இயற்கையின் ரகசியம்!
கல்லாறு காட்டில், மரங்கள் நிறைந்த பகுதியில், கூடு கட்டி மகிழ்ச்சியாக வாழ்ந்து வந்தன பறவைகள். அங்கு, பூ, காய், கனிகள் நிறைந்திருந்தன; மிகவும் செழிப்பாக காட்சியளித்தது. கனிகளை வீணாக்காமல் சாப்பிட, ஒப்பந்தம் செய்துகொண்டன பறவைகள். இதனால், அந்த பகுதி, மிகவும் ரம்மியமாக இருந்தது.ஒரு நாள் -அங்கு, இரண்டு குரங்குகள் வந்தன. அந்த சூழலையும், பழங்களையும் பார்த்தவுடன், மரத்துக்கு மரம் தாவி குதித்தன. பழங்களை பறித்து வீசி வீணாக்கின. மரக் கிளைகளை முறித்து, பூ, பிஞ்சுகளை உதிர்த்து நாசமாக்கின.இதைக் கண்ட பறவைகள், 'தேவைக்கேற்ப சாப்பிடுவதில் தவறு இல்லை... இப்படி உணவை வீணாக்க கூடாது; சில நேரம், பழங்கள் கிடைக்காமல் போகலாம்; அப்போது பட்டினி கிடக்க நேரிடும்... எனவே, இயற்கை வளத்தை அழிக்காமல் காக்க வேண்டும்...' என, அறிவுரை கூறின. அதை கேட்கும் நிலையில் இல்லை குரங்குகள். அறிவுரை சொன்ன பறவைகளின் கூடுகளை கோபத்துடன் பிய்த்து எறிந்தன.கவலையடைந்த பறவைகள், காட்டு ராஜாவிடம் முறையிட்டன. குரங்குகளைக் கூப்பிட்டு எச்சரித்த காட்டு ராஜா, ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதியை காட்டி, 'எக்காரணத்துக்காகவும் இங்கிருந்து வெளியேற கூடாது...' என, உத்தரவிட்டது. அந்த இடத்தில், பழங்களை பறித்து வீணாக்கி ஆட்டம் போட்டன குரங்குகள்; இலைகளையும் கிளைகளையும் ஒடித்து நாசமாக்கியதால், அந்த பகுதியே வெறிச்சோடியது. பசுமை மங்கியதால் வெயில் தீயாக சுட்டது. மரங்கள் காய்ந்து, உணவு பஞ்சம் ஏற்பட்டது. உணவின்றி தவித்த குரங்குகள், உடல் மெலிந்து பரிதாபமாக அலைந்தன.இதைக் கண்ட பறவைகள் மனம் இரங்கி, 'இப்படி ஒரு நிலைமை வரும் என்று தான், முன்பே எச்சரித்தோம்; எதையும் காதில் வாங்காமல் ஆட்டம் போட்டீர்கள்... இப்போது அனுபவிக்கிறீர்கள்...' என்று உணர்த்தின. அத்துடன், பழங்களைக் கொடுத்து, அவற்றின் பசி தீர உதவின. மனம் திருந்திய குரங்குகள், பறவைகளின் அறிவரைப்படி நடக்க ஆரம்பித்தன. தக்க நேரத்தில் உணவளித்து, உதவியதற்கு நன்றி கூறின.குட்டீஸ்... இயற்கையை பாதுகாப்பது நம் கடமை; காடுகளுக்கு இடையூறு செய்யாமல் இருந்தால், உலகை பசுமையால் போர்த்தி, நம்மை சிறப்பாக வாழ வைக்கும்.வி.கற்பகவல்லி