PUBLISHED ON : ஜூலை 30, 2026 03:49 PM

தென் அமெரிக்காவின் மேற்கு கடற்கரையில் அமைந்துள்ள வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க நாடான பெரு , இயற்கை எழிலும் பல்லுயிர் பெருக்கமும் நிறைந்த ஒரு பிரதேசம். உலகின் பழமையான இன்கா நாகரிகத்தின் பிறப்பிடமான இந்நாட்டின் கடற்கரைகள், இன்று மனிதனின் தலையீடும் பருவநிலை மாற்றமும் இணைந்து உருவாக்கும் வேதனையான விளைவுகளுக்குச் சாட்சியாக நின்று கொண்டிருக்கின்றன.
அமைதியான அலைகளுக்கு மேலே கம்பீரமாகப் பறந்து திரிந்த பெலிகான் (கூழைக்கடா) பறவைகள், உலகின் மிகப்பழமையான மற்றும் மிகப்பெரிய நீர்ப்பறவைகளில் ஒன்றாகும். அலகின் கீழ் காணப்படும் விரிவடையும் தோல் பையும் காற்று நீரோட்டத்தைப் பயன்படுத்தி பல மைல் தூரம் உயரத்தில் மிதந்து பறக்கும் திறனும் கொண்டவை. கடலின் மேற்பரப்பில் சிறிய வகை மீன்களைக் கூட்டாக வேட்டையாடி உண்பதே இவற்றுடன் பிணைந்த வாழ்வியலாகும்.

உணவு தேடித் தவித்த பெலிகான்கள், தங்களின் இயற்கை உறைவிடங்களை விட்டு விலகி, மனிதர்கள் வாழும் கரையோர நகரங்களுக்குள் நுழையும் பரிதாப நிலை ஏற்பட்டுள்ளது. விக்டர் லார்கோ போன்ற மீன்பிடி முனையங்கள் மற்றும் திறந்தவெளி இறைச்சிக் கடைகளை நோக்கி உணவிற்காக அலைகின்றன.கடைகளில் தூக்கி எறியப்படும் இறைச்சிக் கழிவுகள் மற்றும் கெட்டுப்போன மீன்களைப் பசியின் தீவிரத்தால் வேறு வழியின்றி உண்கின்றன. ஆனால், மீன்களுக்கு மட்டுமே பழகிய இப் பறவைகளால், பாக்டீரியாக்கள் நிறைந்த கெட்டுப்போன இறைச்சியைச் செரிக்க முடிவதில்லை. இதன் விளைவாக, கடுமையான நச்சுத்தன்மைக்கு ஆளாகி, பெருங்கடலின் அலைகளிலேயே ஆயிரக்கணக்கான பெலிகான்கள் பிணமாக மிதக்கும் கொடூரம் நிகழ்கிறது.
வானத்தில் கம்பீரமாக வட்டமடித்த ஒரு பறவை, மனிதன் உருவாக்கிய பருவநிலை மாற்றத்தாலும், பசியினாலும் குப்பைகளிலும் இறைச்சிக் கடைகளிலும் உணவு தேடி இறந்து போவது இயற்கையின் பேராபத்தின் எச்சரிக்கை மணியாகும். பெலிகான் பறவைகளைக் காப்பது என்பது ஏதோ ஒரு பறவையைக் காப்பது மட்டுமல்ல, நம் பெருங்கடல்களின் ஆரோக்கியத்தையும் நமது எதிர்காலத்தையும் காப்பதாகும்!
-எல்.முருகராஜ்
