ஒரு மாணவனிடம் “பெரியவனாகி என்ன ஆகப் போகிறாய்?” என்று கேட்டால், மருத்துவர், பொறியாளர், ஆசிரியர் என்று சில பதில்கள் உடனே வரும். ஆனால் இன்னொரு கேள்வியைக் கேட்டுப் பாருங்கள்: “உனக்கு என்ன செய்வது மிகவும் பிடிக்கும்?”

அந்தக் கேள்விக்கு வரும் பதில் இன்னும் சுவாரசியமாக இருக்கலாம். ஒருவருக்கு படம் வரையப் பிடிக்கும். இன்னொருவருக்கு பொருட்களைப் பிரித்து அவை எப்படி இயங்குகின்றன என்று பார்ப்பது பிடிக்கும். ஒருவருக்கு கணினியில் புதியதை உருவாக்குவது பிடிக்கும். இன்னொருவருக்கு கதைகள் எழுதுவது, புகைப்படம் எடுப்பது, மனிதர்களிடம் பேசுவது, இயற்கையை கவனிப்பது பிடிக்கலாம்.

இந்த “பிடித்தது”தான் பல நேரங்களில் ஒரு மாணவனின் கல்விப் பாதைக்கான முதல் தடமாக இருக்கிறது.

ஆர்வம் ஒரு தடம்


ஒரு மாணவன் ஒரு விஷயத்தைத் தொடர்ந்து செய்ய விரும்புகிறான் என்றால், அதற்குப் பின்னால் ஒரு காரணம் இருக்கும். மற்றவர்கள் சலிப்படையும் ஒரு வேலையை அவன் ஆர்வமாகச் செய்யலாம். மற்றவர்கள் கவனிக்காத ஒரு சிறிய விஷயத்தைக்கூட அவன் கவனிக்கலாம்.

அந்த ஆர்வத்தை அடையாளம் காண்பது முக்கியம். ஏனெனில் கல்வி என்பது அனைவருக்கும் ஒரே மாதிரியான பாதையாக இருக்க வேண்டியதில்லை. ஒருவருக்கு பொருத்தமான படிப்பு இன்னொருவருக்கு பொருத்தமாக இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.

பொழுதுபோக்கா? படிப்பா?


“எனக்கு புகைப்படம் எடுப்பது பிடிக்கும்” என்றால், அது வெறும் பொழுதுபோக்கு என்று சொல்லிவிட முடியுமா?

அதே ஆர்வத்தை ஒருவர் ஆழமாகக் கற்றுக்கொண்டால், புகைப்படக் கலை, திரைப்படம், ஊடகம், விளம்பரம், விஷுவல் கம்யூனிகேஷன் போன்ற பல கல்விப் பாதைகள் திறக்கப்படலாம்.

“எனக்கு விளையாடப் பிடிக்கும்” என்பதும் அப்படித்தான். விளையாட்டு வீரர் மட்டுமல்லாமல், விளையாட்டுப் பயிற்சியாளர், உடற்பயிற்சி நிபுணர், விளையாட்டு மேலாண்மை, விளையாட்டு ஊடகம் எனப் பல துறைகள் உள்ளன.

ஆர்வத்துக்கு அறிவு தேவை


பிடித்ததைச் செய்வது மட்டும் போதாது. அதை ஒரு திறமையாக மாற்ற வேண்டும்.

புகைப்படம் பிடிக்கும் மாணவன் ஒளி, கோணம், காட்சி அமைப்பு போன்றவற்றைக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். கணினியில் ஆர்வம் உள்ள மாணவன் நிரலாக்கம், தரவுகள், செயற்கை நுண்ணறிவு போன்றவற்றைக் கற்றுக்கொள்ளலாம். எழுதப் பிடிக்கும் மாணவன் மொழியையும், வாசிப்பையும், தகவல் தேடலையும் வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டும்.

ஆர்வம் கதவைத் திறக்கும். கல்விதான் அந்தக் கதவுக்குள் அழைத்துச் செல்லும்.

தவறான பாதை இல்லை


ஒரு மாணவன் ஒரு படிப்பைத் தேர்வு செய்து, சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு “இது எனக்குப் பிடிக்கவில்லை” என்று உணர்ந்தால், அதுவே வாழ்க்கையின் முடிவு அல்ல.

கல்விப் பாதையை மாற்றிக்கொள்ளவும் முடியும். ஒரு துறையில் கற்றுக்கொண்ட திறமை இன்னொரு துறையிலும் பயன்படலாம். இன்று பல தொழில்கள் ஒன்றோடு ஒன்று இணைந்து உருவாகின்றன. கணினி அறிவும் மருத்துவமும் இணைகிறது; வடிவமைப்பும் தொழில்நுட்பமும் இணைகிறது; அறிவியலும் ஊடகமும் இணைகிறது.

அதனால் ஒரு மாணவனின் முதல் தேர்வே அவனுடைய கடைசி தேர்வாக இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.

“எனக்கு ஏன் இது பிடிக்கிறது?”


மாணவர்கள் தங்களுக்குப் பிடித்த விஷயங்களைப் பட்டியலிடுவதுடன் நின்றுவிடாமல், அதற்கான காரணத்தையும் யோசிக்கலாம்.

“எனக்கு கணினி பிடிக்கும்” என்றால், அதில் எது பிடிக்கிறது? விளையாடுவதா? வடிவமைப்பதா? நிரல் எழுதுவதா? பிரச்சினைகளைத் தீர்ப்பதா?

