'இறை' என்ற சொல்லுக்கு, தலைமை தாங்குதல், கடவுள் என பல பொருளுண்டு. மக்களைப் படைத்துக் காப்பவன் இறைவன். அதுபோல் மன்னனும் மக்களைக் காப்பதால், இறைவனுக்குச் சமானவன் என்று குறிப்பிடுகிறார், திருவள்ளுவர். திருக்குறளில் 'இறை மாட்சி' என்னும் அதிகாரத்தில், மன்னனின் கடமைகளாக வள்ளுவர் வரையறுப்பவை:

* பொருள் வரும் வழிகளைக் கண்டறிந்து அவற்றை ஈட்டவேண்டும். ஈட்டிய பொருட்களைச் சேமித்துப் பாதுகாக்க வேண்டும்.

* அவற்றை முறையாகப் பகுத்து (பிரித்து) வழங்க வேண்டும்.

* மனவுறுதி, ஈகை, அறிவுடைமை, ஊக்கமுடைமை இந்த நான்கு பண்புகளும் உடையவனாக இருக்க வேண்டும்.

* எந்த ஒரு செயலிலும் காலம் தாழ்த்தக்கூடாது. கல்வியறிவு, துணிவு நிரம்பியவனாக இருக்க வேண்டும்.

* நீதி நெறியில் தவறாது இருக்க வேண்டும். குற்றங்களைப் போக்கி, வீரத்தில் குறையாத பெருமையுடையவனாக ஆள்பவன் இருக்க வேண்டும்.

* கடுஞ்சொல் கூறாதவனாக, பொது மக்கள் சந்திப்பதற்கு எளிமையானவனாக இருக்க வேண்டும்.

* இன்சொல் கூறுபவனாக இருக்க வேண்டும். தக்கவருக்குப் பொருளுதவி செய்பவனாக இருக்க வேண்டும்.

* நீதி செலுத்தி மக்களை வருத்தாமல் காக்கின்ற அரசன், பிறப்பால் மனிதன் எனினும் இறைவனாகக் கருதப்படுவான் .

* தன்னைக் குறை கூறுபவர்களையும் பொறுத்துக் கொள்பவனாக இருக்க வேண்டும்.

* கொடை, அன்பு, செங்கோல் முறை, குடிமக்களைக் காத்தல் ஆகிய நான்கு பண்புகளை உடைய அரசன், பிற ஆட்சியாளர்களுக்கெல்லாம் விளக்குப் போன்றவனாவான் என்கிறார் வள்ளுவர்.