“நான் பெரியவனான பிறகு ஒரு நிறுவனம் தொடங்குவேன்” என்று சொல்வதற்காகக் கல்லுாரி முடியும் வரை காத்திருக்க வேண்டியதில்லை. ஒரு பிரச்சினையைப் பார்த்து, “இதற்கு வேறு விதமாக ஒரு தீர்வு உருவாக்க முடியுமா?” என்று மாணவப் பருவத்திலேயே சிந்திக்கத் தொடங்குவது, தொழில் முனைவுக்கான முதல் படியாக இருக்கலாம்.

ஸ்டார்ட் அப் (தொடக்க நிறுவனம்) என்பது வெறுமனே ஒரு கடையைத் தொடங்குவது அல்ல. புதிய யோசனையை உருவாக்கி, அது மக்களுக்கு உண்மையில் தேவையா என்பதைப் புரிந்துகொண்டு, அதை ஒரு தயாரிப்பு அல்லது சேவையாக மாற்றும் முயற்சி. இதன் தொடக்கம் பல நேரங்களில் பெரிய அலுவலகத்தில் அல்ல; ஒரு மாணவனின் சிறிய கேள்வியில்தான் உருவாகிறது.

பள்ளி மாணவன் தனது சுற்றுப்புறத்தில் பல பிரச்னைகளை கவனிக்கலாம். பள்ளியில் வீணாகும் உணவு, குடிநீர் வீணாகுதல், பழைய புத்தகங்களைப் பகிர முடியாத நிலை, விவசாயிகளுக்கு தேவையான தகவல்கள் கிடைப்பதில் உள்ள சிக்கல் போன்றவற்றுக்கு எளிய தீர்வுகளை யோசிக்கலாம். அந்த யோசனையை நண்பர்களுடன் விவாதித்து, சிறிய மாதிரி ஒன்றை உருவாக்கிப் பார்க்கலாம். இதுவே தொழில் முனைவு சிந்தனைக்கான பயிற்சி.

இந்தப் பயணத்தில் வெற்றி மட்டும் கற்றுக்கொடுப்பதில்லை; தோல்வியும் முக்கியமான ஆசிரியராகிறது. ஒரு யோசனை செயல்படவில்லை என்றால், “என் யோசனை மோசம்” என்று முடிவு செய்வதற்குப் பதிலாக, “எங்கே தவறு நடந்தது?” என்று கேட்கும் பழக்கம் உருவாகிறது. சோதித்து, திருத்தி, மீண்டும் முயற்சி செய்வதே புதிய ஒன்றை உருவாக்கும் மனப்பக்குவத்தை வளர்க்கிறது.

ஸ்டார்ட் அப் சிந்தனை மாணவர்களுக்கு பணம் சம்பாதிப்பதை மட்டும் கற்றுக்கொடுப்பதில்லை. பிரச்னையை அடையாளம் காணுதல், குழுவாகச் செயல்படுதல், செலவைக் கணக்கிடுதல், வாடிக்கையாளரின் தேவையைப் புரிந்துகொள்ளுதல், தங்கள் யோசனையைத் தெளிவாக எடுத்துரைத்தல் போன்ற பல திறன்களை வளர்க்கிறது. இவை எந்தத் துறைக்குச் சென்றாலும் மாணவர்களுக்கு பயன்படும்.

எனவே, பள்ளியிலேயே “தொழில் தொடங்கு” என்று மாணவர்களுக்கு அழுத்தம் கொடுப்பது நோக்கமாக இருக்க வேண்டியதில்லை. அதற்குப் பதிலாக “ஒரு பிரச்னையைப் பார்த்தால் அதற்குத் தீர்வு யோசிக்க முடியுமா?” என்ற கேள்வியை உருவாக்குவதே முக்கியம். இன்று ஒரு நோட்டுப் புத்தகத்தில் எழுதப்படும் அந்தச் சிறிய யோசனை, நாளை ஒரு புதிய கண்டுபிடிப்பாகவோ, சேவையாகவோ, நிறுவனமாகவோ மாறலாம்.

15 வயதில் தொடங்கிய நிறுவனம்


போபாலைச் சேர்ந்த குணால் சந்திரமணி பள்ளியில் படித்துக் கொண்டிருந்த போதே நிரலாக்கம் கற்றுக்கொண்டார். 15 வயதில் அவர் இரண்டு தொழில்நுட்ப தொடக்க நிறுவனங்களை நடத்திக்கொண்டிருந்தார். அவற்றில் ஒன்று “KStar” இணையதள வடிவமைப்பு தெரியாத சிறு வியாபாரிகளும் தங்கள் பொருட்களை இணையத்தில் விற்பனை செய்ய உதவும் தளம். இந்த யோசனை அவருக்கு பெரிய நிறுவன அலுவலகத்தில் தோன்றவில்லை.

ஒரு சந்தையில் நடந்து சென்ற போது, பல கடைகளுக்கு இணையத்தில் எந்தவிதமான இருப்பும் இல்லை என்பதை அவர் கவனித்தார். “இந்தக் கடைகளின் பொருட்களை இணையம் மூலம் வாடிக்கையாளர்களிடம் கொண்டு செல்ல முடியாதா?” என்ற கேள்வியே அவரது தொடக்க நிறுவனத்துக்கான விதையாக மாறியது. 2016ல் தொடங்கப்பட்ட KStar, இணையதள உருவாக்கம் பற்றிய தொழில்நுட்ப அறிவு இல்லாதவர்களும் தங்கள் கடைக்கான இணையதளத்தை உருவாக்கும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்டது.

அதே காலகட்டத்தில் மாணவர்களின் கற்றலை விளையாட்டு முறையுடன் இணைக்கும் “CompAcademy” என்ற மற்றொரு முயற்சியையும் குணால் தொடங்கினார். இந்தக் கதையில் கவனிக்க வேண்டியது குணாலின் வயது மட்டும் அல்ல.

அவர் முதலில் “எனக்கு ஒரு நிறுவனம் வேண்டும்” என்று நினைக்கவில்லை. சுற்றிலும் இருந்த ஒரு பிரச்னையைப் பார்த்தார்; அதற்குத் தொழில்நுட்பத்தின் மூலம் ஒரு தீர்வு யோசித்தார். அந்த யோசனையைச் செயல்படுத்தத் தொடங்கினார்.

மாணவர்களுக்கு ஸ்டார்ட் அப் சிந்தனை என்றால் இதுதான். பெரிய பணம், பெரிய அலுவலகம், பெரிய நிறுவனம் ஆகியவை முதல் படிகள் அல்ல. “இந்தப் பிரச்சினைக்கு இன்னொரு தீர்வு இருக்கிறதா?” என்ற ஒரு சிறிய கேள்வி தான் முதல் படி.