“எனக்கு வரலாறு பிடிக்கும்” என்றால், பழைய சம்பவங்களைப் படிப்பதா? மனிதர்களின் வாழ்க்கையை அறிந்துகொள்வதா? ஆராய்ச்சி செய்வதா?

இந்தக் கேள்விகளுக்கான பதில்கள், ஒரு மாணவனின் உண்மையான ஆர்வத்தை இன்னும் தெளிவாகக் காட்டும்.

பெற்றோரின் பார்வையும் முக்கியம்


மாணவனின் விருப்பத்தைப் புரிந்துகொள்வதில் பெற்றோருக்கும் ஆசிரியர்களுக்கும் முக்கியப் பங்கு இருக்கிறது.

“இதில் வேலை கிடைக்குமா?” என்ற கேள்வி தேவையானதுதான். ஆனால் அதற்கு முன் “இதில் உனக்கு உண்மையான ஆர்வம் இருக்கிறதா? அதைத் திறமையாக மாற்றுவதற்கு நீ முயற்சி செய்யத் தயாரா?” என்பதையும் கேட்க வேண்டும்.

மாணவனின் ஆர்வத்தையும், அவனுடைய திறமையையும், எதிர்கால வாய்ப்புகளையும் சேர்த்துப் பார்த்தால்தான் சரியான கல்விப் பாதையைத் தேர்வு செய்ய முடியும்.

கல்வி ஒரு பயணம்


கல்வி என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட வயதில் தொடங்கி, ஒரு குறிப்பிட்ட பட்டத்துடன் முடிந்துவிடும் பயணம் அல்ல.

பிடித்த ஒரு விஷயத்தைத் தேடுவது, அதை அறிந்துகொள்வது, அதில் திறமை பெறுவது, அதிலிருந்து புதிய கேள்விகளை உருவாக்குவது — இதுவே உண்மையான கற்றல்.

ஒரு நாள் மாணவன் “நான் எந்தப் படிப்பைப் படிக்க வேண்டும்?” என்று கேட்பதைவிட, “எந்த விஷயத்தைப் பற்றி நான் இன்னும் நிறைய தெரிந்துகொள்ள விரும்புகிறேன்?” என்று கேட்கத் தொடங்கினால், அங்கே கல்வி ஒரு கட்டாயமாக இல்லாமல் ஆர்வமாக மாறுகிறது.

பிடித்ததே கல்வியாகும்போது, படிப்பதற்காக மாணவன் தன்னைத் தள்ளிக்கொண்டு செல்ல வேண்டியதில்லை. தெரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்ற ஆர்வமே அவனை முன்னால் அழைத்துச் செல்லும்.

அந்த இடத்தில் தான் கல்வி மதிப்பெண்ணைத் தாண்டி, வாழ்க்கையின் ஒரு பகுதியாகிறது.

உனக்குப் பிடித்தது எது?


ஒரு நிமிடம் யோசித்துப் பாருங்கள். புத்தகம் படிக்கும்போது நேரம் போவது தெரியவில்லையா? பொருட்களைப் பிரித்து அவை எப்படி வேலை செய்கின்றன என்று பார்க்கிறீர்களா? படம், காணொலி உருவாக்குவது பிடிக்கிறதா? மற்றவர்களிடம் பேசுவதும், அவர்களுக்கு விளக்குவதும் பிடிக்கிறதா? கணினியில் புதிய விஷயங்களை முயற்சி செய்வதில் ஆர்வமா? விலங்குகள், தாவரங்கள், இயற்கையைப் பற்றி தெரிந்துகொள்ள விருப்பமா? இதில் உங்களை அதிகமாக ஈர்க்கும் விஷயம் எது என்று கண்டுபிடியுங்கள். அது உடனே உங்கள் எதிர்காலத் தொழிலைச் சொல்லிவிடாது. ஆனால் “எனக்கு உண்மையில் எதில் ஆர்வம் இருக்கிறது?” என்ற முக்கியமான கேள்விக்கான முதல் தடத்தை அது காட்டலாம்.

ஒரு நாள் கவனியுங்கள்


உங்களுக்கு எது பிடிக்கும் என்று தெரியவில்லையா? அதற்காக கவலைப்பட வேண்டாம். அடுத்த ஏழு நாட்களுக்கு ஒரு சிறிய குறிப்பேடு வைத்துக் கொள்ளுங்கள். தினமும், “இன்று எந்த வேலையைச் செய்யும்போது எனக்கு அதிக ஆர்வம் ஏற்பட்டது?” என்று எழுதுங்கள். யாரிடமும் சொல்லாமல் ஒரு படம் வரைந்தீர்களா? ஒரு இயந்திரத்தைப் பற்றி ஆராய்ந்தீர்களா? ஒரு கதையை எழுதினீர்களா? புதிய செயலியை உருவாக்க முயற்சித்தீர்களா? ஒரு நண்பருக்கு ஏதாவது கற்றுக்கொடுத்தீர்களா? ஏழு நாட்களுக்குப் பிறகு அந்தப் பட்டியலைப் பாருங்கள். ஒரே மாதிரியான ஆர்வம் மீண்டும் மீண்டும் தெரிந்தால், அது உங்கள் மனம் காட்டும் ஒரு சிறிய “வழிகாட்டிப் பலகை”யாக இருக்கலாம்.