன்ஜினியரிடம் என் மனதை பறிக்கொடுத்தேன். எனக்கு திருமணம் ஆகவில்லை; அவருக்கு திருமணம் ஆகிவிட்டது. நான் முதலில் போனில் பேச ஆரம்பித்து, பழகியது தப்பாகிவிட்டது. காதலிப்பதாக சொன்னது அவர்தான். 'உங்களுக்கு திருமணம் ஆகி, பிள்ளையும் இருக்கிறது; உங்க மனைவிக்கு துரோகம் செய்யாதீங்க...' என்று முதலில் மறுத்தேன்.

ஆனால், அவர், 'இதை எல்லாம் நீ யோசிக்காதே... உனக்கு, என்னை பிடிச்சு இருக்கு; அதை ஒத்துக்கொள்...' என்று கூறி என்னை வற்புறுத்தி சம்மதிக்க வைத்துவிட்டார். தற்போது நான் அவரைவிட்டு விலக நினைக்கிறேன், முடியவில்லை. எனக்கு அவரிடம் பேசாவிட்டால் பைத்தியம் பிடிப்பது போல் உள்ளது; என்ன செய்வது என்று தெரியவில்லை.

அவர் என்னை இருமுறை நெருங்கி உள்ளார்; நான் முடியாது என்று மறுத்த போது, கெஞ்சி என்னை நெருங்கிய போது, நான் பயந்து அலறியதால் விட்டு விட்டார். ஆனால், 'உனக்கு ஆசை இருக்கு, ஏன் அதை மறுக்கிறாய், எனக்கு மனைவி இருக்கா, உனக்காக தான் நான் இதை செய்கிறேன்...' என்று அடிக்கடி கூறுவார். நான் அவரிடம் தவறு என்று சொன்னாலும், காதில் போட்டுக் கொள்வதில்லை; எனக்கு அவரிடம் இருந்து பிரியணும், அதற்கு வழி சொல்லுங்கள். நான் அவரை மறக்க முடியாமல் தவிக்கிறேன். இவ்வளவு அசிங்கமான காரியத்தில் நானா இறங்கினேன் என்று நினைத்து துடிக்கிறேன். தற்கொலை செய்யலாம் என்று தோன்றுகிறது; ஆனால், முடியவில்லை.

நான் செய்துள்ள காரியம், பட்டப்படிப்பு படித்த பெண் செய்யக்கூடியதா? நான் இப்பிரச்னையில் இருந்து விடுபட்டு, நிறைய சாதிக்க வேண்டும் என்றும் நினைக்கிறேன். என் மனதை அடக்க, நல்ல பதிலை எதிர்நோக்கி உள்ளேன். தயவு செய்து உடனடியாக நல்ல பதில் தருவீர்கள் என்று நம்புகிறேன்.

குறிப்பு: இப்பிரச்னைக்கு நான் ஒருத்தி தான் காரணம்; அவரை காரணம் சொல்ல மாட்டேன். நான் ஒழுங்காக இருந்திருந்தால், இப்படி நடந்திருக்காது. அவருக்கு போன் செய்யக்கூடாது என்று நினைத்தாலும், என்னால் இருக்க முடியவில்லை; திரும்ப திரும்ப அதே தவறை செய்கிறேன்.

— இப்படிக்கு

அன்பு சகோதரி.

அன்புள்ள சகோதரிக்கு,

'கண்ணிருந்தும் காணும் திறமையற்ற பெண்களின் கூட்டமடி கிளியே... பேசிப் பயனென்னடி...' என்று பெண்களின் அறியாமை குறித்து, அன்று பாடினார் பாரதியார். அது, இன்றும் எப்படி எல்லாம் பொருந்தி வருகிறது பார்...

திருமணமான ஒருவன், உன்னை காதலிக்கிறேன் என்று சொன்னவுடனே, நீ என்ன செய்திருக்க வேண்டும்... அவன் சங்காத்தமே வேண்டாம் என்று அவன் தொடர்பை துண்டித்திருக்க வேண்டும். இல்லை என்றால், 'உன் மனைவியை விவாகரத்து செய்துட்டு வா; பிறகு நாம திருமணம் செய்து கொண்டு காதலிக்கலாம்'ன்னு சொல்லியிருக்க வேண்டும். இப்படி நீ சொல்லியிருந்தால், அவன் நீ இருக்கும் திசை கூட திரும்பி பார்த்திருக்க மாட்டான்.

ஆனால், நீ, வெளிவார்த்தைக்கு, சம்பிரதாயமாக, 'மனைவிக்கு துரோகம் செய்யாதே...' என்று கூறினாலும், உள்ளுக்குள் இந்த உறவை விரும்பவே செய்திருக்கிறாய்; அதனால் தான், ஆடு நனையுதேன்னு ஓநாய் கவலைப்பட்ட கதையாக, 'எனக்கு மனைவி இருக்கா, உனக்காக தான் இதை செய்கிறேன்...' என்று அவனால் உன்னை எளிதாக அணுக முடிந்துள்ளது; நீ சொன்னது போல், தவறு உன் மேல் தான் உள்ளது சகோதரி.

நீ ஒன்றும் உலகம் அறியாத சிறு பெண்ணும் இல்லை; கல்வி அறிவு இல்லாத பாமரப் பெண்ணும் இல்லை. இது, தவறு என்று உனக்கு நன்றாகவே தெரியும்; இருந்தும், மனதை அலைபாய விட்டு, மறக்க முடியவில்லை என்று இப்போது புலம்புகிறாய்!

படித்து பட்டம் பெற்றால் மட்டும் போதாதும்மா; அன்னிய ஆண்களிடம் பேசும் போதும், பழகும் போதும் ஒரு எல்லைக் கோட்டை வரையறுக்க தெரிந்திருக்க வேண்டும். இல்லை என்றால், வாழ்க்கை அவிழ்க்க முடியாத சிக்கலைப் போல் பயமுறுத்தி, இப்படித்தான் மன உளைச்சலை ஏற்படுத்தும்.

திருமணமான சபல ஆண்கள், காதலில் வல்லவர்கள் சகோதரி... பேசிப்பேசி மூளைச் சலவை செய்து விடுவர். அவர்களைப் பொறுத்தவரை, திருமண பந்தம் மீறிய தொடர்பு என்பது திருமணத்தில் மட்டன் பிரியாணி சாப்பிடுவதற்கு சமம். இவர்களுக்கு வேறொரு பெண் கிடைத்து விட்டாலோ, உறவு வைத்திருக்கும் பெண்ணின் உடல் சலித்து விட்டாலோ கிளை தாவி விடுவர். கள்ள உறவு மனைவிக்கு தெரிந்துவிட்டால் ஒன்று மனைவியின் காலைப் பிடித்து தாஜா செய்வர் அல்லது அதட்டி, மிரட்டி அடிபணிய வைப்பர்.

ஆட்டைக் கொழுக்க வைப்பது கறிக்குத்தான் என்ற தத்துவம் தான், திருமணம் தாண்டிய உறவில் ஆண்கள் காட்டும் அன்பு. இதை, முதலில் உணர்ந்து கொள்; அப்போது தான் உன் மனம் தெளிவடையும்.

நீ, உன் காதலனை விட, அவனின் மொபைல் பேச்சுக்கு தான் அடிமையாகி விட்டாய் என்று நினைக்கிறேன். அதனால் தான், அவரிடம் போனில் பேசாமல் இருக்க முடியவில்லை என்றும் அவரிடம் பேசாவிட்டால் பைத்தியம் பிடித்தது போல் உள்ளது என்றும் புலம்பித் தவிக்கிறாய். முதலில் அந்த மொபைலைத் தூக்கி கடாசு. வீட்டிற்கு அலுவலக எண்ணையும், அலுவலகத்திற்கும், முக்கியமானவர்களுக்கும் மட்டும் வீட்டு லேண்ட் லைன் போன் அல்லது உன் அம்மாவுடைய மொபைல் எண்ணைக் கொடு. உன் காதலனும், நீயும் ஒரு இடத்தில் தொடர்ந்து வேலை செய்ய வேண்டி இருந்தால், அந்த வேலையை உதறி, வேறு வேலையைத் தேடிக் கொள். உன் காதலனை பார்க்க வேண்டும், பேச வேண்டும் என்ற நினைப்பு உன் மூளையை குடையும் போது, ஒரு, 'நோட் - புக்'கில் உன் இஷ்டத் தெய்வத்தின் நாமத்தை, ௧௦௮, ௧௦௦௮ என எழுதி, அந்த நினைப்பை அகற்று. தனிமை தவிர்; அம்மா மற்றும் அண்ணன், தங்கையுடன் கலந்துரையாடு; பக்கத்து வீட்டு குழந்தைகளை எடுத்துக் கொஞ்சு; வயதானவர்களின் வாழ்க்கை அனுபவத்தை செவி மடு. மனதை ஒருநிலைப் படுத்த யோகா கற்றுக்கொள்.இது எல்லாவற்றிக்கும் மேலாக, இனியும் காலம் தாழ்த்தாமல், நல்ல வரன் வந்தால், உன் காதலனுடன் ஒப்பிட்டு பார்க்காமல், மணந்து கொள்; வீட்டினர் மாப்பிள்ளை பார்ப்பதில் முயற்சி செய்யாவிட்டால், 'மணமகன் தேவை' பகுதிக்கு விளம்பரம் கொடு. அதில் வரும் வரன்களில் ஒன்றை தேர்ந்தெடுத்து நேரில் வரவழைத்துப் பேசு; இருவரின் அலைவரிசையும் ஒத்துப்போனால், பதிவுத்திருமணம் செய்து கொள்ளுங்கள்.

உடலில் தோன்றிய தேவையற்ற கட்டியை அறுவை சிகிச்சை செய்து அகற்றுவது போல, உன் மனதிலிருந்து அந்த சம்சாரி காதலனை தூக்கி எறி. இன்று புதிதாய் பிறந்தோம் என்ற மனோநிலைக்கு வா. வில்லிலிருந்து கிளம்பிய அம்பு, தூரத்து இலக்கை தைக்கும் கால இடைவெளியே, மனித இளமை நீடிக்கும் நேரம்; அதற்குள் வாழ்க்கையை ஆக்க பூர்வமாக மாற்று.

— என்றென்றும் தாய்மையுடன்

சகுந்தலா கோபிநாத்.